II SA/Lu 266/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Maciej Gapski (sprawozdawca) Protokolant Referent stażysta Martyna Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2025 r., znak: [...] w przedmiocie obowiązku wyposażenia nieruchomości w zbiornik bezodpływowy lub oczyszczalnię ścieków na skutek skargi kasacyjnej L. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Lu [...] I. uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Lu [...]; II. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy W. z dnia 15 października 2024 r., znak: [...]; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz L. C. kwotę 777 (siedemset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako: Kolegium) decyzją z dnia 14 marca 2025 r. znak: [...] po rozpatrzeniu odwołania L. C. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia 15 października 2024 r., w przedmiocie nakazania właścicielowi nieruchomości położonej pod adresem P. D. [...], [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków nr [...], wykonania obowiązku polegającego na wyposażeniu nieruchomości w zbiornik bezodpływowy do gromadzenia nieczystości ciekłych lub przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych. Decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Organ I instancji po przeprowadzeniu dwukrotnej kontroli nieruchomości (działki nr [...]) w dniu 14 maja 2024 r. oraz w dniu 25 czerwca 2024 r, dokonanej w celu spełnienia obowiązku określonego w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2024 r. poz. 399, ze zm., dalej jako u.c.p.g.), czyli czy nieruchomość jest przyłączona do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub czy jest wyposażona w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w odrębnych przepisach, stwierdził, że nieruchomość nie posiada zbiornika bezodpływowego ani przydomowej oczyszczalni ścieków. Organ wskazał, że na terenie nieruchomości nie znajduje się zbiornik bezodpływowy służący do gromadzenia nieczystości ciekłych i brak jest sieci, która odprowadzałaby ścieki zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ścieki dopływają przez szczątkową sieć do zbiornika bezodpływowego zlokalizowanego po byłej przepompowni ścieków o poj. ok. 8 m3, która nie jest własnością mieszkańca objętego kontrolą. Powyższe ustalenia faktyczne stały się podstawą do wydania przez Wójta Gminy W. wskazanej powyżej decyzji z dnia 15 października 2024 r. W uzasadnieniu dodatkowo podkreślono, że gmina nie ma możliwości technicznej i ekonomicznej budowy sieci kanalizacyjnej. Wójt wyjaśnił, że przed sprzedażą obiekt znajdujący się na działce [...] w P. D. pełnił funkcję oczyszczalni ścieków, a na mapach ewidencyjnych nazwany był budynkiem gospodarczym. W dniu 17 lipca 2019 r. wydano decyzję nr [...] o warunkach zabudowy nr [...] na wniosek nowego właściciela S. sp. z o.o. dotyczącą zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego z doprowadzeniem do funkcji mieszkalnej. Oczyszczalnia oraz przepompownia zostały sprzedane przez A. O. L. Spółdzielni Mieszkaniowej P. w dniu 30 grudnia 2015 r. na rzecz A. T.. i P. F.. Działkę w dniu 28 października 2016 r. sprzedano na rzecz spółki H. . sp. z o.o. i S. sp. z o.o. Następnie umową sprzedaży z dnia 3 lutego 2020 r. właścicielami działek [...] i [...] zostali A. i G. W.. Organ podkreślił, że Urząd Gminy podjął rozmowy z właścicielami działki [...] w P. D. w celu wykorzystania infrastruktury przepompowni, w tym zbiornika bezodpływowego do gromadzenia nieoczyszczonych ścieków komunalnych z osiedla "Sześcioraków" w celu wyeliminowania wydostawania się ścieków do pobliskiego stawu. Jednakże obecnie w obrębie działki nie ma infrastruktury umożliwiającej podłączenie znajdującego się na tej działce budynku mieszkalnego do sieci kanalizacji sanitarnej. Organ I instancji wskazał również, że gmina nie przewiduje wybudowania oczyszczalni ani sieci kanalizacyjnej dla mieszkańców miejscowości P. D.. Właściciel nieruchomości, w ocenie organu I instancji, nie wykonał ustawowego obowiązku określonego w art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., w związku z czym konieczne stało się wydanie decyzji. W dniu 5 listopada 2024 r. L. C. złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Zdaniem odwołującej zaskarżona decyzja wydana została niezgodnie z prawem i nie da się jej legalnie