II SA/Lu 299/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2012r., sygn. akt II SA/Lu 23/12 w sprawie ze skargi M.i K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2012r. w sprawie II SA/Lu 23/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Tego samego dnia, tj. 4 kwietnia 2012r. M. K. złożyła skargę o wznowienie tego postępowania i "przywrócenie stosunków wodnych na działce" oraz wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez wyznaczenie adwokata i "umorzenie kosztów na biegłego". Sąd zważył, co następuje: W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Nawet zatem, jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 ppsa, oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 ppsa zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona – ma to miejsce zwłaszcza wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731). Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 270 ppsa, w przypadkach przewidzianych w przepisach tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skargę o wznowienie wnosi się w terminie 3 - miesięcznym (art. 277 ppsa). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy natomiast wyroku, który nie stał się jeszcze prawomocny, bowiem nie upłynął jeszcze termin do wniesienia od niego skargi kasacyjnej. Skarga o wznowienie postępowania, w którym zapadł ten wyrok, mająca charakter nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jest zatem przedwczesna, dlatego nie może być na tym etapie postępowania rozpoznana merytorycznie, lecz podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 ppsa. Wobec oczywistej bezzasadności skargi o wznowienie – wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może być – w świetle art. 247 ppsa – uwzględniony. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.