II SA/Lu 297/18

PostanowienieWSA w Lublinie2018-03-28

Skład orzekający: Jacek Czaja

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu stanowiące odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, które nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem wymienionym w art. 3 § 2 PPSA, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do jego właściwości. Pismo organu stanowiące odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, które nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem wymienionym w art. 3 § 2 PPSA, nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ droga sądowo-administracyjna jest w takim przypadku wyłączona.
Stan faktyczny
Skarżący A. B. wniósł skargę na pismo Sekretarza Gminy, które stanowiło odpowiedź na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący zarzucił, że Sekretarz Gminy nie był upoważniony do podpisania pisma w imieniu Wójta. Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że Sekretarz Gminy był upoważniony do prowadzenia postępowań w zakresie informacji publicznej na mocy zarządzenia Wójta.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z skargi A. B. na pismo Wójta Gminy z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. W dniu 20 lutego 2018 r. A. B. wniósł do Sądu skargę na pismo Sekretarza Gminy z dnia [...] r., znak: [...], stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącego z dnia 22 stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. W skardze zarzucił m.in., że Sekretarz Gminy nie był upoważniony do podpisania, w imieniu Wójta Gminy, powyższego pisma. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ wskazał, że wbrew twierdzeniom skarżącego, zadania z zakresu prowadzenia postępowań o udostępnienie informacji publicznej, w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1674 ze zm.), powierzono Sekretarzowi Gminy na podstawie § 19 pkt 16 zarządzenia nr 46/2015 Wójta Gminy z dnia 23 kwietnia 2015 r. zatwierdzającego Regulamin Organizacyjny Urzędu Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23; dalej: "k.p.a.") oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.; dalej: "ordynacja podatkowa") oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, że będące przedmiotem skargi pismo Sekretarza Gminy, działającego z upoważnienia Wójta tej Gminy (stosownie do § 19 pkt 16 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Gminy), z dnia [...] r., znak: [...], nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Pismo to stanowi odpowiedź organu na wniosek skarżącego z dnia 22 stycznia 2018 r. (data wpływu do organu: 25 stycznia 2018 r.) o udostępnienie informacji publicznej i zawiera informację o udzieleniu informacji dotyczącej pkt 1-9 ww. wniosku oraz "braku podstaw prawnych do sporządzania kwartalnych wykazów osób fizycznych i prawnych którym umorzono zaległości podatkowe za lata 2015 – 2017". Oczywiste jest więc, że wskazane pismo zawiera informację o udostępnieniu skarżącemu części żądanej przez niego informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej, a także zawiera skierowaną do wnioskodawcy informację o przyczynie nieudzielenia informacji w pozostałym zakresie. Niewątpliwie więc pismo to ma charakter wyłącznie informacyjny i wbrew twierdzeniom skarżącego nie stanowi decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. W sprawie zatem droga sądowoadministracyjna jest wyłączona, wobec braku kognicji sądów administracyjnych do rozpoznania spraw niewskazanych w katalogu określonym przez ustawodawcę w art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym Sąd obowiązany był orzec o odrzuceniu skargi, na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło