II SA/Lu 27/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. H. na pismo Prezydenta Miasta Zamość z 2 października 2025 r., znak: RIM.7013.4.14.2025.ZN w przedmiocie przebudowy drogi gminnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić T. H. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu sądowego od odrzuconej skargi. T. H. (dalej także jako: skarżąca) wniosła skargę na "bezczynność/czynność materialno-techniczną" Prezydenta Miasta Zamościa, wskazując, że skarga dotyczy ukształtowania dojścia pieszego przy ul. [...] w ramach przebudowy ulic w zakresie odmowy "zapewnienia trasy bez barier i prowadzenia robót przewidujących wykonanie schodka". Skarżąca dołączyła do skargi m. in. kserokopię pisma Prezydenta z 2 października 2010 r. T. H. uiściła jednocześnie wpis od skargi w wysokości 200 zł, wskazując w tytule przelewu znak: RIM.7013.4.14.2025.ZN (k. 20 i 25). Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 20 stycznia 2026 r. (k. 2) stwierdził, że przedmiotem skargi jest pismo Prezydenta Miasta Zamość z 2 października 2025 r. w przedmiocie przebudowy drogi gminnej. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej. T. H. pismem z 22 września 2025 r. sprzeciwiła się wykonaniu stopnia w pasie chodnika (w ramach przebudowy ulicy [...]). W piśmie z 2 października 2025 r. (k. 11) Prezydent odpowiedział skarżącej na powyższe pismo, informując ją o czynnościach podjętych w związku z przebudową drogi gminnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu ze względu na to, że jest niedopuszczalna. Działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej (art. 184 Konstytucji, art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. z 2024 r., poz. 1267; art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów na postanowienia i decyzje wydane w trybie art. 138 § 2 p.p.s.a. i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a-3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2025 r., poz. 1153; dalej jako: u.s.g.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich (art. 101a ust. 1 u.s.g.). Pismo skarżącej zostało zakwalifikowane jako skarga na pismo Prezydenta z 2 października 2025 r. Zaskarżone pismo nie stanowi żadnego z powyżej wymienionych aktów administracyjnych ani czynności. W szczególności należy wskazać, że o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, został skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu pismo Prezydenta z 2 października 2025 r. nie stanowi takiego aktu. Treść jednoznacznie wskazuje, że jest to pismo informujące skarżącą o tym, że prace budowlane są prowadzone w oparciu o dokumentację techniczną, na podstawie pozwolenia na budowę. Inwestycja jest realizowana w pasie drogowym ulicy [...] (dz. nr [...]), której właścicielem jest Miasto Z.. Prezydent wskazał na treść art. 29 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 1985 r., nr 14, poz. 60). Prezydent poinformował, że inwestycja jest realizowana tylko do granicy działki nr [...]. Zaproponował wykonanie stopnia na granicy pasa drogowego i działki nr [...], stanowiącej własność skarżącej, ewentualnie niwelację wysokościową. Pismo nie ma żadnych cech aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. W związku z powyższym pismo nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W świetle powyższej argumentacji, skarga w rozpoznawanej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od odrzuconej skargi sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.