wykonać, gdyż na jej działce istnieje instalacja kanalizacyjna. Kolegium wskazaną powyżej decyzją z dnia 14 marca 2025 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W.. Organ odwoławczy podzielił ustalenia oraz argumentację prawną zawartą w decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy powołała się na art. 5 ust. 1 u.c.p.g., zgodnie z którym właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku m.in. przez: 1) wyposażenie nieruchomości w worki lub pojemniki, przeznaczone do zbierania odpadów komunalnych, utrzymanie tych pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym oraz utrzymanie w odpowiednim stanie sanitarnym i porządkowym miejsc gromadzenia odpadów, chyba że na mocy uchwały rady gminy, o której mowa w art. 6r ust. 3, obowiązki te w całości lub w części przejmie gmina jako część usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w zamian za uiszczoną przez właściciela opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi; 2) przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych; 3a) gromadzenie nieczystości ciekłych w zbiornikach bezodpływowych; 3b) pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi. Stosownie do przepisu art. 5 ust. 6 ustawy nadzór nad realizacją w/w obowiązków sprawuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta, który w przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku (art. 5 ust. 7). Kolegium wyjaśniło, że w przypadku powzięcia informacji o braku podłączenia nieruchomości do szamba, przydomowej oczyszczalni ścieków lub kanalizacji sanitarnej (której w stanie faktycznym brakuje, bo nie została wybudowana) organ gminy powinien skorzystać z uprawnień kontrolnych przewidzianych w art. 9u ust. 1 u.c.p.g.- wójt, burmistrz lub prezydent miasta sprawuje kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów ustawy. Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 379 i art. 380 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zgodnie z art. 9u ust. 2 u.c.p.g. ustalenia z kontroli w zakresie wykonania obowiązku o jakim mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, pozwalają na podjęcie dalszych działań przez organ gminy. Zdaniem organu odwoławczego z materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, że na nieruchomości strony nie ma przydomowej oczyszczalni ścieków, co potwierdza także przeprowadzona przez organ I instancji kontrola. Zgodnie z poglądami doktryny jak i orzecznictwa, każda nieruchomość, która nie jest podłączona do sieci, ani nie posiada własnej oczyszczalni, powinna być wyposażona w zbiornik bezodpływowy do gromadzenia ścieków. Kolegium podniosło, że nie jest prawidłowym wypełnieniem tego obowiązku okoliczność korzystania przez właścicieli 18 nieruchomości z jednego zbiornika o pojemności 8 m3, którego właścicielem jest osoba trzecia. Gmina wykazała, że nie jest w stanie wykonać kanalizacji sanitarnej, co implikuje aktualizację obowiązku wynikającego z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. To właściciel nieruchomości zapewnia wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych. W obrębie działki [...] brak jest infrastruktury umożliwiającej podłączenie znajdującego się na tej działce budynku mieszkalnego do sieci kanalizacyjnej, bowiem w miejscowości P. D. brak jest w ogóle sieci kanalizacyjnej będącej w posiadaniu gminy. Następnie Kolegium powołało się na art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 757), zgodnie z którym: sieć oznacza przewody wodociągowe lub kanalizacyjne wraz z uzbrojeniem i urządzeniami, którymi dostarczana jest woda lub którymi odprowadzane są ścieki, będące w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego. Przewody kanalizacyjne, które znajdują się na osiedlu mieszkaniowym nie są siecią, gdyż nie są w posiadaniu gminy ani przedsiębiorstwa wodociągowo - kanalizacyjnego. Zatem, z przyczyn obiektywnych nie jest możliwe podłączenie do sieci kanalizacji sanitarnej. Co więcej, gmina nie przewiduje możliwości wybudowania oczyszczalni ani sieci kanalizacyjnej dla mieszkańców miejscowości P. D.. Właściciel nieruchomości nie wykonał ustawowego obowiązku określonego w art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., co oznacza, że organ I instancji w pełni zasadnie nałożył obowiązek polegający na wyposażeniu nieruchomości, działki nr [...], położonej w P. D., W. w zbiornik bezodpływowy na nieczystości ciekłe lub przydomową oczyszczalnię ścieków. Dodatkowo podkreślono, że z treści art. 5 ust. 7 u.c.p.g. wynika, że decyzja, o jakiej mowa w tym przepisie, nie ma charakteru uznaniowego, co oznacza, że właściwy organ ma obowiązek wydania decyzji o ile zachodzą przesłanki przewidziane w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy. Pozaprawne i niemające znaczenia w sprawie są takie okoliczności jak trudna sytuacja materialna osoby zobowiązanej czy też okres roku, w jakim obowiązek ten został nałożony. Uprawnienia organu do wydania decyzji nakazującej przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub wybudowanie zbiornika na nieczystości ciekłe są samoistne i wynikają wprost z ustawy - art. 5 ust. 7. Ustawa normuje sytuacje, w których organ korzysta z władztwa w zakresie administracji publicznej i stosuje środki przewidziane prawem mające na celu przymuszenie danego podmiotu do określonego działania, jeżeli podmiot nie wykonuje obowiązków wynikających z ustawy. Organ miał obowiązek wydać przedmiotową decyzję z uwagi na brak wykonania w/w obowiązków przez właściciela nieruchomości. Zdaniem Kolegium nie budzi wątpliwości, iż stroną postępowania prowadzonego na podstawie art. 5 ust. 1 i 7 u.c.p.g. jest właściciel nieruchomości, której dotyczy prowadzone postępowanie tj. nie przyłączonej do sieci kanalizacyjnej, nie wyposażonej w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych. Jednocześnie art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. definiuje pojęcie właściciela, nie ograniczając go jedynie do podmiotu, któremu do nieruchomości przysługuje prawo własności, ale również wskazując, że w rozumieniu ustawy właścicielem są także współwłaściciele, użytkownicy wieczyści oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Bezsprzecznie z akt sprawy wynika, że na nieruchomości zamieszkuje skarżąca. Jest ona właścicielem nieruchomości. Z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wynika, że niniejsza nieruchomość jest zamieszkiwana przez 1 osobę. Zatem w związku z faktem zamieszkiwania prowadzone jest na nieruchomości gospodarstwo domowe, z którego funkcjonowaniem wiąże się powstawanie nieczystości ciekłych, bytowych i odpadów komunalnych różnych rodzajów. Nieczystości ciekłe nie są utylizowane na nieruchomości w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Zatem wobec niezrealizowania obowiązku wynikającego z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., organ miał umocowanie do nakazania wyposażenia nieruchomości w zbiornik bezodpływowy na nieczystości ciekłe lub przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, bowiem w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości nie istnieje sieć kanalizacyjna. Kolegium wyjaśniło również, że niedopuszczalnym jest wprowadzanie ścieków bytowych wprost do ziemi, a tym samym jej zanieczyszczanie. Gmina wykazała, że nie jest w stanie wykonać kanalizacji sanitarnej, co implikuje aktualizację obowiązku wynikającego z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. Organ podkreślił, że zarzuty skarżącej co do możliwości budowy zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni ścieków wykracza poza zakres niniejszego postępowania. W postępowaniu, które ma za przedmiot nakazanie wykonania obowiązku wyposażenia nieruchomości w bezodpływowy zbiornik nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków, Kolegium nie jest władne ocenić sporu dotyczącego obowiązku wykonania kanalizacji sanitarnej, czy też działań bądź zaniechań gminy w tej kwestii. Brak jest też podstaw do badania czy budowa przydomowej oczyszczalni ścieków lub zbiornika bezodpływowego uzasadniona jest ekonomicznie, czy też nie, ewentualnie, czy bardziej ekonomiczne byłoby podłączenie się do wybudowanej w przyszłości kanalizacji sanitarnej. Ocenie podlega aktualna sytuacja na gruncie, nie zaś ewentualne inwestycje na terenie gminy. Zdaniem Kolegium w sprawie zobowiązania do wyposażenia nieruchomości w zbiornik bezodpływowy lub przydomową oczyszczalnię ścieków nie mają znaczenia kwestie utrudnień technicznych bezpośrednio na nieruchomości, takie jak konieczność wykonania wykopu, demontaż kostki i likwidacja zieleni, które są do przezwyciężenia i jedynie mogą się wiązać z wyższymi kosztami. Właściciele nieruchomości mogą się porozumieć na przykład