II SA/Lu 273/10
PostanowienieWSA w Lublinie2010-05-05
Skład orzekający: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji, który wydał decyzję w pierwszej instancji, jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu drugiej instancji wydaną na skutek odwołania od jego decyzji?Ratio decidendi
Organ administracji, który wydał decyzję w pierwszej instancji, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu drugiej instancji. Organ ten nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 i § 2 PPSA, a dopuszczenie takiej skargi nadawałoby mu jednocześnie uprawnienia władcze i strony kwestionującej rozstrzygnięcie. Skarga wniesiona przez nieuprawniony podmiot podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Stan faktyczny
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej przyznał E. S. zasiłek okresowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na skutek odwołania E. S., uchyliło decyzję organu I instancji w części dotyczącej wysokości zasiłku i orzekło o przyznaniu wyższego zasiłku. Wójt Gminy, organ I instancji, wniósł skargę na decyzję SKO. SKO wniosło o odrzucenie skargi, wskazując na brak uprawnień organu do jej wniesienia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną z upoważnienia Wójta Gminy , przyznał E. S. zasiłek okresowy z powodu bezrobocia w wysokości 35,05 zł miesięcznie.
Decyzją z dnia [...] r., Nr [...]0 wydaną na skutek odwołania E. S., Samorządowe Kolegium Odwoławcze , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchyliło powyższą decyzję w części określającej wysokość zasiłku okresowego i w tym zakresie orzekło przyznać zasiłek okresowy w kwocie 70,00 zł.
Skargę na decyzję SKO wniósł organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez utrzymanie w mocy decyzji z dnia 21 stycznia 2010 r. ewentualnie uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując, iż organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Organ administracji, który wydał decyzję w pierwszej instancji, a także podmiot działający z jego upoważnienia nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu drugiej instancji wydaną na skutek odwołania od jego decyzji (por. uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17, wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04 opubl. w "Rzeczpospolita" z dnia 21 lutego 2005 r.).
Nadto Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 marca 2006 r. sygn. akt II GSK 387/05 (opubl. LEX nr 197511) wyjaśnił, iż podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może być organ, który orzekał w sprawie w I instancji, oraz że organ w tym przypadku nie ma interesu prawnego w rozumieniu przepisu art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., a dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie nadawałoby temu organowi uprawnienia z jednej strony władcze, a z drugiej uprawnienia strony, która takie rozstrzygnięcie kwestionuje.
W niniejszej sprawie organ I instancji działał na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, a nie jako podmiot, którego interesu prawnego dotyczy postępowanie.
Z tych względów skarga wniesiona przez nieuprawniony podmiot, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalna.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło