II SA/Lu 276/10

Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie świadczeń pieniężnych przysługujących osobom deportowanym do pracy przymusowej - w zakresie wniosku skarżącego o zwrot uiszczonego wpisu sądowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W dniu 19 sierpnia 2010r. skarżący złożył pismo, w którym wniósł m.in. o zwrot kwoty 100 zł uiszczonej w dniu 11 maja 2010r. tytułem wpisu sądowego od skargi, wskazując na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 lipca 2010r. wydane w niniejszej sprawie, przyznające skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka . Wniosek nie może być uwzględniony. Uiszczony przez skarżącego wpis sądowy nie stanowi bowiem świadczenia nienależnego, które podlegałoby zwrotowi na podstawie art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej ppsa. Zwolnienie skarżącego (wskazanym wyżej postanowieniem) z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych obejmuje wyłącznie opłaty sądowe, jakie skarżący byłby zobowiązany uiścić już po wydaniu tego postanowienia, nie obejmuje ono natomiast kosztów już uiszczonych zgodnie z art. 219 § 1 ppsa, który stanowi, że opłatę sądową (wpis, opłatę kancelaryjną) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Skoro zatem skarżący składał do tut. Sądu pismo (skargę), to w oparciu o powyższy przepis art. 219 § 1 ppsa, zobowiązany był wówczas do uiszczenia wpisu sądowego. Natomiast na obecnym etapie, tylko wskutek prawomocnego uchylenia przez Sąd zarządzenia z dnia 27 kwietnia 2010r., wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, uiszczony wpis w kwocie 100 zł stanowiłby świadczenie nienależne, podlegające zwrotowi na podstawie art. 225 ppsa. W świetle bowiem tego przepisu opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Z tych względów orzeczono, jak na wstępie.