II SA/Lu 265/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant Starszy asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów oddala skargę. Sygn. akt II SA/Lu [...] U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego decyzją z dnia 18 września 2015 r., znak: [...], po rozpoznaniu odwołania T. M. (dalej także: skarżąca), działając na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: K.p.a.), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 7 maja 2015 r., znak: [...], o odmowie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] P. , polegającej na aktualizacji wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej wsi M. i wykreśleniu z wykazu A. H. oraz J. S. i wpisaniu w to miejsce skarżącej. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że pismem z dnia 20 stycznia 2015 r. S. M. (dalej także: Spółka dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej bądź Spółka) wniosła do Starosty [...] o zmianę danych w ewidencji gruntów w zakresie aktualizacji udziałów we wspólnocie gruntowej wsi M.. Do wniosku dołączyła m.in. kopię pisma skarżącej do Wójta Gminy P. oraz kopie dokumentów z dnia 16 lipca 1975 r. i z dnia 24 grudnia 1965 r. potwierdzających przekazanie M. H. udziałów we wspólnocie wsi M. przez A. H. i J. S.. Nadto skarżąca pismem z dnia 25 marca 2015 r. zwróciła się do Starosty o uznanie jej za stronę tego postępowania. Starosta odmawiając opisaną decyzją uwzględnienia wniosku Spółki, wskazał, że zgodnie ze zaktualizowanym wykazem uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej wsi M., zatwierdzonym uchwałą nr [...] z dnia 22 października 2011 r. Walnego Zgromadzenia Członków Wspólnoty Gruntowej, udziały po A. H. i J. S. zostały przypisane Skarbowi Państwa. Utrzymując w mocy tę decyzję organ odwoławczy podzielił argumentację organu pierwszej instancji. W ocenie organu odwoławczego przedłożone przez skarżącą dokumenty z dnia 16 lipca 1975 r. i z dnia 24 grudnia 1965 r. są wiarygodne i nie wskazują, że były sporządzone później niż widniejące na nich daty. Jednakże, jak podkreślił organ, opisane dokumenty nie zawierają zatwierdzenia przez właściwy organ, którym w dniu wejścia w życie ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych do 1975 r. był właściwy do spraw rolnych i leśnych organ prezydium powiatowej rady narodowej. Dokumenty te nie spełniają wszystkich przesłanek określonych w art. 27 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, od czego ustawodawca uzależnił skuteczność zbycia udziału we wspólnocie gruntowej. W skardze na powyższą decyzję skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 7, 21, 23 i 64 ust. 1 Konstytucji, wskutek odmowę wydania decyzji na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. nr 28, poz. 169 ze zm.) oraz usankcjonowanie praktyki dokonywania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków w zakresie udziałów we wspólnotach gruntowych w wyniku czynności materialno-technicznych wywierających skutki o charakterze wywłaszczenia, bez dokonywania go na cele publiczne oraz bez słusznego odszkodowania; 2) art. 7, 8, 77 § 1 K.p.a., poprzez nieuwzględnienie wszystkich dowodów i wyjaśnień, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich istotnych okoliczności faktycznych; 3) art. 13 i 114 K.p.a., poprzez niepodjęcie działań zmierzających do zawarcia ugody; 4) art. 107 § 1 pkt 3 i 4 K.p.a., poprzez dokonywanie zmian w wyniku czynności materialno-technicznych w ewidencji budynków i gruntów w sposób w istocie derogujący, modyfikujący i dezaktualizujący wykaz uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej wsi M., stanowiący istotną część decyzji Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej we W. z dnia 8 kwietnia 1964 r., znak: [...]; 5) art. 24 ust. 2b pkt 1 lit a-h, ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, poprzez błędną wykładnię przepisu umożliwiającą dokonywanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków jedynie w oparciu o uchwałę (tj. uchwała nr [...] r. z dnia 22 października 2011 r.) walnego zgromadzenia