II SA/Lu 286/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Z. o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Joanny Cylc - Malec od udziału w sprawie ze skargi P. Z. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zmian w planie zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W piśmie z dnia 1 czerwca 2009 r. J. Z. - pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wyłączenie Sędziego WSA Joanny Cylc – Malec od rozpoznania sprawy ze skargi P. Z. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zmian w planie zagospodarowania przestrzennego. W obszernym uzasadnieniu wniosku powołał się na jej brak obiektywizmu, stronniczość i działanie na niekorzyść skarżącego w postępowaniu prowadzonym przed sądem administracyjnym. Wskazał, iż wymieniona Sędzia wielokrotnie już orzekała w sprawie z jego skarg lub jego mocodawcy, którym to działaniem podważyła zaufanie do niezawisłości i bezstronności sędziego. W oświadczeniu złożonym w związku z wnioskiem strony skarżącej Sędzia Joanna Cylc - Malec stwierdziła, iż brak jest podstaw do jej wyłączenia od rozpatrywania sprawy z mocy art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wskazał, iż nie zna osobiście ani skarżącego ani jego pełnomocnika, ponadto nigdy nie przejawiała emocjonalnego stosunku do strony postępowania jak również przedmiotu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek jest niezasadny. Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa i powinowactwa (dalszy niż wyłączający sędziego z mocy ustawy), przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości co do bezstronności sędziego. W niniejszej sprawie - w ocenie Sądu - występowanie tego typu sytuacji nie zostało uprawdopodobnione. W szczególności okoliczności powołane przez pełnomocnika strony skarżącej, które w jego ocenie przemawiają za koniecznością wyłączenia Sędziego od orzekania w sprawie, nie mogą być w żaden sposób uznane za takie, które spełniałyby przesłanki wynikające z przytoczonego przepisu. Fakt orzekania przez sędziego objętego wnioskiem o wyłączenie w innych sprawach, nie może być bowiem uznany za przesłankę dla uznania, iż winien on być wyłączony od rozpoznawania pozostałych spraw, toczących się ze skarg i wniosków tej samej strony, lub których uczestnikiem jest ta sama osoba. Wobec liczby rozpoznawanych przez sądy administracyjne spraw oraz orzekających w nich sędziów, niemożliwym jest uniknięcie sytuacji, gdy w składach orzekających w poszczególnych sprawach pojawiać się będą ci sami sędziowie. Zaakcentować przy tym należy, że każda sprawa podlega indywidualnej ocenie przez składy sędziowskie. Z tego też powodu wskazanie, że sędzia orzekał w innej sprawie z udziałem skarżącego, nie powoduje, że można mówić o jakimkolwiek emocjonalnym nastawieniu sędziego do tej sprawy czy strony. Sam fakt zatem orzekania w innej sprawie nie daje podstawy do sformułowania zastrzeżeń co do bezstronności sędziego, biorącego udział w rozstrzyganiu innej sprawy. Podnieść więc należy, że skarżący oparł swój wniosek jedynie na subiektywnym przekonaniu o braku bezstronności sędziego. Takie zaś przekonanie nie może mieć znaczenia, gdyż, jak już wskazano, podstawę wyłączenia sędziego mogą stanowić tylko te powody, które obiektywnie powodują utratę zaufania do sędziego. Strona, która nie zgadza się z wydanym orzeczeniem sądu, może zwalczać je za pomocą środków odwoławczych. Nie może natomiast, poprzez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego, wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę - zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 26 października 1995 r., sygn. I ACz 309/95, publ. OSA 1997, nr 9, poz. 49. Kontrola wyroku pod kątem uchybień przepisom prawa formalnego, albo prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający - postanowienie SN z 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59. Uwzględniając powołane okoliczności Sąd na podstawie art. 19 w zw. z art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.