II SA/Lu 269/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt oddala skargę. II SA/Lu 269/14 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...].11.2013 r , znak [...], wydaną na podstawie art. 12 ust. 4a, ust. 4f, ust. 5 i art.18 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r., o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j Dz. U. z 2013 poz. 687 ) w związku z art. 130 ust. 2 i art. 134 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( t.j Dz. U. z 2010 roku Nr 102 poz. 651 z późn. zm.) oraz § 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004r. Nr 207 poz. 2109, z późn. zm.), zmienionego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2011 roku (Dz. U. z 201 lr. Nr 165, poz. 985), Starosta K. ustalił odszkodowanie na rzecz S. W. w wysokości 19,80zł, za udział wynoszący 4911/222075 części w nieruchomości położonej w obrębie K. Miasto gmina Miejska K., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem działki [...] o powierzchni 0,0007ha, która stała się z mocy prawa własnością Powiatu K. W uzasadnieniu organ podał, iż decyzją Starosty K. z dnia [...] maja 2010 roku, znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "Przebudowa układu komunikacyjnego miasta K. w ciągu ulic: K., S., M., P., O., S., R.", zatwierdzony został podział nieruchomości przeznaczonych pod pas drogowy. Działka nr [...] o powierzchni 0,1847ha położona w obrębie K. Miasto, została podzielona na działki: - nr [...] o powierzchni 0,1840ha, - nr [...] o powierzchni 0,0007ha, która została przeznaczona na pas drogowy. Dla przedmiotowej nieruchomości Sąd Rejonowy w K. prowadzi księgę wieczystą [...]. Jak wynika z załączonego do akt sprawy odpisu powołanej księgi współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości była m.in. Spółdzielnia Mieszkaniowa "C." w udziale 207255/222075 części. Wpisy własności do pozostałych udziałów, związane są z własnością lokali znajdujących w budynku usytuowanym na działkach [...],[...] i [...]. Współwłaścicielem nieruchomości była m.inn S. W., na podstawie umowy przeniesienia własności lokalu Rep A [...] z dnia [...].03.2008r. – w udziale 4911/222075 części, stanowiącej stosunek powierzchni lokalu (wraz z pomieszczeniami przynależnymi), będącego własnością danego członka do sumy powierzchni wszystkich lokali wchodzących w skład tej nieruchomości wspólnej wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Wydzielona pod inwestycję działka Nr [...], położona w liniach rozgraniczających drogi powiatowej, ustalonych decyzją Starosty K. z dnia [...] maja 2010r., na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, stała się z mocy prawa własnością Powiatu K. z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna, za odszkodowaniem ustalonym przez Starostę K., przy odpowiednim zastosowaniu przepisów o gospodarce nieruchomościami (art. 12 ust. 4a i ust. 5). W dniu [...] kwietnia 2012 roku Starosta K. wydał decyzję Nr [...] ustalającą wysokość odszkodowania za działkę będącą przedmiotem postępowania. Decyzją z dnia [...].10.2012r" znak: [...], Wojewoda L. utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty K. w mocy. Po rozpatrzeniu skargi S. W., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wydał wyrok sygn. akt II SA/Lu 39/13 z dnia 26.02.2013r., uchylający zaskarżoną decyzję Wojewody L. oraz decyzję Starosty K. w części dotyczącej ustalenia odszkodowania na rzecz S. W. W uzasadnieniu do wyroku WSA zauważył, że skarga zasługiwała na uwzględnienie nie ze względu na podniesione w niej zarzuty lecz z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu. Sąd zauważył, że szczegółowe zasady wyceny nieruchomości uregulowane zostały Rozporządzeniem Rady Ministrów z 21.09.2004r., w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 207, poz. 2109 ze zm.). Rozporządzenie to uległo zmianie w wyniku rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14.07.2011r., (Dz. U. Nr 165, poz. 985) ze skutkiem od dnia 26.08.2011r. Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte po wejściu w życie wskazanej nowelizacji, co wobec braku przepisów przejściowych oznacza, że w sprawie mają zastosowanie przepisy rozporządzenia w zmienionym brzmieniu. Wobec powyższego WSA w Lublinie stwierdził, że powyższa konkluzja dyskwalifikuje co do zasady sporządzony w sprawie operat szacunkowy, który został opracowany z zastosowaniem przepisów w brzmieniu przed nowelizacją. Ponadto WSA zauważył, że operat stanowiący podstawę ustalenia wysokości odszkodowania został sporządzony w dniu [...].06.2011r., a zatem nie tylko przed wskazaną nowelizacją, ale również przed wszczęciem postępowania. Stwierdził, że jest to niedopuszczalne, ponieważ zasada oficjalności wymaga aby organ podejmował wszelkie kroki niezbędne do załatwienia i wyjaśnienia sprawy w toku postępowania, tj. po jego wszczęciu. Ponadto Sąd stwierdził, że operat szacunkowy sporządzony został z naruszeniem przepisów prawa oraz że organy bezpodstawnie przyjęły konkluzję, że pomimo zmiany przepisów operat szacunkowy sporządzony w sprawie może być wykorzystany w prowadzonym postępowaniu. Zauważył, że przepisem szczególnym, który kompleksowo reguluje kwestie określenia wartości rynkowej gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne jest § 36 ww. rozporządzenia. Po wskazanej nowelizacji, tj. od 26.08.2011r. przepis ust. 1 § 36 rozporządzenia przewiduje, że wartość rynkową nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania za nieruchomości wywłaszczone lub przejęte z mocy prawa na podstawie przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, określa się przyjmując stan nieruchomości z dnia wydania decyzji (tj. zgodnie z ust. 5 § 36 rozporządzenia), ceny nieruchomości z dnia ustalenia odszkodowania, a przeznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 154 ustawy bez uwzględnienia ustaleń tej decyzji. Nie uwzględnia się nakładów poniesionych na nieruchomości po dniu wydania decyzji. Sąd zwrócił uwagę, że zgodnie z ust. 1 § 36 rozporządzenia przed nowelizacją, przy określaniu wartości rynkowej gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne stosuje się podejście porównawcze, przyjmując ceny transakcyjne uzyskiwane przy sprzedaży gruntów na te cele. Według WSA prawidłowo wykonana wycena gruntu w niniejszej sprawie powinna sprowadzać się do przyjęcia zasady, iż przejęta nieruchomość powinna być szacowana według jej przeznaczenia określonego na podstawie art. 154 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a nie według wartości gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne. Zgodnie z tym przepisem przeznaczenie nieruchomości określa się na podstawie przepisów planu miejscowego, a w przypadku braku planu miejscowego, przeznaczenie nieruchomości ustala się na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 154 ust. 1 i ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Jak wynika z akt sprawy, teren na którym położona jest wyceniana nieruchomość nie jest aktualnie objęty ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K. teren ten przeznaczony jest pod zabudowę usługową wymagającą koncentracji - centrum wielofunkcyjne. Działka będąca przedmiotem postępowania powinna być zatem wyceniana jako grunt o przeznaczeniu wskazanym w studium, a nie przy uwzględnieniu cen transakcyjnych nieruchomości drogowych. Wobec powyższych wskazań w toku postepowania rzeczoznawca majątkowy sporządził kolejny operat szacunkowy w dniu [...].08.2013r. Wycena nieruchomości oznaczonej numerem działki [...] została dokonana zgodnie z ust. 1 § 36 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego ( w brzmieniu od 26.08.2011r.), z zastosowaniem podejścia porównawczego - metodą porównywania parami. Zgodnie z § 4 ust. 1, 2 i 3 przywołanego rozporządzenia, przy stosowaniu podejścia porównawczego konieczna jest znajomość cen transakcyjnych nieruchomości podobnych do nieruchomości będącej przedmiotem wyceny, a także cech tych nieruchomości wpływających na poziom ich cen. W podejściu porównawczym stosuje się metodę porównywania parami, metodę korygowania ceny średniej albo metodę analizy statystycznej rynku. Przy metodzie porównywania parami porównuje się nieruchomość będącą przedmiotem wyceny, której cechy są znane, kolejno z nieruchomościami podobnymi, które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane są ceny transakcyjne, warunki zawarcia transakcji oraz cechy tych nieruchomości. Przy określaniu wartości rynkowej nieruchomości, w myśl art. 134 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uwzględnia się w szczególności jej rodzaj, położenie, sposób użytkowania, przeznaczenie, stan nieruchomości oraz aktualnie kształtujące się ceny w obrocie nieruchomościami. Rzeczoznawca ustalił, że działka