członków wspólnoty gruntowej wsi M., bez konieczności ustalenia w drodze decyzji przez starostę, które nieruchomości i o jakim obszarze stanowią wspólnotę gruntową oraz bez określenia wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej oraz wykazu gospodarstw przez nich posiadanych i wielkości przysługujących im udziałów; 6) art. 8 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, poprzez jego błędną wykładni, polegającą na pominięciu jednoznacznego brzmienia tego przepisu, z którego wynika, że starosta w drodze decyzji określa wykaz uprawnionych do udziału we wspólnocie oraz wykaz gospodarstw przez nich posiadanych i wielkość przysługujących im udziałów we wspólnocie, co nie daje podstaw do działań aktualizacyjnych ewidencji urzędowych dotyczących udziałów we wspólnocie gruntowej jedynie w oparciu o czynności materialno-techniczne; 7) art. 23 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, poprzez niezastosowanie tego przepisu przez właściwego miejscowo wójta, w zakresie podjęcia działań nadzorczych nad poprawnością, rzetelnością i celowością działań spółki, to jest weryfikacji uchwał walnego zgromadzenia członków wspólnoty gruntowej wsi M., co skutkowało dokonaniem zmian w ewidencji budynków i gruntów bez zgromadzenia właściwej dokumentacji o charakterze aktualizacyjnym. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Wskazać należy, że w świetle akt sprawy wykaz uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej wsi M. oraz wykaz obszarów gospodarstw przez nich posiadanych i wielkość przysługujących im udziałów został zatwierdzony decyzją Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej we W. z dnia 8 kwietnia 1964 r., [...], w przedmiocie ustalenia udziałów we wspólnocie gruntowej wsi M., gromady P. , powiatu [...]. Decyzja stała się ostateczna w dniu 10 maja 1964 r. Integralną częścią tej decyzji jest "Wykaz uprawnionych do udziału w wspólnocie gruntowej wsi M.". Podkreślenia wymaga, że wykaz uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, podobnie jak wykaz nieruchomości stanowiących wspólnotę gruntową, jest ustalany jednorazowo, według stanu na datę wejścia w życie ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, to jest na dzień 5 lipca 1963 r. Natomiast dla wszelkich późniejszych zmian podmiotowych lub przedmiotowych w przepisach tej ustawy nie zastrzeżono formy decyzji administracyjnej, albowiem z art. 18 ust. 2 ustawy jednoznacznie wynika, że zmiany takie winny następować w formie wpisu do ewidencji gruntów, a wpisy te zgłasza do ewidencji zarząd spółki do sprawowania zarządu nad wspólnotą. Niewątpliwie zatem, wbrew zarzutom strony skarżącej, nie można przyjąć, że obowiązkiem Starosty było wydanie decyzji określającej wielkość gospodarstwa skarżącej oraz udziałów we wspólnocie nie znajduje uzasadnienia. W świetle art. 18 powołanej ustawy statut spółki dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej, a także zmiany tego statutu zatwierdza właściwy wójt (burmistrz, prezydent miasta). Z chwilą zatwierdzenia statutu spółka nabywa osobowość prawną (ust. 1). Nazwa spółki i skład zarządu spółki oraz obszar wspólnoty gruntowej i wykazy uprawnionych do korzystania z tej wspólnoty podlegają z urzędu wpisowi do ewidencji gruntów. Nadto, jak wskazano wyżej, wszelkie późniejsze zmiany w obszarze wspólnoty gruntowej i w wykazie osób uprawnionych, jak również zmiana statutu i zmiany w składzie osobowym zarządu, zgłasza do ewidencji zarząd spółki (ust. 2). W rozstrzyganej sprawie Spółka dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej wnosząc o dokonanie przez organ pierwszej instancji zmian w ewidencji gruntów, przedstawiła oświadczenie D. T. z dnia 27 grudnia 2014 r. o przekazaniu udziałów we wspólnocie gruntowej wsi M. na rzecz skarżącej oraz kopię dokumentu określonego jako darowizna udziałów we wspólnocie A. H. na rzecz M. H. z dnia 16 lipca 1975 r., jak też dokumentu dotyczącego darowania udziałów we wspólnocie J. S. s. R. na rzecz M. H. z dnia 24 grudnia 1965 r. W myśl art. 24 ust. 2a ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeśli zmiany tych informacji wynikają z przepisów prawa, dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 tej ustawy, materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego i wykrycia błędnych informacji bądź na wniosek właścicieli lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Niewątpliwie przy tym, w świetle art. 24 ust. 2b pkt 1 omawianej ustawy, aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: 1. przepisów prawa, 2. wpisów w księgach wieczystych, 3. prawomocnych orzeczeń sądu, 4. ostatecznych decyzji administracyjnych. 