II SA/Lu 271/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor,, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 września 2011 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, która nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz uchyla decyzję Starosty z dnia [...] r. Nr [...] i postanowienie Starosty z dnia [...] r. Nr [...]; II. przyznaje [...] A. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), należnego podatku od towarów i usług. Decyzją z dnia [...] Starosta udzielił M. i J. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. 335/2 położonej w miejscowości Z. P., gmina K. W dniu 10 września 2010 r. do Starostwa wpłynął wniosek J. K. z dnia 7 września 2010 r. o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją. We wniosku podniosła ona, że nie brała udziału jako strona w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] oraz, iż wzniesienie budynku na działce nr 335/2 spowodowało zacienienie należącej do niej działki nr ew. 334 co w jej ocenie stanowi naruszenie art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). J. K. podniosłą również, że o możliwości wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] dowiedziała się z pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 sierpnia 2010 r. Starosta decyzją z dnia [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego wspomnianą decyzją, argumentując, że J. K. nie jest stroną tego postępowania w rozumieniu art.28 ust. 2 prawa budowlanego. Wyjaśnił, że budynek mieszkalny wzniesiony na działce nr ew. 335/2 zlokalizowany został w odległości 4 m od granicy działki nr ew. 334, a więc zgodnie z warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co oznacza, iż działka nr ew. 334 znajduje się poza obszarem oddziaływania budynku wzniesionego na działce nr ew. 335/2. Tym samym, w ocenie Starosty, wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych i nie zachodzą w sprawie określone w art. 145. kodeksu postępowania administracyjnego przesłanki jego wznowienia. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania J. K. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie., a następnie decyzją z dnia [...], odmówił uchylenia decyzji z dnia [...], powtarzając argumentację zawartą w decyzji z dnia [...]. Dodatkowo, odnosząc się do kwestii zacienienia działki nr ew. 334 organ podniósł, że budynek wzniesiony na działce nr ew. 335/2 jest budynkiem zaliczanym do kategorii budynków niskich a ponadto stosownie do unormowania art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane autorzy projektu budowlanego załączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego budynku mieszkalnego i projektu zagospodarowania działki zgodnie z prawem. Odwołując się od tej decyzji J. K. podniosła, że nie brała udziału w postępowaniu dotyczącym wydania M. i J. K. pozwolenia na budowę budynku na działce nr ew. 335/2. Zaznaczyła, że powinna być stroną postępowania oraz podała, iż odległość pomiędzy jej budynkiem, znajdującym się na działce nr ew. 334, a budynkiem znajdującym się na działce nr ew. 335/2 nie została zachowana i nie wynosi 8 m. Wojewoda decyzją z dnia [...] podzielając stanowisko Starosty utrzymał w mocy jego rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy zauważył również, że organ I instancji nie zbadał czy J. K. zachowała termin do wniesienia o wznowienie postępowania. Mimo to, w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo wznowił postępowanie, gdyż z akt sprawy wynika, że termin ten został zachowany. O okoliczności wznowienia postępowania J. K. dowiedziała się bowiem w dniu [...] z pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a wniosek o wznowienie wniosła w dniu 7 września 2010 r. W skardze na tę decyzję J. K. podniosła, że budynek wybudowany na działce nr ew. 335/2 jest wzniesiony w odległości 6,15 m od jej budynku i go zacienia. Skarżąca podniosła również, że jako strona postępowania nie wyraziła zgody na wybudowanie budynku w miejscu, w którym został wzniesiony. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosząc o jej oddalenie podtrzymał swoje stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niezależnie od zarzutów skargi należało przede wszystkim, ustalić, czy skarżąca zachowała termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, co jest niezbędną przesłanką dla oceny prawidłowości tej czynności. Wprawdzie zwrócił na to uwagę organ odwoławczy, jednak wywiedzione przez niego wnioski nie mogą zostać uznane za właściwe. Stosownie do art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 kpa). Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Niezachowanie wspomnianych terminów skutkuje postanowieniem o odmowie wznowienia postępowania, o jakim mowa w art. 149 § 3 kpa. Pogląd ten jest ukształtowany w orzecznictwie i nie budzi wątpliwości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 1999 r. o sygn. akt II SA 1604/99, Lex nr 47257). W okolicznościach niniejszej sprawy uzasadnione jest przekonanie, że ustalenie przez organ odwoławczy faktu zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania nastąpiło z naruszeniem art. 80 kpa. Przepis ten zobowiązuje organ administracji do dokonywania ustaleń faktycznych w oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Okoliczność może być więc uznana za udowodnioną jedynie po przeanalizowaniu wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie. Z treści decyzji wnosić należy, że organ za datę dowiedzenia się o decyzji przez skarżącą przyjął 17 sierpnia 2011 r., kiedy otrzymała pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednak już w piśmie z dnia z dnia 11 października 2007 r. ( k14 ) skierowanego do Starosty, skarżąca prosiła "o wyjaśnienie, na jakiej podstawie zostało wydane pozwolenie na budowę na działce 335/2 w Zembrzycach Podleśnych". Pismem z dnia z dnia 29 października 2007 r. (k.13) skierowanym do skarżącej, Starosta poinformował ją, iż "decyzja udzielająca P.P M. i J. K. pozwolenia na budowę na działce nr ew. 335/2 w miejscowości Z. P. gm. Konopnica jednorodzinnego budynku mieszkalnego uzyskała status prawomocności i podlega wykonaniu". Powołane pisma w ogóle nie były przedmiotem rozważań organów, choć mają istotne znaczenie w sprawie. Zauważyć trzeba, że na piśmie znajduje się pieczątka z adnotacją, iż pismo powyższe wysłano listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 31 października 2007r. Brak jest jednak samego potwierdzenia odbioru przesyłki. W tej sytuacji organ winien przede wszystkim rozstrzygnąć, czy termin o jakim mowa w art. 148 § 2 kpa został zachowany. Należy przy tym podkreślić, że przesądzenie o powyższej kwestii przez organ odwoławczy bez uprzedniego stanowiska organu I instancji narusza art. 15 kpa (por. wyrok NSA z dnia 27 września 1995 r., sygn. akt III SA 57/95 – Lex nr 26980). Jest bowiem oczywiste, że ustalenie zachowania terminu jako przesłanki wznowienia postępowania już na wstępie powinno stanowić przedmiot analizy i rozstrzygnięcia organu I instancji. Organ odwoławczy może natomiast kwestię tą rozstrzygać jedynie wówczas, gdy uprzednio stanowiła ona przedmiot rozpoznania i rozstrzygnięcia organu I instancji. Organ I instancji wydając postanowienie o wznowieniu postępowania oraz decyzję odmawiającą uchylenia decyzji z dnia 28 marca 2007 r. bez uprzedniego rozważenia czy skarżąca zachowała termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny unormowanej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa naruszył art. 148 § 1 i 2 kpa. Tym samym wznowienie postępowania uznać należy za przedwczesne. Z tych powodów na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) i art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zmianami ) należało uchylić zarówno zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję oraz postanowienie organu I instancji o wznowieniu postępowania. O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).