II SA/Lu 30/08

WyrokWSA w Lublinie2008-03-28

Skład orzekający: Joanna Cylc-Malec, Krystyna Sidor, Ewa Ibrom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania, oparta na wadliwości postanowienia organu pierwszej instancji, jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania była uzasadniona. Organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że postanowienie organu pierwszej instancji było wadliwe, ponieważ błędnie ustaliło brak dostępu działki do drogi publicznej oraz nieprecyzyjnie określiło zakres żądanych dokumentów od projektantów. Uchylenie wadliwego postanowienia organu pierwszej instancji uzasadniało uchylenie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi L. B. na decyzję Wojewody, która uchyliła decyzję Starosty o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę A. S. oraz przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. Starosta odmówił zatwierdzenia projektu z powodu braków wniosku, w tym braku dostępu do drogi publicznej. Wojewoda uznał postanowienie Starosty za wadliwe, wskazując na prawidłowy dostęp do drogi publicznej i nieprecyzyjne wezwania do uzupełnienia dokumentacji. Skarżący L. B. zarzucił, że inwestorka uzyskała poprzednie pozwolenie na podstawie sfałszowanych oświadczeń i wprowadza organy w błąd co do dostępu do drogi publicznej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Referent-stażysta Marzena Gawron, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 marca 2008 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa Wojewoda po rozpoznaniu odwołania A. S. uchylił decyzję Starosty z dnia [...] o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia jej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości K. Gm. G. oraz postanowienie z dnia [...] nakazujące uzupełnienie projektu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Jak wynika z akt sprawy inwestorka rozpoczęła prace budowlane na podstawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] położonej w K., wydanego w dniu [...], następnie uchylonego w wyniku wznowienia postępowania z uwagi na sfałszowanie oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Działka nr [...] w dacie wydawania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę stanowiła współwłasność L. B. i A. S. Postanowieniem Sądu Rejonowego II Wydział Cywilny w L. z dnia [...] współwłasność tej działki została zniesiona poprzez podział na działki nr [...] (na której rozpoczęto budowę przedmiotowego budynku), [...]. Własność działek nr [...] (stanowiącej drogę dojazdową do działki [...]) przyznano A. S., zaś własność działki nr [...] – L. B.; działkę nr [...] (stanowiącą pas przydrożny) przyznano im na współwłasność po ½ części. Rozpoznając ponowny wniosek A. S. z dnia 20 lipca 2007r. o udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie przedmiotowego budynku Starosta Powiatowy stwierdził braki tego wniosku, dlatego postanowieniem z dnia [...] wezwał inwestorkę do usunięcia nieprawidłowości poprzez: zapewnienie działce nr [...] połączenia z drogą publiczną poprzez zmianę lokalizacji złącza pomiarowego energii elektrycznej (znajdującego się na działce nr [...]) oraz przedłożenie kopii uprawnień budowlanych oraz zaświadczenia o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego projektanta branży elektrycznej i oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej projektantów branży sanitarnej, elektrycznej i architektoniczno - budowlanej w terminie do 19 września 2007r. Mimo wezwania inwestorka nie wykonała nałożonych obowiązków, dlatego Starosta Powiatowy decyzją z dnia [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego. Rozpoznając odwołanie A. S. od tej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zasługuje ono na uwzględnienie, bowiem postanowienie z dnia [...], które nie podlegało zaskarżeniu, a jego zgodność z prawem jest oceniana przy rozpoznaniu odwołania od decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, jest wadliwe. W szczególności organ ustalił, że wbrew stanowisku Starosty działka nr [...], na której ma być kontynuowana budowa posiada dostęp do drogi publicznej poprzez działkę [...], stanowiącą obecnie własność inwestorki oraz działkę [...], będącą współwłasnością jej oraz L. B. W ocenie organu fakt postawienia na działce nr [...] urządzenia technicznego tj. złącza energetycznego, ograniczającego możliwość przejazdu nie może być podstawą uznania, że działka [...] nie jest działką budowlaną. Zdaniem Wojewody organ I instancji