5. aktów notarialnych. 6. zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy. 7. wpisów w innych rejestrach publicznych 8. wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy. Zgodnie zaś z art. 24 ust. 2c ustawy, odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej. Prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego, że w świetle powołanych przepisów, organ prowadzący postępowanie administracyjne w trybie aktualizacji na wniosek jest związany treścią tego wniosku i w swoim rozstrzygnięciu nie może wykraczać poza jego zakres lub orzekać niezgodnie z wnioskiem. Przenosząc wyżej opisane wyjaśnienia na grunt niniejszej sprawy, jeśli organ ewidencyjny uznaje, że wniosek jest zasadny, to w oparciu o przedstawione dokumenty powinien dokonać aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów. W przeciwnym przypadku należy odmówić aktualizacji w formie decyzji. Skoro wniosek Zarządu Wspólnoty dotyczył wpisania do wykazu uprawnionych we wspólnocie, a do wniosku nie zostały dołączone dokumenty dające podstawę do wnioskowanej zmiany, organ pierwszej instancji zobligowany był do odmowy uwzględnienia tego wniosku. Stwierdzić należy, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, udział we wspólnocie gruntowej może być zbywany wyłącznie w całości i jedynie na rzecz osoby posiadającej już udział w tej wspólnocie oraz na rzecz osób posiadających gospodarstwa rolne w tej samej wsi lub we wsiach przylegających do wspólnoty. Zbycie udziału we wspólnocie gruntowej następuje w formie aktu sporządzonego na piśmie i zatwierdzonego przez właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta) (ust. 2). Przepis art. 28 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, że w razie zbycia wszystkich gruntów gospodarstwa rolnego przez uprawnionego do udziału we wspólnocie gruntowej, udział w tej wspólnocie przechodzi na nabywcę tego gospodarstwa. W przypadku zaś zbycia części gruntów gospodarstwa rolnego przez uprawnionego do udziału we wspólnocie gruntowej, udział we wspólnocie gruntowej zachowuje dotychczasowy właściciel, chyba że na podstawie umowy odstąpi swe uprawnienia nabywcy. Jeżeli jednak zbywca pozostawia sobie obszar użytków rolnych nie większy niż 0,1 ha udział we wspólnocie gruntowej przechodzi na nabywcę (art. 28 ust. 2). Z art. 29 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych wynika, że w sytuacji, gdy gospodarstwo rolne, z którego posiadaniem był związany udział we wspólnocie gruntowej, zostało podzielone na części w drodze działu spadku lub wyjścia ze współwłasności, udział we wspólnocie ulega podziałowi proporcjonalnie do obszaru tych części. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalone jest przy tym stanowisko, na co zasadnie zwrócił uwagę organ odwoławczy, że możliwość zbycia udziału we wspólnocie gruntowej lub leśnej zależy od łącznego spełnienia wszystkich przesłanek określonych w art. 27 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (zob. wyrok NSA z dnia 25 lipca 1990 r., sygn. akt SA/Kr 567/90). W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że skarżąca w dniu 23 czerwca 2015 r. przesłała organowi odwoławczemu poświadczoną za zgodność kopię umowy darowizny z dnia 5 stycznia 2012 r., mocą której D. T. darowała [...] udziałów we wspólnocie gruntowej wsi M. na rzecz skarżącej. Umowa ta została zatwierdzona przez Wójta Gminy P., a jej treść została uwzględniona w zapisach ewidencji gruntów. Z akt sprawy wynika również, że w dniu 6 