budując w jednym miejscu zbiorniki wielokomorowe ze szczelnymi przegrodami - i z oddzielnym "wejściem" dla każdej nieruchomości. Sposób sformułowania art. 5 ust. 7 u.c.p.g. wskazuje, że decyzja ta nie ma charakteru uznaniowego, co oznacza brak tzw. luzu decyzyjnego organów orzekających w tej kategorii spraw. To, że skarżąca po uprawomocnieniu się decyzji SKO będzie narażona na poniesienie kosztów, nie stanowi przesłanki, która mogłaby w jakikolwiek sposób wpłynąć na wykonalność obowiązku o charakterze publicznoprawnym, wynikającego z przepisu prawa. W skardze na powyższą decyzję skarżąca zarzuciła orzeczeniom naruszenie: 1. art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. przez bezpodstawne przyjęcie, że ww. regulacja znajdzie zastosowanie w przedmiotowej sprawie; 2. art. 5 ust. 7 u.c.p.g. przez utrzymanie w mocy decyzji nakazującej skarżącej wykonanie obowiązku polegającego na wyposażeniu nieruchomości w zbiornik bezodpływowy do gromadzenia nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych; 3. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 6, 8 oraz 9 k.p.a., w zw. z art. 140 k.p.a. przez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, kiedy jej wykonanie nie może zostać legalnie zrealizowane; 4. § 34 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2022, poz. 1225 ze zm.) - przez jego pominięcie, co doprowadziło do: wydania decyzji utrzymującej w mocy nakazującej wykonać na nieruchomości położonej pod adresem P. D. [...] oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków pod Nr [...], zbiornik bezodpływowy do gromadzenia nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych - w sytuacji, gdy nie da się tego legalnie wykonać - bo na działce znajduje się sieć kanalizacyjna; 5. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a., przez dowolną ocenę wskazanych poniżej dowodów: - wydruków dwóch map załączonych do akt sprawy przez skarżącą; 6. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. 80 i 107 § 3 k.p.a., w zw. z art. 140 k.p.a. w zw. z art. 138 ust. 1 pkt 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych niniejszej sprawy i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pomimo tego, że: - na działce Nr [...] pod adresem P. D. [...]/2, [...] istnieje instalacja kanalizacyjna; - na nieruchomości położonej pod adresem P. D. [...]/2, [...] oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków pod Nr [...], nie można legalnie wykonać zbiornika bezodpływowego do gromadzenia nieczystości ciekłych lub przydomowej oczyszczalni ścieków bytowych - bo na działce znajduje się sieć kanalizacyjna. 7. art. 2 Konstytucji RP oraz art. 8 k.p.a., przez postępowanie organów administracji w sposób naruszający zasadę zaufania obywateli do organów administracji publicznej. Zdaniem skarżącej z uwagi na naruszenia, o których mowa powyżej w pkt 4-7 doszło do wydania zaskarżonej decyzji (oraz decyzji organu I Instancji) w oparciu o istotny błąd w ustaleniach faktycznych (i prawnych dotyczących statusu wnioskodawców oraz charakteru działki), iż: na nieruchomości położonej pod adresem P. D. [...] [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków pod nr [...], można legalnie wykonać zbiornik bezodpływowy do gromadzenia nieczystości ciekłych lub przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych; kiedy jest to prawnie niemożliwe. Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie w całości objętej niniejszą skargą decyzji Kolegium oraz decyzji organu I instancji, a także nakazanie organom umorzenia postępowania w przedmiocie nakazania skarżącej wykonania obowiązku polegającego na wyposażeniu nieruchomości w zbiornik bezodpływowy do gromadzenia nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych. W uzasadnieniu skargi przedstawiono argumenty świadczące, zdaniem skarżącej, o zasadności podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 3 lipca 2025 r. oddalił skargę L. C. od powyższej decyzji Kolegium z dnia 14 marca 2025 r. na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.). Sąd podkreślił, że podstawą wydania zaskarżonej decyzji był w szczególności art. 5 ust. 7 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. – organy powołały ich treść, jednak dla porządku Sąd również ją przytacza. