II SA/Lu 277/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek- Zalewska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Wyrokiem z dnia 9 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę D. P. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. W dniu 24 maja 2018 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skarżący wskazał, że przebywał na zwolnieniu lekarskim i uchybienie terminu spowodowane było chorobą. Do wniosku załączył zwolnienie lekarskie i wniosek o uzasadnienie wyroku. Jak już wyżej wskazano, podstawową przesłanką upoważniającą sąd do przywrócenia terminu do dokonania danej czynności procesowej jest brak winy w uchybieniu terminowi, co strona musi uprawdopodobnić. Kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Zwolnienia lekarskie same w sobie nie są potwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu, gdyż zwolnienie samo przez się nie wyklucza możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 1998 r., sygn. akt III SA 1243/97). W aktach sprawy znajduje się zwolnienie lekarskie z dnia 26 kwietnia 2018 r., w którym wystawiający je lekarz uznał, że "chory może chodzić" (cyfra "2" wpisana w punkcie 15. zwolnienia - wskazania lekarskie). Powyższa adnotacja oznacza, że skarżący mógł się samodzielnie poruszać i dokonać czynności, jaką jest złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W związku z tym należy uznać, że dolegliwości skarżącego nie miały charakteru "nagłego" oraz nie stanowiły przeszkody, której nie można było usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Należy wskazać także, że w dniu 26 kwietnia 2018 r. skarżący, który w tym czasie przebywał na zwolnieniu lekarskim - stawił się osobiście na rozprawie w sądzie (protokół rozprawy k. 58). Powyższe świadczy o tym, że pomimo zwolnienia lekarskiego skarżący był w stanie podejmować czynności procesowe. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.