nr [...] położona jest w strefie centralnej miasta. Teren działki jest płaski. Na terenie działki znajduje się utwardzenie z kostki brukowej, które jest własnością Zarządu Dróg Powiatowych w K. Nieruchomość położona jest na terenach o wysokich walorach lokalizacyjnych. Uzbrojenie terenów przyległych - woda, energia elektryczna, gaz, telefon, kanalizacja sanitarna i deszczowa. Stosownie do § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego wartość rynkową nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania za nieruchomości wywłaszczone lub przejęte z mocy prawa na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r., o szczególnych zasadach przegotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych określa się przyjmując stan nieruchomości z dnia wydania decyzji, ceny nieruchomości z dnia ustalenia odszkodowania, a przeznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 154 ustawy o gospodarce nieruchomościami bez uwzględniania ustaleń decyzji. Zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K. zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta K. z dnia [...].04.1998r., Nr [...] wyceniana działka leży na obszarze zabudowy usługowej wymagającej koncentracji - centrum wielofunkcyjne. Rzeczoznawca majątkowy przeprowadził badanie rynku nieruchomości przeznaczonych pod usługi, w okresie od lipca 2011 roku do lipca 2013 roku. Ustalił, że w okresie ostatnich dwóch lat na terenie miasta K. było tylko pięć transakcji sprzedaży działek przeznaczonych pod usługi. Ceny tych gruntów zawierają się w przedziale od 56,91zł do 127,05zł za m2. W wyniku analizy tego rynku utworzono zbiór nieruchomości podobnych położonych na terenie K., stanowiących podstawę wyceny. Biegły ustalił, że cechami które mają zasadniczy wpływ na ceny nieruchomości w badanym rynku są: położenie i otoczenie, uzbrojenie terenów przyległych, dostępność komunikacyjna, kształt i wielkość działki oraz stan zagospodarowania. Ze sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego wynika, że wartość rynkowa nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem działki [...] wynosi 895,00zł. Organ podniósł, iż istotą wyceny nieruchomości jest kwestia właściwego doboru transakcji porównawczych. Podejście porównawcze polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom, jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Generalna możliwość zastosowania poprzez rzeczoznawcę majątkowego sposobu wyceny opisanego w §36 rozporządzenia, determinowana jest faktem istnienia transakcji nieruchomościami podobnymi. Przy wycenie nieruchomości rzeczoznawca majątkowy ustala cechy wpływające na wartość nieruchomości na danym rynku transakcyjnym. Dobór tych cech oraz samych transakcji porównawczych pozostawiony jest rzeczoznawcy majątkowemu. Jest to wiedza specjalistyczna, wymagająca znajomości rynku transakcyjnego, której organy nie mogą podważyć. Po rozpatrzeniu odwołania S. W. od w/w decyzji Starosty K. z [...] listopada 2013 r., znak: [...], ustalającej odszkodowanie w wysokości 19,80 zł za udział wynoszący 4911/222075 części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], o powierzchni 0,0007 ha, położonej w obrębie miasta K., zajętej pod inwestycję drogową, która z dniem [...] maja 2010 r. stała się z mocy prawa własnością Powiatu K., decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r, [...] Wojewoda L. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem Wojewody organ I instancji prawidłowo przyjął jako podstawę do ustalenia odszkodowania operat szacunkowy sporządzony w dniu [...] sierpnia 2013 r przez rzeczoznawcę majątkowego M. G. Został on opracowany z zastosowaniem przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Zgodnie z treścią art. 130 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Z kolei na podstawie art. 154 ust. 1 tejże ustawy, wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w palnie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach i cechach nieruchomości podobnych. Szczegółowe regulacje dokonywania wycen nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego w zależności od celu wyceny, określają z kolei przepisy w/w. rozporządzenia z 21 września 2004 r. Przy ponownym sporządzaniu operatu szacunkowego rzeczoznawca majątkowy uwzględnił zalecenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 26 lutego 2013 r" sygn. akt