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy – właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. W myśl art. 5 ust. 7 u.c.p.g. w przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1-4, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku. Sąd wyjaśnił, że stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. ilekroć w ustawie jest mowa o: właścicielach nieruchomości - rozumie się przez to także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Sąd podzielił argumentację organów powołaną powyżej. Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, że gospodarstwo domowe prowadzone przez skarżącą znajdujące się na działce nr ewid. [...] nie jest podłączone do należącego do niej zbiornika bezodpływowego nieczystości ciekłych oraz nie ma urządzonej przydomowej oczyszczalni ścieków. Z wyjaśnień i twierdzeń Wójta Gminy W. wynika natomiast, że w miejscowości P. D. nie została urządzona sieć kanalizacyjna, a budowa takiej sieci jest ekonomicznie nieuzasadniona. Gmina próbowała przystąpić do realizacji sieci kanalizacyjnej na przedmiotowym terenie, jednakże z uwagi na ograniczone środki będące w jej dyspozycji nie udało się jej wykonać. W ustalonym w sprawie stanie faktycznym uznano, że znajdująca się na działce nr [...] oraz działkach sąsiednich, infrastruktura techniczna służąca w przeszłości do oprowadzenia ścieków nie stanowi sieci kanalizacyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 757). Postępowanie dowodowe dowiodło, że znajdująca się tam infrastruktura techniczna, która w przeszłości odprowadzała nieczystości ciekłe z lokalu mieszkalnego skarżącej, obecnie nie funkcjonuje. Dlatego też niezasadne są zarzuty skarżącej, że organy naruszyły przepisy prawa materialnego w zakresie nakazania budowy zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe z uwagi na podłączenie lokalu do sieci kanalizacyjnej. W związku z brakiem spełnienia przez skarżącą obowiązków wynikających z powołanego art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. konieczne stało się nałożenie na nią tego obowiązku w drodze decyzji administracyjnej stosownie do art. 5 ust. 7 u.c.p.g. Jeżeli nieruchomość nie jest podłączona do sieci kanalizacyjnej prowadzonej przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, jak również nie została wyposażona przez właściciela w zbiornik bezodpływowy lub przydomową oczyszczalnię ścieków konieczne jest nakazanie realizacji tego podstawowego, dla każdego gospodarstwa domowego obowiązku, w formie decyzji. Skargę kasacyjną na podstawie art. 173 § 1 i art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. od powyższego wyroku z dnia 3 lipca 2025 r. złożył pełnomocnik L. C.. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie: 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i art. 2 p.u.s.a. oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a. poprzez niewykonanie należytej kontroli zaskarżonej decyzji Kolegium oraz poprzedzającej decyzji Wójta pod względem ich zgodności z prawem, co miało wpływ na wynik sprawi i doprowadziło do bezpodstawnego oddalenia skargi L. C.; 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez brak odniesienia się do zarzutów podniesionych w skardze i brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia w związku ze stanem faktycznym i prawnym zawartym w skardze strony skarżącej; 3. art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.c.p.g. w zw. z art. 6 ust. 5 ustawy o zbiorowym zapatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzania ścieków poprzez oddalenie skargi L. C. (niebędącej samodzielnym właścicielem nieruchomości położonej pod adresem P. D. [...] [...], oznaczonej nr [...]), wykonanie obowiązku polegającego na wyposażeniu nieruchomości w zbiornik bezodpływowy do gromadzenia nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, czego zgodnie z prawem skarżąca nie może wykonać; 4. art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 5 ust. 7 u.p.c.g. przez oddalenie skargi i w konsekwencji afirmację oczywiście niezgodnego z prawem i niemożliwego do legalnej realizacji rozstrzygnięcia; 5. art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. z uwagi na oczywiste złamanie przez organ II instancji następującej regulacji: - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 6, 8, 9 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji Wójta, kiedy jej wykonanie nie może zostać legalnie zrealizowane; - § 34 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r., poz. 1225 ze zm.) poprzez jego pominięcie, co doprowadziło do: - wydania decyzji utrzymującej w mocy nakazującej wykonać na nieruchomości położonej pod adresem P. D. [...]