sierpnia 2015 r. skarżąca złożyła oryginały umowy darowizny udziałów we wspólnocie A. H. na rzecz M. H. z dnia 16 lipca 1975 r. oraz umowy darowizny udziałów we wspólnocie J. S. s. R. na rzecz M. H. z dnia 24 grudnia 1965 r. Niezależnie od oceny wiarygodności opisanych dokumentów należy wskazać, że niewątpliwie nie zawierają one zapisów potwierdzających ich zatwierdzenie przez właściwy do spraw rolnych i leśnych organ prezydium powiatowej rady narodowej. Oczywistym jest więc, czego skarżąca w istocie nie była w stanie podważyć, że omawiane umowy darowizny spełniają dwa określone w art. 27 ustawy warunki, gdyż mają formę aktu sporządzonego na piśmie, a niekwestionowanym jest, że M. H. posiadał w dacie ich sporządzenia udział we wspólnocie gruntowej, jednakże nie zostały one zatwierdzone przez właściwy do spraw rolnych i leśnych organ prezydium powiatowej rady narodowej. Nie budzi zatem wątpliwości, że omawiane umowy nie dawały podstaw do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, o co wnioskowała Spółka dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej, co – jak wskazano wyżej – znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ubocznie zauważyć należy, że Sąd nie podziela wniosku skarżącej co do zasadności tez wywiedzionych w opinii prawnej dr S. N. (k. 36-40 akt adm.). W szczególności całkowicie mylne jest utożsamienie w opinii kwestii zatwierdzenia umowy z jej ważnością, w oderwaniu od istoty zagadnienia, jaką jest wywołanie skutków prawnych umowy, dopiero po jej zatwierdzeniu przez właściwy organ. Inaczej mówiąc, Sąd – a wcześniej organy administracji – nie stwierdził, nie mając ku temu podstaw, aby umowa nie była ważna z uwagi na jej wady – uznał jedynie, że nie wywołała ona skutku w postaci przejścia udziału na inną osobę, ze względu na brak zatwierdzenia umowy przez upoważniony do tego organ administracji państwowej. Trafnie stwierdził organ drugiej instancji, że nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy przesłane przez skarżącą wraz z pismem z dnia 6 lipca 2015 r. kopie aktów małżeństwa i aktów zgonu. W piśmie tym skarżąca stwierdziła, że A. H. przekazując w 1976 r. gospodarstwo rolne na Skarb Państwa nie przekazała udziałów we wspólnocie gruntowej wsi M., albowiem wynikało to z potrzeby pozyskiwania drewna na opał. Niewątpliwie jednak powyższe twierdzenia skarżącej nie znajdują potwierdzenia w dokumentach zgromadzonych w aktach administracyjnych, prawidłowo zatem okoliczność ta została oceniona jako nieistotna dla sprawy. Niezależnie bowiem od kwestii wiarygodności tego oświadczenia, zasadniczym powodem odmowy uwzględnienia żądania wprowadzenia zmian w operacie było niespełnienie przesłanek określonych w art. 27 ust. 2 cytowanej ustawy, a z tego punktu widzenia domniemana wskazana kwestia była prawnie obojętna. Zasadnie stwierdził również organ odwoławczy, że nie mieści się w granicach sprawy administracyjnej, dotyczącej dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, polegających na aktualizacji wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej wsi M., a także wykreśleniu z wykazu A. H. oraz J. S. i wpisaniu w to miejsce skarżącej, wystąpienie do Starosty [...] oraz do Nadleśnictwa Lasów Państwowych we W. celem przekazania dokumentów zawierających decyzje administracyjne, protokoły zdawczo-odbiorcze oraz dokumentację geodezyjną dotyczącą przekazania działek wyodrębnionych ze wspólnoty gruntowej wsi M. na rzecz Państwowego Funduszu Ziemi lub Lasów Państwowych, czego domagała się skarżąca w piśmie z dnia 7 lipca 2015 r. W ocenie Sądu prawidłowo stwierdził nadto organ odwoławczy, że wnioski dowodowe wyrażone w piśmie skarżącej z dnia 15 lipca 2015 r. są niezasadne, gdyż ich przedmiotem są okoliczności nie mające znaczenia dla sprawy i z tego względu postanowieniem z dnia 28 lipca 2015 r., znak: [...], odmówił ich uwzględnienia. W piśmie tym skarżąca wnosiła o: "1. Wystąpienie do Starosty [...] celem przesłania decyzji Powiatowego Prezydium Rady Narodowej we W. z dnia 29 czerwca 1951 r., znak: [...], dotyczącej nacjonalizacji gospodarstw rolnych we wsi M.. 2. Dopuszczenie dowodów z uwiarygodnionych kopii dokumentów dotyczących J. H., A. H., S. H., A. S. i M. H. przysłanych organowi drugiej instancji przy piśmie z dnia 7 lipca 2015 r. 3. Wystąpienie do Starosty [...] oraz do Nadleśnictwa Lasów Państwowych we W. celem przesłania dowodów w postaci dokumentów zatwierdzających decyzje administracyjne, protokoły zdawczo-odbiorcze oraz dokumentację geodezyjną dotyczącą przekazania działek wyodrębnionych ze wspólnoty gruntowej wsi M. na rzecz Państwowego Funduszu Ziemi lub Lasów Państwowych. 