II SA/Lu 274/16

Dnia [...] r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. H. po rozpoznaniu w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. S. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych oraz utrzymuje się z renty przyznanej do sierpnia 2016 r. a wynoszącej [...] złotych netto, dopłat do gospodarstwa rolnego w kwocie [...] złotych miesięcznie oraz wynajmu pokoju [...] – [...] złotych miesięcznie. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi od [...] złotych netto do [...] złotych netto. Rocznie stałe koszty utrzymania koniecznego obejmujące wydatki na energię elektryczną, gaz, wodę, wywóz śmieci, zakup węgla oraz lekarstwa i koszty leczenia wynoszą łącznie [...] złotych, co daje kwotę miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego w wysokości [...] złotych. Skarżący posiada oszczędności w kwocie [...] złotych i jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha. Odpowiadając na wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń skarżący nadesłał zaświadczenie z Urzędu Gminy w J. z dnia 10 sierpnia 2016 r., z którego wynika, że jest on właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha fizycznych – [...] ha przeliczeniowych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest powstanie uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego w związku z koniecznością ponoszenia kosztów postępowania. Ustalenie wystąpienia tej przesłanki wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości kosztów postępowania, które strona może być zobowiązana ponosić oraz oceny wpływu ponoszenia kosztów postępowania na możliwość pokrycia przez stronę wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego. Łączny miesięczny dochód skarżącego z tytułu renty, dopłat do gospodarstwa oraz wynajmu pokoju wynosi od [...] złotych netto do [...] złotych netto. Ponadto, mając na uwadze treść obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 września 2015 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2014 r. (M.P. z 2015 r., poz. 861) zgodnie z którym dochód ten wyniósł 2.506,00 złotych, skarżący osiąga dochód z uprawy gospodarstwa rolnego w wysokości [...] złotych rocznie – [...] złotych miesięcznie. Miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżącego, nie obejmujące kosztów wyżywienia, zakupu odzieży, środków czystości i higieny osobistej, wynoszą [...] złotych. Mając na uwadze miesięczne dochody skarżącego nie można przyjąć, aby ustanowienie przez niego adwokata z wyboru mogło spowodować uszczerbek w jego kosztach utrzymania koniecznego. Minimalny koszt ustanowienia adwokata z wyboru celem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjne wynosi bowiem 360 złotych (§ 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackiej – Dz.U. z 2015 r. poz. 1800). Dochody skarżącego pozwalają zetem ponieść zarówno wykazane koszty utrzymania koniecznego jak i koszty ustanowienia adwokata bez takiego ich wyczerpania, które uniemożliwiałoby poniesienie skarżącego innych nie wymienionych kosztów utrzymania koniecznego jak chociażby koszty wyżywienia czy zakupu odzieży, obuwia i środków czystości. Brak jest więc podstaw do uznania wniosku skarżącego za zasadny. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.