II S.A./Lu 39/13. Z akt sprawy wynika, że teren, na którym położona jest wyceniana nieruchomość (działka nr [...]), nie jest aktualnie objęty ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Jest natomiast objęty ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K. zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta K. z dnia [...].04.1998 r., Nr [...], przewidującego dla niego przeznaczenie pod zabudowę usługową wymagającą koncentracji - centrum wielofunkcyjne. Jest, zatem oczywiste, że przedmiotowa działka powinna być wyceniana jako grunt o przeznaczeniu wskazanym w studium, a nie przy uwzględnieniu cen transakcyjnych nieruchomości drogowych. Rzeczoznawca majątkowy poddał analizie 5 transakcji sprzedaży nieruchomości przeznaczonych pod usługi, w okresie od lipca 2011 r. do lipca 2013 r. Stwierdził, iż w okresie ostatnich dwóch lat na terenie miasta K. odnotowano tylko pięć transakcji sprzedaży działek przeznaczonych pod usługi. Ceny tych gruntów wahają się w granicach od 56,91 zł do 127,05 zł za 1 m. Biegły w niniejszej sprawie prawidłowo wycenił wartość przedmiotowej działki, operat szacunkowy może być podstawą do ustalenia odszkodowania. Rzeczoznawca majątkowy w sposób czytelny i wyczerpujący wyjaśnił dobór poszczególnych transakcji. Uzasadnił przyjęcie do porównań wskazanych nieruchomości. Uwzględniono, iż w dniu 26 sierpnia 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z 14 lipca 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (dz. U. z 2011 r. Nr 165, poz. 985). Zgodnie z nową treścią przepisu § 36 ust. 1 rozporządzenia, wartość rynkową nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania za nieruchomości wywłaszczone określa się, przyjmując stan nieruchomości z dnia wydania decyzji, ceny nieruchomości z dnia ustalenia odszkodowania, a przeznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 154 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bez uwzględnienia ustaleń decyzji. Organ II instancji nie uwzględnił zarzutu, że organ pierwszej instancji naruszył przy ustalaniu odszkodowania przepisy ustawy nie uwzględnił art. 18 ust. lf. Zgodnie z treścią art. 18 ust.lf "specustawy" w przypadku, gdy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wyodrębniony lokal mieszkalny, wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zamieszkałemu w tym budynku albo lokalu, powiększa się o kwotę 10.000 zł w odniesieniu do tej nieruchomości. Przewidziana w tym przepisie dodatkowa kwota odszkodowania odnosi się do odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, czyli do odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w art. 12 ust. 4 "specustawy". Chodzi, zatem o nieruchomości lub ich części, które zostały określone w decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej i które stają się z mocy tej decyzji własnością Skarbu Państwa lub odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego. Nie może budzić wątpliwości, że w niniejszej sprawie działka nr [...] powstała z podziału działki nr [...], która to działka stanowiła grunt wchodzący w skład całego obszaru obejmującego działki nr [...] i nr [...]. Odszkodowanie, o którym mowa w "specustawie" dotyczy wyłącznie tej części nieruchomości, która w istocie zostaje przejęta pod realizację inwestycji drogowej. Dodatkowa kwota odszkodowania, o której mowa w art. 18 ust. lf "specustawy" należna jest jedynie wtedy, gdy inwestycja drogowa dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wyodrębniony lokal mieszkalny i jednocześnie nieruchomość ta stała się własnością Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, a więc jest nieruchomością, o której mowa w art. 12 ust. 4 ustawy. Przepis ten reguluje sytuację, w której przeniesiono własność nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym wydzielony został lokal mieszkalny. Wydanie takiej nieruchomości wiąże się bowiem z poniesieniem dodatkowych kosztów związanych z przeprowadzką, co spowodowało, że ustawodawca przyjął, aby odszkodowanie za prawo własności lub użytkowanie wieczyste, przysługujące dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zamieszkałemu w tym budynku albo lokalu było powiększone o kwotę 10.000 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. W. podniosła, iż ustalone odszkodowanie zostało zaniżone . Zarzuciła naruszenie art. 12 ust 1 i ust 4 i4a, b, f, ust 5 i art. 18 ustawy z dnia 10.04.2003 r przez błędną wycenę zawartą w operacie szacunkowym z dnia 2.08.2013 r. Zdaniem skarżącej działka nr [...] o powierzchni 0,1847 ha zniknęła z księgi wieczystej Kw nr [...]. Zdaniem skarżącej Starosta K. zajął całą w/w nieruchomość, w której miała udział i w związku z tym powinien za nią zapłacić. Według skarżącej wpisanie do księgi wieczystej nowej działki nr [...] nie oznacza, iż S. W. jest jej właścicielką, skoro zapisy posiadanej przez nią umowy w formie aktu notarialnego nie dotyczą tej nieruchomości, a decyzja pozbawiła ją ,, zapisów notarialnych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, to jest kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa. Argumentacja skargi nie dotyczy kwestii prawidłowości dokonanej wyceny nieruchomości. Skarżąca dokonuje natomiast własnej oceny przedmiotu oszacowania, a tym samym domaga się objęcia wyceną całej nieruchomości, której współwłaścicielką pozostawała do czasu podziału i wywłaszczenia w opisanym wyżej trybie. W związku z tym kolejny raz przypomnieć należy, iż decyzją Starosty K. z dnia [...] maja 2010 roku, znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "Przebudowa układu komunikacyjnego miasta K. w ciągu ulic: K., S., M., P., O., S., R.", zatwierdzony został podział nieruchomości przeznaczonych pod pas drogowy. Działka nr [...] o powierzchni 0,1847ha położona w obrębie K. Miasto, została podzielona na działki: -nr [...] o powierzchni 0,1840ha, oraz nr [...] o powierzchni 0,0007ha. Tylko działka nr [...], podlegała wywłaszczeniu i została przeznaczona na pas drogowy. Skutecznie przeprowadzony podział geodezyjny nieruchomości skutkował zmianami w oznaczeniu działek w operacie ewidencji gruntów. Następstwem podziału geodezyjnego może być podział prawny nieruchomości czyli zmiana podmiotowa w zakresie prawa własności (przykładowo wywłaszczenie nowopowstałej działki gruntu wydzielonej w terenie z nieruchomości pierwotnej). Art. 96 ust 4. ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz.U.2014.518 j.t) stanowi, iż decyzja lub orzeczenie sądu, o których mowa w ust. 1 i 2 ( w przedmiocie podziału nieruchomości), stanowią podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej oraz w katastrze nieruchomości. Stan prawny działek powstałych w wyniku samego podziału geodezyjnego nieruchomości nie uległ zmianie. Tym samym skarżąca zachowała do nich tytuł własności ( udział we współwłasności). Natomiast w wyniku wywłaszczenia za odszkodowaniem jednej z nowo powstałych działek (nr [...]), skarżąca pozostała współwłaścicielką jedynie działki nr [...]. Zmiana numeracji i powierzchni nieruchomości, której skarżąca jest współwłaścicielką jest więc konsekwencją dokonania podziału geodezyjnego i wywłaszczenia, więc skutkiem zmiany stanu prawnego. Tym samym powoływanie się przez skarżącą na umowę zawartą przed wywłaszczeniem i nie przyjmowanie do wiadomości skutków zdarzeń prawnych mających miejsce w okresie późniejszym ( wywłaszczenie wydzielonej części nieruchomości), stanowi o niezasadności skargi. Zawarte w skardze żądanie ustalenia odszkodowania określonego z uwzględnieniem całej nieruchomości nr [...] o powierzchni 0,1847ha położonej w K., w tych okolicznościach pozbawione jest racji. Zasadnie przyjęto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że odszkodowanie, o którym mowa w "specustawie" dotyczy wyłącznie tej części nieruchomości, która w istocie zostaje przejęta pod realizację inwestycji drogowej. W myśl art. 12 ust. 4f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, dotychczasowym właścicielom nieruchomości przysługuje odszkodowanie tylko za te nieruchomości, które stały się własnością Powiatu. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, wysokość odszkodowania ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. W myśl art. 130 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości, natomiast podstawę ustalenia odszkodowania stanowi wartość rynkowa nieruchomości (art. 134 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Opracowany w niniejszej sprawie operat szacunkowy jest prawidłowy, uwzględnia wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wydanie w niniejszej sprawie. Skarga nie zawiera argumentacji dającej podstawy do podważenia opinii rzeczoznawcy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), oddalił skargę, jako bezzasadną.