/2, [...], nr ewid. [...], zbiornik bezodpływowy do gromadzenia nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych w sytuacji, gdy nie da się tego legalnie wykonać, bo na działce znajduje się sieć kanalizacyjna; - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez dowolną ocenę wskazanych poniżej dowodów: wydruków dwóch map załączonych do akt sprawy przez skarżącą; - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych niniejszej sprawy i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pomimo tego, że: - na działce nr [...] pod adresem P. D. [...]/ istnieje instalacja kanalizacyjna; - na nieruchomości tej nie można legalnie wykonać zbiornika bezodpływowego do gromadzenia nieczystości ciekłych lub przydomowej oczyszczalni ścieków bytowych – bo na działce znajduje się sieć kanalizacyjna. - art. 2 Konstytucji RP oraz art. 8 k.p.a. poprze postępowanie organów administracyjnych w sposób naruszający zasadę zaufania obywateli do organów administracji publicznej. Z uwagi na powyższe naruszenia, zdaniem skarżącej kasacyjnie, doszło do: - wydania decyzji organu II i I instancji w oparciu o istotny błąd w ustaleniach faktycznych (i prawnych dotyczących statusu wnioskodawców oraz charakteru działki), iż: - skarżąca L. C. jest samodzielnym właścicielem nieruchomości położonej pod adresem P. D. [...], [...]; - na nieruchomości powyższej można legalnie wykonać zbiornik bezodpływowy do gromadzenia nieczystości ciekłych lub przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, kiedy jest to prawnie niemożliwe. Ponadto w całości podtrzymano zarzuty (wraz z uzasadnieniem) przywołane w skardze do sadu I instancji na decyzję Kolegium. W oparciu o powyższe zarzuty, z uwagi na oczywistą zasadność niniejszej skargi kasacyjnej wniesiono o: 1. uchylenie w całości zaskarżonego wyroku WSA w Lublinie z dnia 3 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Lu [...] 2. uchylenie w całości decyzji Kolegium z dnia 14 marca 2025 r. 3. uchylenie w całości decyzji Wójta Gminy W. z dnia 15 października 2024 r. W przypadku braku dokonania autokorekty wniesiono o: 1. uchylenie w całości zaskarżonego wyroku; 2. przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia WSA w Lublinie; 3. zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania łącznie z kosztami zastępstwa procesowego. Ponadto wniesiono o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumenty potwierdzające, zdaniem pełnomocnika skarżącej, zasadność złożonego środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 179a p.p.s.a., jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony także o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna. Oczywiście usprawiedliwione podstawy wywiedzionej skargi kasacyjnej występują w sytuacji, gdy sąd podziela zarzuty i żądania skargi kasacyjnej, uznając swoją pomyłkę w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1173/09, CBOSA). W toku postępowania międzyinstancyjnego, wszczętego na skutek wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżącą, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi jedna z przesłanek określona w cytowanym przepisie, stanowiąca podstawę do wydania autokontrolnego orzeczenia. W ocenie Sądu oczywiście usprawiedliwiony są zarzuty dotyczące: błędnego skierowania zaskarżonych decyzji organów obu instancji do skarżącej L. C., która nie jest jedynym właścicielem działki nr [...] znajdującej się w miejscowości P. D. w gminie W. oraz braku dokonania wystarczających ustaleń do wydania tych orzeczeń. Dodatkowo Sąd podkreśla, że w sprawach dotyczących innych właścicieli wskazanej działki nr [...] zostały wydane odmienne wyroki niż zaskarżony niniejszą skargą kasacyjną wyrok z dnia 3 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Lu 266/25. (por. wyroki WSA w Lublinie z dnia 8 lipca 2025 r. sygn. akt 268-270/25, CBOSA). Ponownie oceniając sprawę tut. Sąd uznał, że organy obydwu instancji nie spełniły obowiązków wynikających z przepisów procesowych, wydały decyzje, nie dysponując wystarczającym materiałem dowodowym, nie ustaliły bowiem wszystkich istotnych dla sprawy faktów, które pozwoliłyby na wydanie prawidłowej decyzji nakazującej skarżącej wykonanie obowiązku polegającego na wyposażeniu nieruchomości w zbiornik bezodpływowy do gromadzenia nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych. Pierwszą okolicznością, która nie została przez organy wyjaśniona, a w konsekwencji prawidłowo wskazana w wydanych orzeczeniach, jest określenie adresata decyzji. Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami to właściciele nieruchomości odpowiadają za: podłączenie ich gospodarstw domowych do sieci kanalizacyjnej, a w przypadku jej braku, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych spełniających odpowiednie standardy. Przy czym analizowana ustawa posługuje się szeroką definicją właściciela nieruchomości. Organy w przedmiotowej sprawie nałożyły obowiązek na wyposażenia nieruchomości w zbiornik bezodpływowy lub przydomową oczyszczalnię ścieków na skarżącą, nie wyjaśniając jednocześnie, czy jest ona jedynym właścicielem działki nr [...] położonej w miejscowości P. D.. Jednocześnie z urzędu wiadome jest sądowi, że skarżąca nie jest wyłączną właścicielką nieruchomości gruntowej – działki nr [...]. (zob. powołane powyżej wyroki tut. Sądu z 8 lipca 2025 r.) Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że na działce nr [...] w miejscowości P. D. znajdują się 4 lokale mieszkalne. W aktach sprawy brak jest natomiast dokumentów, które pozwoliłyby zweryfikować, czy skarżąca jest jedynym właścicielem nieruchomości gruntowej – działki nr [...]. W szczególności w aktach brak jest wypisu z ewidencji gruntów i budynków lub księgi wieczystej nieruchomości. Ze znajdującej się w nich deklaracji o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi wynika, że skarżąca sama zamieszkuje pod adresem P. D. [...] w gminie W.. Organy nie wyjaśniły jednak, czy skarżąca jest jedynym właścicielem działki, czy też innym podmiotom przysługuje prawo do tej nieruchomości. Zdaniem Sądu obowiązek określony w powołanym powyżej art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.i.g. powinien być skierowany łącznie do wszystkich właścicieli (współwłaścicieli) nieruchomości gruntowej – działki nr [...]. Niecelowe i nieracjonalne jest bowiem nakładanie tego obowiązku na właścicieli każdego odrębnego lokalu znajdującego się na przedmiotowej działce. Należy również uznać, że jest to sprzeczne z regulacją określoną w art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.i.g. i może prowadzić do niemożliwości wykonania tego rodzaju decyzji. Błędem jest przyjęcie, że w przypadku znajdowania się na działce budynku wielorodzinnego każdy władający odrębnym lokalem powinien wykonać odrębny zbiornik bezodpływowy lub oczyszczalnię przydomową. Warto zauważyć, że stosownie do art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 757) jeżeli nieruchomość jest zabudowana budynkiem wielolokalowym lub budynkami wielolokalowymi, umowa, o której mowa w ust. 1 (dotycząca dostarczania wody lub odprowadzanie ścieków), jest zawierana z ich właścicielem lub z zarządcą. Powołana regulacja nakazuje w sposób odmienny traktować nieruchomości w przypadku, gdy znajduje się na nich kilka lokali mieszkalnych, jak ma to miejsce w analizowanej sprawie. Kolejną istotną kwestią, która nie została dostatecznie wyjaśniona w realiach niniejszej sprawy jest status sieci kanalizacyjnej lub jej pozostałości znajdującej się na działce skarżącej, a także możliwości jej wykorzystania do realizacji obowiązku określonego w art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.i.g. Poza bardzo lakonicznymi protokołami kontroli z dnia 15 maja 2024 r. oraz z dnia 24 czerwca 2024 r. w aktach brak jest dowodów potwierdzających ustalenia organów odnoszące się do istnienia lub nieistnienia sieci kanalizacyjnej, która pozwoliłaby na prawidłową gospodarkę ściekami wytworzonymi w gospodarstwie domowym skarżącej. Należy zauważyć, że to skarżąca złożyła do akt kopie mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem sieci kanalizacyjnej. Organ odniósł się do tego zagadnienia jedynie w uzasadnieniu decyzji, nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących niemożliwość wykorzystania tej sieci do celów określonych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Samo uzasadnienie decyzji i znajdująca się tam argumentacja nie może zaś zastąpić ustaleń organu opartych na odpowiednim