II SA/Lu 278/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Asesor WSA Jerzy Drwal, Protokolant Stażysta Anna Chmielewska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 lipca 2006 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez A. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ orzekający podkreślił, że nadrzędnym celem postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do zaspokojenia należności wierzyciela, który w tym przypadku jest jednocześnie organem egzekucyjnym i stosowne w ramach egzekucji administracyjnej środki są z reguły uciążliwe dla zobowiązanego. Zobowiązana nie może jednak uzależniać wykonania nałożonego na nią obowiązku od zlikwidowania przez R. H. samowolnie wybudowanej drogi, ponieważ kwestia związana z rozbiórką drogi stanowi przedmiot odrębnego postępowania, które jest niezależne od postępowania prowadzonego w sprawie zamurowania otworów okiennych przez A. M. Obowiązek zamurowania otworów powstał po uprawomocnieniu się decyzji ostatecznej nakładającej ten obowiązek. Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nie pozwalają na wyznaczenie nowego terminu wykonania obowiązku, nie przewidują także możliwości uzależnienia wykonania nałożonego obowiązku od wykonania innego obowiązku, w tym przypadku rozbiórki samowoli budowlanej, będącej przedmiotem odrębnego postępowania. W ocenie organu II instancji, istnieją techniczne możliwości wykonania nałożonego obowiązku, a jego realizacja nie wpłynie na pogorszenie stanu budynku mieszkalnego. Ponadto stwierdzono, że przedstawienie zwolnienia lekarskiego, nie stanowi podstawy zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), ani przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego (art. 56 ww. ustawy). W skardze na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżąca A. M. wnosi o uchylenie tego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podaje, iż dom został wybudowany w 1994 r. , w odległości 2 m od granicy z działką Nr 433. W ścianie usytuowanej przy granicy wykonane są otwory okienne. Na takie rozwiązanie wyraził zgodę ówczesny właściciel działki sąsiedniej. Obecni właściciele działki Nr 433 przy granicy z działką skarżącej urządzili drogę dojazdową i złośliwie domagają się zamurowania okien w budynku skarżącej., Skarżąca podkreśla, iż zamuruje okna, pod warunkiem, że sąsiedzi zlikwidują drogę. Ponadto dodaje, iż jest studentką, nigdzie nie pracuje, a zamieszkująca razem z nią matka jest na emeryturze. W odpowiedzi na skargę Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W sprawie niniejszej bezsporny jest fakt, iż decyzją z dnia [...] Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą A. M. zamurowanie cegłą lub luksferami pięciu otworów okiennych znajdujących się w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego położonego na działce Nr 432 w miejscowości B. – w terminie do dnia 30 kwietnia 2005 r. Decyzja ta uprawomocniła się, jednakże skarżąca nie wykonała nałożonego na nią obowiązku. W takiej sytuacji art. 67 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity z dnia 1 lipca 2002 r., Dz. U. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.) nakłada na wierzyciela podjęcie czynności, które zmierzają do wykonania obowiązków przez zobowiązanego. Celem grzywny administracyjnej jest spowodowanie takiego działania, które jest pożądane przez wierzyciela. W przypadku gdy zobowiązany wykona nałożony obowiązek i wystąpi o zwrot uiszczonej lub ściągniętej grzywny - art. 126 wyżej cytowanej ustawy przewiduje możliwość jej zwrotu. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, stwierdzić należy, że są one bezpodstawne. Skarżąca nie może uzależniać wykonania nałożonego na nią obowiązku od zlikwidowania przez R. H. samowolnie wybudowanej przez nią drogi, położonej przy granicy działki skarżącej. Organ orzekający wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, że sprawa związana z tą drogą stanowi przedmiot odrębnego postępowania. Pozbawiony podstaw jest także zarzut dotyczący sytuacji finansowej i zdrowotnej skarżącej i jej matki. W sytuacji gdyby skarżąca wykonała nałożony na nią obowiązek, a grzywna nie zostałaby ściągnięta istnieje możliwość umorzenia takiej grzywny w trybie art. 125 wyżej cytowanej ustawy. Dodatkowo podkreślić należy, iż mimo prawidłowego doręczenia skarżącej odpisu tytułu wykonawczego i pouczenia jej o możliwości wniesienia w terminie 7 dni zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej – skarżąca nie wniosła zarzutów, informując jedynie organ egzekucyjny, że nie uchyla się od wykonania nałożonego na nią obowiązku, jednakże wykonanie to uzależnia od likwidacji drogi (k.30 akt administracyjnych) . Mając zatem na względzie powyższe okoliczności Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. kg