II SA/Lu 283/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]. nr [..] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]. nr [..] p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]. nr [..] . Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [..]., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]., nakazującą skarżącemu H. T. oraz C. M. T., rozbiórkę garażu zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. [..] w N. (działka nr [..]), wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Pismem z dnia 31 marca 2008 r. skarżący H. T. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego . z dnia [..]. Na uzasadnienie wniosku skarżący podał, iż wykonanie tej decyzji spowodowałoby niepowetowane straty dla niego i budynku mieszkalnego do którego garaż jest dobudowany. Skarżący nadto nie wyobraża sobie funkcjonowania gospodarstwa domowego bez tego budynku, który służy mu jako magazyn na opał oraz w którego poszyciu dachowym zamontowane jest urządzenie do podgrzewania wody. Na zakończenie skarżący dodał, iż przedmiotowa sprawa wpłynęła negatywnie na stan jego zdrowia, a obecnie leczy się ambulatoryjnie z powodu schorzeń kardiologicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest uzasadniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek skarżącego po przekazaniu skargi sądowi może nastąpić, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa zaś na stronie skarżącej. W ocenie Sądu, wszystkie powyższe przesłanki w niniejszej sprawie zachodzą. Decyzja nakazująca wykonanie rozbiórki garażu jest aktem, który podlega wykonaniu. Jego realizacja oznacza spowodowanie istotnej zmiany rzeczywistości, gdyż jako nakładająca na skarżącego określone obowiązki może być zrealizowana, w przypadku braku dobrowolnego jej wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej. Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04 - LEX nr 281811). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W kontekście powyższych uwag zgodzić należy się ze stanowiskiem zawartym we wniosku skarżącego, iż wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Rozbiórka budynku pociągnęłaby za sobą wskazane skutki w tym znaczeniu, że powrót do stanu poprzedniego, o ile tylko w ogóle byłby możliwy, mógłby nastąpić jedynie po dłuższym czasie i przy dużym nakładzie środków, nie tylko finansowych. Pamiętać także należy, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Innymi słowy, niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy i wstrzymanie wykonania aktu to dwie różne kwestie. W świetle powołanej wyżej argumentacji i działając na zasadzie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.