materialne dowodowym. W ustalonym, spornym, stanie faktycznym organy nie wykazały, czy owa sieć nie pozwala na uznanie, że został spełniony obowiązek określony w art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. Należy domniemywać, że przez wiele lat nieruchomość zamieszkiwana przez skarżącą miała prawidłowo (zgodnie z prawem) zapewniony dostęp do kanalizacji sanitarnej (zbiornika bezodpływowego), a organy publiczne, w szczególności: gminy, nadzoru budowlanego i nadzoru sanitarnego nie dostrzegały żadnych problemów w funkcjonowaniu istniejących rozwiązań. Organ I instancji w uzasadnieniu wskazał, że część istniejącej infrastruktury sanitarnej znajduje się poza nieruchomością skarżącej i nie może być wykorzystana do prawidłowego odprowadzania ścieków. Jednocześnie nie odniósł się w ogóle do kwestii legalności istniejących rozwiązań, warunków przyłącza sanitarnego określonych w decyzjach budowalnych wydawanych w przeszłości oraz przyczyn, z powodu których lokal mieszkalny skarżącej po wielu latach użytkowania i funkcjonowania został pozbawiony dostępu do sieci sanitarnej. Wójt w decyzji opisał jedynie obrót działkami, na których znajduje się lub znajdowała odpowiednia infrastruktura, nie wykazał natomiast, czy ona nada funkcjonuje i czy możliwe jest wykorzystanie jej w realiach przedmiotowej sprawy. W aktach sprawy znajduje się ponadto decyzji Kolegium z dnia 8 kwietnia 2024 r. uchylająca do ponownego rozpoznania decyzję Wójta Gminy W., na podstawie, której nałożono na skarżącą obowiązek ponoszenia opłaty za opróżnianie zbiornika bezodpływowego położonego na działce nr [...] w miejscowości P. D.. Z decyzji tej wynika, że organ I instancji dostrzegał możliwość wykorzystania istniejącej infrastruktury (sieci) na działce nr [...], na której znajduje się lokal mieszkalny skarżącej, w celu prawidłowej realizacji obowiązku gospodarowania nieczystościami ciekłymi. W zaskarżonej obecnie decyzji zagadnienie to w zasadzie zostało pominięte. Mając na uwadze powyższe, konieczne było uznanie, że nie ustalono prawidłowo wszystkich okoliczności sprawy – naruszono przepisy postępowania administracyjnego – co uniemożliwia ocenę prawidłowości zastosowania przez organy norm prawa materialnego. Podsumowując, organy nie ustaliły, czy skarżąca jest wyłącznym właścicielem działki nr [...], czy też ewentualny obowiązek wynikający z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. powinien być nałożony łącznie (w jednym akcie administracyjnym) na wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. W związku z tym, że przedmiotowy obowiązek odnosi się do wykonania określonych robót budowalnych, powinien być nałożony na wszystkie podmioty posiadające prawo do dysponowania przedmiotową działką na cele budowalne w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Obciążając bowiem tym obowiązkiem podmioty niedysponujące owym prawem, można byłoby doprowadzić do niemożliwości wykonania decyzji. Ponadto zebrany materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, czy znajdująca się na działce skarżącej, a także na okolicznych działkach infrastruktura sanitarna nie pozwala na wypełnienie obowiązków wynikających z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. z wykorzystaniem istniejącej sieci. Zagadnienie to jest kluczowe dla niniejszej sprawy i powinno być rozstrzygnięte (o ile to możliwe) w ramach całego układu powiązanego istniejącą w przeszłości infrastrukturą sanitarną. Dlatego też tut. Sąd uchylił wyrok z dnia 3 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Lu 266/25 na podstawie art. 179a p.p.s.a., a także decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, c i art. 135 p.p.s.a., zaś na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. orzekł o kosztach postępowania, zwracając skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł, opłatę kancelaryjną za sporządzenie uzasadnienia wyroku 100 zł, uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika, radcy prawnego, w kwocie 360 zł (§ 14 ust. 1 pkt 2 lit a Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, tj.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.) wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa 17 zł. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ uwzględni przedstawione powyżej wytyczne Sądu, którymi stosownie do art. 153 p.p.s.a. jest związany.