II SA/Lu 295/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 października 2007 r. sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary grzywny z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego I. oddala skargę. II. przyznaje [...] R. M. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 292,80 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 złotych (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia [...], znak: [...], wydaną na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm., dalej zwana Prawo budowlane), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wymierzył T. i W. M. karę w wysokości 5000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku gospodarczo – magazynowego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w [...], gm. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż powodem nałożenia kary za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego na inwestorów T. i W. M. było przystąpienie do użytkowania przedmiotowego budynku gospodarczo – magazynowego w dniu [...] bez dopełnienia obowiązku zawiadomienia organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy lub uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót. Postanowieniem z dnia [...], znak: [...], wydanym na skutek zażalenia T. i W. M., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy powyższe postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ drugiej instancji podniósł, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie nałożył karę za nielegalne użytkowanie budynku gospodarczo – magazynowego, gdyż w niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, ze inwestorzy przystąpili do użytkowania tego obiektu z naruszeniem przepisów art. 54 i 55 Prawa budowlanego. W wyniku oględzin tego budynku dokonanych w dniu [...] stwierdzono bowiem, iż w przedmiotowym budynku znajdują się maszyny rolnicze oraz przechowywane są warzywa, mimo, iż inwestorzy nie zawiadomili organu nadzoru budowlanego o zamiarze przystąpienia do użytkowania tego budynku. Skargę na powyższe postanowienie wniósł W. M., zarzucając naruszenie art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 11 kpa oraz art. 77 § 1 kpa i żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...], umorzenia postępowania w sprawie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu oraz zasądzenia od organu drugiej instancji zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu swego stanowiska skarżący wskazał, iż przechowywanie warzyw w przedmiotowym budynku miało charakter krótkotrwały i wymuszony obiektywnymi okolicznościami. Według skarżącego, nie każdy przypadek umieszczenia w budynku określonych przedmiotów należy kwalifikować jako przystąpienie do użytkowania, a organy orzekające w sprawie powinny rozważyć zarówno jaki charakter miało umieszczenie w budynku danej rzeczy oraz na jaki okres to umieszczenie nastąpiło, czego nie uczyniły. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Organy obu instancji przy wydaniu rozstrzygnięć nie naruszyły ani przepisów prawa materialnego, ani procesowego, w tym wymienionych w skardze art. 7, art. 8 k.p.a., art. 11 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. Ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, w tym przede wszystkim z protokołu oględzin sporządzonego w dniu 6 grudnia 2006 r., bezspornie wynika, iż w dniu oględzin wewnątrz budynku gospodarczo – magazynowego usytuowanego na działce nr [...] należącej do T. i W. M., znajdowały się maszyny rolnicze i przechowywane były warzywa. Wcześniej inwestorzy nie zawiadomili organów nadzoru budowlanego o zamiarze przystąpienia do użytkowania tego obiektu, nie dysponowali również ostateczną w dniu przystąpienia do użytkowania decyzją o pozwoleniu na użytkowanie. Sąd nie znalazł podstaw, by zakwestionować treść protokołu sporządzonego stosownie do art. 68 k.p.a. i podpisanego przez inwestorów, w którym jednoznacznie wskazuje się, iż przedmiotowy budynek w dniu oględzin był użytkowany. Okoliczności tej nie zaprzeczyli T. i W. M., którzy podnieśli – co zostało utrwalone w protokole oględzin – iż użytkowanie budynku poprzez umieszczenie w nim warzyw było tymczasowe, spowodowane warunkami atmosferycznymi. Zgodnie z art. 54 Prawa budowlanego, do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić co do zasady po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Z kolei, na zasadzie art. 55 Prawa budowlanego, przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli: 1) na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii V, IX-XVIII, XX, XXII, XXIV, XXVII-XXX, o których mowa w załączniku do ustawy; 2) zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 49 ust. 5 albo art. 51 ust. 4; 3) przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych. Sankcję za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55 jednoznacznie określa art. 57 ust. 7 w zw. z art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, stanowiąc, iż w tym przypadku właściwy organ wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego, stanowiącą iloczyn dziesięciokrotności stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). Z powyższego wynika, iż jedyną i wystarczającą przesłanką wymierzenia kary za nielegalne użytkowanie obiektu jest przystąpienie do jego użytkowania przed upływem 21 dni od dnia zawiadomienia o zakończeniu budowy, bądź też, w przypadkach określonych w art. 55 Prawa budowlanego, przed uzyskaniem przez inwestorów ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Zarówno samo nałożenie kary, jak też jej wymiar nie są uzależnione od takich okoliczności jak wina inwestora, przyczyna naruszenia przepisu, ani "tymczasowość" naruszenia prawa, na którą powołuje się skarżący w skardze. Skoro zatem T. i W. M. przystąpili do użytkowania przedmiotowego budynku gospodarczo – magazynowego z naruszeniem przepisów dotyczących przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego wynikających z ustawy – Prawo budowlane, organ nadzoru budowlanego zobligowany był nałożyć na nich karę naliczoną w sposób wskazany w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.). Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 250 p.p.s.a. Z tych względów należało orzec jak w sentencji wyroku.