II SA/Lu 290/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. i Z. J. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2. orzeczenia organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skarga z dnia 28 lutego 2013 r. wniesiona przez E. R. i Z. J. nie spełnia wymogów określonych w powołanym przepisie prawa. Wobec tego skarżące zostały wezwane do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalność lub bezczynność skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności. W piśmie z dnia 26 kwietnia 2013r. E. R. wskazała, że składa skargę "na L.W.J.N. Budowlanego w [...], który źle przeprowadza kontrolę w PINB w [...]". W dalszej części pisma opisała obecny i dotychczasowy przebieg postępowań związanych z użytkowanym na sąsiedniej nieruchomości zakładem wulkanizacyjnym, z usytuowaniem podnośnika dla samochodów osobowych oraz z zapewnieniem miejsc postojowych dla samochodów. Podnosząc powyższe nie wskazała jednak numeru i daty zaskarżonego aktu. Również skarżąca Z. J. pouczona prawidłowo o skutkach niedochowania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 14 maja 2013r. (k. 35 data zwrotnego potwierdzenia odbioru przez Z. J.), nie wskazała organu, którego działalność lub bezczynność skarży oraz numeru i daty zaskarżonego aktu. Wprawdzie Z. J. nie była wzywana do podpisana skargi, jednakże nie miało to istotnego znaczenia, skoro podlegała ona odrzucenia z powodu nie usunięcia innych braków formalnych skargi. Wobec braku określenia przedmiotu zaskarżenia skargę E. R. i Z. J. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy należało odrzucić.