II SA/Lu 269/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 1 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew i krzewów p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W. G. złożył w dniu 17 kwietnia 2009 r. skargę do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew i krzewów. Zarządzeniem z dnia 8 maja 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 6 249 zł. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 18 maja 2009 r. (k.16). W dniu 21 maja 2009 r. złożył on wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 1 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 7 lipca 2009 r. (k.55). W dniu 15 lipca 2009 r. stało się ono prawomocne. W związku z uprawomocnieniem się orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 21 lipca 2009 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 6 249 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 27 lipca 2009 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął więc w dniu 3 sierpnia 2009 r. W zakreślonym terminie skarżący nie wpłacił żądanej kwoty, a w piśmie złożonym w dniu 4 sierpnia 2009 r. wniósł o rozłożenie na raty wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa", skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, iż jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność, gdy zaś nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy. W takiej sytuacji bezskuteczny upływ terminu oznaczonego w zarządzeniu wydanym ponownie powoduje odrzucenie skargi, choćby strona złożyła kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (por. przykładowo: postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2005 r., II FZ 125/05, ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 12 oraz zachowujące aktualność w niniejszej sprawie postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999 r., I CKN 1461/98, OSNC 1999, nr 11, poz. 196). Skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie oznaczonym w zarządzeniu wydanym ponownie po uprawomocnieniu się orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, który upłynął w dniu 3 sierpnia 2009 r., a więc jego skarga podlega odrzuceniu na podstawie powołanego art. 220 § 3 ustawy. Należy podkreślić, iż złożenie przez skarżącego wniosku o rozłożenie na raty należności z tytułu wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie nie ma wpływu na obowiązek uiszczenia wpisu w zakreślonym przez Sąd terminie. Nawet gdyby wniosek taki został złożony przez W. G. przed upływem pierwotnego terminu do uiszczenia wpisu, który upłynął w dniu 25 maja 2009 r., nie zwalniałoby to skarżącego z obowiązku opłacenia wpisu w tym terminie. Przepisy ustawy nie przewidują bowiem jakiejkolwiek prawnej możliwości rozłożenia wpisu od skargi na raty, czy też odroczenia jego zapłaty. Wprawdzie art. 229 § 1 ustawy pozwala sądowi na rozłożenie na raty bądź odroczenie zapłaty nieuiszczonych należności sądowych, jednakże przepis ten odnosi się do nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a nie ma on zastosowania do wpisu od skargi, w stosunku do którego obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa i którego nieopłacenie powoduje odrzucenie skargi (postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., GZ 126/04, niepubl.; M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze, Warszawa 2006, s. 524). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.