II SA/Lu 269/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 maja 2007 r. sprawy ze skargi H.M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie ustalenia odszkodowania za grunt przejęty pod ulicę oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 138§2 kpa i art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004r., Nr 261, poz.2603 ze zm.) działający z upoważnienia Wojewody Kierownik Oddziału Geodezji i Nieruchomości Urzędu Wojewódzkiego Delegatura w [...] po rozpoznaniu odwołania H.M. uchylił decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]., znak: [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za działkę nr [...] położoną w [...]. Przedmiotowa działka przeszła z mocy prawa na własność Miasta na prawach powiatu z dniem [...]r. na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. z 1998r., Nr 133, poz.872 ze zm.) co zostało potwierdzone decyzją Wojewody z dnia [...]r., znak:[...] Decyzją z dnia [...]. Prezydent Miasta na wniosek H.M. ustalił odszkodowanie za przedmiotową działkę. H.M. w odwołaniu zarzucił, że organ I instancji nie przeprowadził rozprawy administracyjnej i oględzin, a ponadto nie okazał mu granic nieruchomości, której własność utracił. Organ odwoławczy podzielając zarzuty odwołania postanowieniem z dnia [...]. zlecił na podstawie art. 136 kpa organowi I instancji uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie rozprawy administracyjnej z udziałem biegłego rzeczoznawcy majątkowego, połączonej z oględzinami nieruchomości. Zalecenia powyższe nie zostały należycie wykonane przez organ I instancji. Wprawdzie w dniu [...]. została przeprowadzona rozprawa administracyjna, ale protokół z niej został sporządzony odręcznie i bardzo nieczytelnie, co dyskwalifikuje go jako dowód w sprawie. Ponadto, jak stwierdził H.M., znajdujący się w aktach sprawy "protokół z oględzin nieruchomości" został sporządzony przed oględzinami. Przede wszystkim jednak nie ustalono w sposób niewątpliwy z udziałem geodety lub na podstawie dokumentacji podziałowej, jaka część działki jest przedmiotem wyceny - nie okazano bowiem granic przejętej na rzecz Skarbu Państwa działki, a granice te nie są zaznaczone na gruncie. Z powyższych względów organ odwoławczy uchylił decyzję Prezydenta Miasta i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Skargę do sądu administracyjnego wniósł H.M., wnosząc o "unieważnienie decyzji organu II instancji". Skarżący podkreślił, że nie została przeprowadzona rozprawa administracyjna i nie ustalono "gdzie dokładnie leży wywłaszczony grunt, jakie ma on wymiary". Jego zdaniem wywłaszczono działkę o pow. 500m2, a nie 66m2, co wynika "z oględzin terenu i z dokumentu". Wyraził również swoje niezadowolenie z przeprowadzonej w Urzędzie Wojewódzkim "narady" i oświadczył, że nie darzy wiarygodnością zebranych w sprawie dokumentów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W związku z zarzutami skargi i argumentami podnoszonymi na rozprawie należy powiedzieć, że zaskarżona decyzja ma charakter kasacyjny, a więc nie rozstrzyga o istocie sprawy. W tej sytuacji swoje argumenty skarżący i uczestnicy postępowania będą mogli podnosić w powtórnym postępowaniu administracyjnym. Zaskarżona decyzja jest oparta o art. 138 § 2 kpa. Zgodnie z tym przepisem organ wyższy ma obowiązek uchylić decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, jeżeli organ I instancji nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych, a postępowanie zawiera braki, które należy usunąć. Zgodnie z tym przepisem organ wyższy może wydać zalecenia, określające jakie okoliczności należy wyjaśnić. Badając sprawę Sąd podzielił stanowisko organu II instancji, w kwestii wydania decyzji kasacyjnej. Zdaniem Sądu, Wojewoda prawidłowo uznał, że decyzja zawiera braki, które powinny być wyeliminowane w powtórnym postępowaniu. Zaskarżona decyzja jest w istocie dla skarżącego pozytywna i uwzględnia jego zarzuty podniesione w odwołaniu i skardze, nakazując przeprowadzenie powtórnego postępowania. Organ wyższy prawidłowo bowiem wskazał na konieczność przeprowadzenia oględzin nieruchomości, dokonania jej szacunku i przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Organ słusznie wskazał, że należy wyjaśnić, jaka część byłej działki skarżącego jest przedmiotem postępowania odszkodowawczego. Odnosząc się do zarzutów skargi należy powiedzieć, że przedmiotem postępowania administracyjnego i sądowego jest wyłącznie kwestia ustalenia odszkodowania, natomiast samą decyzję wywłaszczeniową i postępowanie wywłaszczeniowe skarżący może kwestionować w innym, nadzwyczajnym trybie. W związku z powyższym Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).