4. Wystąpienie do Wójta Gminy P. celem ustalenia, kiedy została zaakceptowana przez niego lista współczesnych udziałowców wspólnoty gruntowej wsi M.. 5. Wystąpienie do Wójta Gminy P. celem przekazania do organu II instancji korespondencji, przy której przekazano zaktualizowany wykaz udziałowców do Starosty [...]. 6. Wystąpienie do Wójta Gminy P. celem przesłania przez niego dokumentacji dotyczącej J. S. s. R. i dowodów potwierdzających zrzeczenie się przez niego w trybie ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych swoich udziałów na rzecz Skarbu Państwa. 7. Wystąpienie do Wójta Gminy P. celem przesłania organowi II instancji wniosku A. H. o przekazanie gospodarstwa rolnego na rzecz Skarbu Państwa w zamian za świadczenia emerytalne. 8. Wystąpienie do Starosty [...] celem przesłania organowi II instancji decyzji wydanej przez Starostę na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych określającej obecnie wielkość gospodarstw rolnych udziałowców wspólnoty gruntowej wsi M. i wielkość udziałów przypadających im w tej wspólnocie". Prawidłowo ocenił organ drugiej instancji, że decyzja wskazana w pkt 1 ww. pisma nie ma związku z niniejszą sprawą, albowiem nie dotyczy ona zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, o jakie wnioskowała Spółka dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej. Dokumenty wskazane w pkt 2 pismo, jak podniesiono wyżej, nie stanowią podstawy do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Nie budzi wątpliwości, że żądania wystąpienia do Starosty i Nadleśnictwa dotyczą ustalenia gruntów, które wchodzą w skład wspólnoty, a to wykracza poza zakres zaskarżonej decyzji. Bezzasadne są także pozostałe wnioski dowodowe, albowiem – jak trafnie wskazał organ – w świetle art. 8 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, przed wydaniem decyzji ustalającej wykaz uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej oraz wykaz obszarów gospodarstw przez nich posiadanych i wielkości przysługujących im udziałów we wspólnocie wójt sporządza projekt takich wykazów. Przepisy ustawy nie przewidują zatem możliwości sporządzania zaktualizowanych wykazów. Zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków zgłasza do ewidencji zarząd spółki i zmiany te są wprowadzane w trybie przepisów ewidencyjnych. Nadto, jak wskazano wyżej, udziały A. H. i J. S. s. R. we wspólnocie gruntowej wsi M. przeszły na Skarb Państwa – zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy. Kontrolując zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził więc, że organy administracji naruszyły prawo materialne, jak i nie dopatrzył się naruszeń przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie można przy tym zarzucić organowi naruszenia art. 13 i 114 K.p.a., w wyniku niepodjęcie działań zmierzających do zawarcia ugody, albowiem nie jest możliwe aprobowanie takich rozstrzygnięć, choćby zgodnych ze słusznym interesem strony, które naruszałyby obowiązujące przepisy prawa. Brak było również podstaw do stwierdzenia naruszenia wskazanych w skardze przepisów Konstytucji, gdyż niewątpliwie konkretyzacja praw i wolności konstytucyjnych następuje w ustawach, które, zgodnie z zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji), mogą ograniczać te prawa i wolności, byleby – jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie – nie doszło do naruszenia istoty uprawnień z nich wynikających. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), skargę oddalił.