II SA/Lu 266/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy p o s t a n a w i a I. przyznać S. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca dwukrotnie wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwania. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Z akt sprawy nie wynika aby strona skarżąca żądała przeprowadzenia czynności związanych z koniecznością ponoszenia wydatków. Tak więc strona skarżąca zobowiązana jest obecnie ponosić jedynie opłaty sądowe. Opłaty sądowe w rozpoznawanej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1 i 7, § 3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Na podstawie oświadczeń strony skarżącej i nadesłanych przez nią potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentów referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z siostrą, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2. Dom ten wraz z działką, na której jest posadowiony stanowi w [...] części własność strony skarżącej. Strona skarżąca jest także w [...] części właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha. Obecnie strona skarżąca utrzymuje się ze świadczenia rehabilitacyjnego w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto – kwota otrzymana w maju bieżącego roku; [...] złotych brutto – [...] złotych netto – kwota otrzymana w czerwcu bieżącego roku. Łączne miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą [...] złote (kwota stanowi sumę wykazanych przez stronę skarżącą wydatków miesięcznych i ½ kwoty wydatków ponoszonych co dwa miesiące za energię elektryczną). Strona skarżąca podkreśliła, że aby ponieść koszty utrzymania musi się zapożyczać u znajomych i rodziny. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego ponieść całości jak i części opłat sądowych. Skoro bowiem środki finansowe, którymi dysponuje strona skarżąca nie wystarczają jej na pokrycie kosztów utrzymania koniecznego to poniesienie przez nią tytułem kosztów sądowych niniejszego postępowania związanych z nim opłat nie tyle, że spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego ale pogłębi krytyczną sytuację finansową strony skarżącej. W związku z tym, że w sprawie niniejszej strona skarżąca nie wnosi o przeprowadzenie czynności skutkujących ponoszeniem wydatków brak jest podstaw do zwolnienie jej z obowiązku zwroty wydatków. Dlatego w pozostałym zakresie referendarz sadowy odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.