II SA/Lu 285/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 września 2012r. sprawy ze skargi M. K., P. L., F. L. i A. H. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę i rozbudowę obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją z dnia ... Wojewoda po rozpoznaniu odwołań P. oraz M. K., P. L. i A. H. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia ...zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Z. Sp. z o.o. w B. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalno – usługowego ze stacją transformatorową z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wody zimnej i cwu, kanalizacyjną, gazową i centralnego ogrzewania na działkach nr ... przy P. w B. Organ ustalił, że przedmiotowy budynek zlokalizowany jest bezpośrednio przy granicy z działkami budowlanymi nr nr .... ze ścianą oddzielenia przeciwpożarowego od strony granicy z tymi działkami, przy czym projektowana rozbudowa z klatką schodową i stacją transformatorową usytuowana jest bezpośrednio przy granicy z działką nr ..., stanowiącą własność P. Organ stwierdził, że projektowana inwestycja zgodna jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta B. terenu "C." I etap, zatwierdzonym uchwałą nr VI/141/04 Rady Miasta B. z dnia 28 października 2004r. (Dz.Urz. Woj. Lub. Nr 25, poz. 818), bowiem znajduje się w terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 53 U/MC o przeznaczeniu: tereny usług komercyjnych z zakresu handlu, gastronomii, rzemiosła nieprodukcyjnego, turystyki oraz tereny zwartej zabudowy mieszkaniowej z usługami towarzyszącymi (§ 9 pkt 1 i pkt 15 planu). W § 117 dla tej jednostki strukturalnej ustala się zachowanie istniejącej zabudowy wskazanej na rysunku planu, z możliwością jej modernizacji i rozbudowy oraz wprowadzenie nowego zagospodarowania. Budynek przy P. (z oficyną) do zachowania i rewaloryzacji. Wysokość zabudowy do dwóch kondygnacji z poddaszem użytkowym. Intensywność zabudowy netto: 1,5 - 2,0. Usytuowanie budynków na działce – zgodnie z wyznaczonymi i umiejscowionymi i nieprzekraczalnymi liniami zabudowy, polem przeznaczonym pod zabudowę oraz prawem budowlanym. Obowiązek uzgadniania z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków wszelkich działań budowlanych, remontowych, konserwacyjnych. Zdaniem organu, projektowana inwestycja nie narusza ustaleń tego planu, projekt przewiduje bowiem zachowanie i rewaloryzację budynku, wysokość zabudowy wynosi 2 kondygnacje, intensywność zabudowy wynosi 2,0 m, usytuowanie budynku jest zgodne z wyznaczoną umiejscowioną i nieprzekraczalną linią zabudowy. Inwestycja została uzgodniona przez Wojewódzkiego Konserwatora decyzją z dnia .... Organ stwierdził, że inwestycja przewidziana bezpośrednio przy granicy z sąsiednimi działkami spełnia również wymogi § 12 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż usytuowanie takie wynika z ustaleń planu miejscowego, w którym ustala się zachowanie istniejącej zabudowy wskazanej na rysunku planu, z możliwością jej modernizacji i rozbudowy oraz wprowadzenie nowego zagospodarowania. Budynek usytuowany jest w umiejscowionej i nieprzekraczalnej linii zabudowy oznaczonej na rysunku planu, w polu przeznaczonym pod zabudowę. Projektowana rozbudowa od strony południowej usytuowana jest zgodnie z wyznaczoną w planie umiejscowioną linią zabudowy, a stosownie do § 8 pkt 8 planu, ilekroć w planie jest mowa o liniach zabudowy umiejscowionych należy przez to rozumieć linię, w której plan nakazuje sytuowanie budynków. Odnosząc się do zarzutów odwołania M. K. (właściciela działki nr ... i współwłaściciela działki nr ...), P. L. i A. H. (współwłaściciele działki nr ...), którzy podnosili, że rozbudowa spowoduje brak drogi dojazdowej i pożarowej do ich nieruchomości oraz że postępowanie powinno być zawieszone ze względu na złożony przez nich wniosek o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości (obecnie zajętej przez P.), po której mieliby zapewniony drogę dojazdową - organ wskazał, że istnieje możliwość dostępu ich nieruchomości nr ... do drogi publicznej (P.) poprzez działkę nr ...będącą własnością M. K., dlatego nie ma podstaw do zawieszenia postępowania na mocy art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Odnosząc się do zarzutów P., iż wybudowanie stacji transformatorowej spowoduje utrudnienie ponad przeciętną miarę dostępu do części jej działki nr ..., co uniemożliwi wykonanie napraw lub konserwacji budynku usługowego, organ wskazał, że dostęp ten nie będzie utrudniony, gdyż wejście do tego budynku zlokalizowane jest od strony południowej z bezpośrednim dostępem do terenu publicznego – P. (działka nr ...). W konsekwencji organ stwierdził, że skoro projekt został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia, inwestor przedłożył oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a inwestycja nie narusza obowiązujących przepisów i zgodna jest zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to w świetle art. 32 ust. 4 - Prawa budowlanego nie można odmówić udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wnieśli M. K., P. L., F. L. i A. H., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący podnieśli, że decyzja udzielająca pozwolenia na budowę jest "przedwczesna", gdyż nie uwzględnia faktu, że skarżący zwrócili się o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości, do której ma przylegać projektowany budynek stacji transformatorowej oraz złożyli wnioski o wznowienie postępowania wywłaszczeniowego oraz o rozgraniczenie. Zdaniem skarżących, organ powinien zawiesić postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Skarżący podnieśli, że wybudowanie dużej stacji transformatorowej negatywnie wpłynie na sposób korzystania z ich działek, pogorszy również bezpieczeństwo przeciwpożarowe i będzie stanowić poważne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Wskazali, że składali również wniosek o ustanowienie służebności, ale na rozprawie sądowej wyjaśnili, że nie wiedzą czy takie postępowanie się toczy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, oceniając czy w toku postępowania organ nie naruszył przepisów postępowania i czy zastosował właściwe przepisy prawa materialnego. Skarga w niniejszej sprawie nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W świetle art. 35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010r., nr 243, poz. 1623 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" - w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę organ administracyjny sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 12 ust.7; wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Ponadto - zgodnie z art.32 ust.4 pkt 1 i 2 ustawy - pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zaś z wnioskiem w tej sprawie wystąpił w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami). W razie spełnienia powyższych wymagań właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4). W sprawie niniejszej zachodzą przesłanki zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Z. Sp. z o.o. w B. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalno – usługowego ze stacją transformatorową z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wody zimnej i cwu, kanalizacyjną, gazową i centralnego ogrzewania na działkach nr ... przy P. w B. Organ zasadnie bowiem uznał, że zatwierdzony w decyzji projekt budowlany został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia, które złożyły oświadczenia o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a projekt jest kompletny, zawiera zgodę na prowadzenie prac budowlanych wyrażoną w decyzji wydanej z upoważnienia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków przez Kierownika Delegatury w B. z dnia .... oraz oświadczenie inwestora o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także zgodny jest z przepisami i miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W szczególności projekt nie narusza § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r., nr 75 poz. 690 ze zm.), gdyż w ustępie 2 przepis ten umożliwia sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 (a więc w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę granicy), w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Projektowana rozbudowa od strony południowej została przewidziana bowiem zgodnie z wyznaczoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta B. terenu "C." I etap, zatwierdzonym uchwałą nr VI/141/04 Rady Miasta B. z dnia 28 października 2004r. (Dz.Urz. Woj. Lub. Nr 25, poz. 818) - umiejscowioną linią zabudowy, a stosownie do § 8 pkt 8 planu, przez "linie zabudowy umiejscowione" należy rozumieć linię, w której plan nakazuje sytuowanie budynków. Zatwierdzony projekt nie narusza również przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy, który stanowi, że obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy (...) projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno - budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie do drogi publicznej. Przez pojęcie "dostęp do drogi publicznej" należy przy tym rozumieć bezpośredni dostęp do drogi publicznej albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej, co wynika z art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) i co potwierdza orzecznictwo sądowoadministracyjne (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 15 marca 2006r., II SA/Sz 323/05). Wbrew więc zarzutom skargi, ograniczenie - wskutek realizacji przedmiotowej inwestycji - bezpośredniego dostępu do nieruchomości skarżących od strony P. nie stanowiło podstawy odmowy udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę, skoro skarżący mają możliwość ustanowienia służebności drogi koniecznej przez działki nr ... Z tego samego powodu nie zachodziły również podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 4 K.p.a. ze względu na złożony przez skarżących wniosek o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości, która stanowiłaby drogę dojazdową do ich nieruchomości. Wskazany przepis stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W doktrynie przyjmuje się, że istnieje konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, gdy dana kwestia prawna stała się sporna w toku postępowania administracyjnego lub przepisy prawa wymagają ustalenia stanu prawnego w danej kwestii mającej znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w toku postępowania okaże się, że ustalenie tego stanu może nastąpić tylko w drodze rozstrzygnięcia właściwego organu lub sądu (por. A. Wróbel w: A. Wróbel, M. Jaśkowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz LEX, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., 2011, 4.wydanie, s.577-578). W niniejszej sprawie nie było podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie cyt. art. 97 § 4 K.p.a., bowiem jak wynika z akt sprawy, skarżący mają możliwość zapewnienia dostępu ich nieruchomości do drogi publicznej poprzez ustanowienie odpowiedniej służebności, dlatego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie było uzależnione od wyniku postępowania o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Skoro zatem organ badając projekt przedłożony przez inwestora nie stwierdził w nim rozwiązań niezgodnych z obowiązującymi przepisami, to nie mógł odmówić zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W tej sytuacji, organ mając na uwadze postanowienia art. 35 ust. 4 ustawy zasadnie udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę, dlatego skarga na takie rozstrzygnięcie nie zasługuje na uwzględnienie. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270) orzekł, jak w sentencji.