w postanowieniu z dnia [...] nieprawidłowo określił również zakres żądania kserokopii uprawnień projektanta, ponieważ nie wskazał, której części projektu to dotyczy. Poza tym, obowiązujące przepisy nie wymagają dołączania do projektu kopii właściwych uprawnień, a jedynie aktualnego zaświadczenia z izby samorządu zawodowego. Zdaniem organu odwoławczego powyższe wady uzasadniają konieczność uchylenia postanowienia jako wydanego z naruszeniem prawa. Konsekwencją uchylenia postanowienia poprzedzającego wydanie decyzji jest uchylenie decyzji Starosty z dnia [...] Skargę do sądu administracyjnego wniósł L. B., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucił nierozważnie faktu, że inwestorka poprzednie pozwolenie na budowę uzyskała na podstawie sfałszowanych oświadczeń, za co została skazana, a obecnie wprowadza w błąd organy twierdząc, że umyślnie zrealizował on na działce nr [...] złącze energetyczne uniemożliwiając jej dojazd do drogi publicznej z działki nr [...], podczas gdy w rzeczywistości złącze to wykonały Zakłady Energetyczne w 2002 r. Zdaniem skarżącego A. S. nie posiada zatem dojazdu do drogi publicznej i to zarówno przez działkę nr [...], jak i przez działkę [...], ponieważ na tej działce również znajduje się złącze i w ten sposób zwęża ono drogę dojazdową z 3 m do 2,5 m. A. S. chcąc dojechać do swojej działki nr [...] musiałaby korzystać z działki sąsiedniej. Skarżący zarzucił, że podział działki został dokonany niezgodnie z protokołem oględzin z dnia 23 maja 2003r. i wbrew poprzedniej umowie z A. S. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Podstawą jej wydania jest przepis art. 138 § 2 kpa, w świetle którego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Zaskarżona decyzja jest zatem decyzją kasacyjną, której konsekwencją jest ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ I instancji, z uwzględnieniem okoliczności mających prawne znaczenie w sprawie. Okoliczności te, aczkolwiek niewyartykułowane wprost w uzasadnieniu decyzji, mają związek z uchyleniem postanowienia organu I instancji z dnia [...] wydanego w trybie art. 35 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane nakładającego na wnioskodawczynię obowiązki usunięcia braków stwierdzonych w przedłożonym projekcie budowlanym. Wskazane postanowienie podlegało ocenie prawnej organu odwoławczego łącznie z odwołaniem od decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, nie przysługiwało bowiem od niego zażalenie. Podstawą prawną decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę stanowił wskazany przepis art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, iż zawarty w pkt 1 postanowienia zapis, iż nieruchomość wnioskodawczyni oznaczona nr [...] nie posiada dostępu do drogi publicznej, pozostaje w sprzeczności z dowodami zawartymi w aktach sprawy, dotyczącymi działek nr [...], których właścicielką i współwłaścicielką jest inwestorka, a przez które działka nr [...] jest połączona z drogą. Usunięcie istniejących aktualnie trudności w przejeździe po jednej z w/w działek nie stanowi – w świetle przepisów Prawa budowlanego – nieprawidłowości wymagających usunięcia w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Zasadne jest także zastrzeżenie organu odwoławczego co do nałożonego obowiązku usunięcia nieprawidłowości wymienionych w pkt 2 postanowienia. Obowiązki te są określone nieprecyzyjnie, bez wskazania osoby projektanta oraz rodzaju brakujących dokumentów uprawniających do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Uchylenie postanowienia obligującego wnioskodawcę do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stwarzała konieczność uchylenia decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Organ I instancji dokona ponownej oceny złożonego projektu sprawdzając jego zgodność z wymogami wskazanymi w art. 35 Prawa budowlanego. Skarga złożona przez L. B. sprowadza się zaś do opisania konfliktu zaistniałego między nim a siostrą – uczestniczką A. S. po wspólnym nabyciu działki nr [...], na której A. S. rozpoczęła budowę domu jednorodzinnego. Konsekwencją tego konfliktu były toczące się postępowania administracyjne, karne i cywilne, których przyczyną – zdaniem skarżącego – było zachowanie A. S. składającej niezgodne z prawdą wnioski i oświadczenia oraz wprowadzanie w błąd organów administracji. Skarżący domaga się szczegółowego zbadania sprawy i ukarania uczestniczki. Okoliczności podniesione w skardze nie odnoszą się w istocie do zaskarżonej decyzji, a w każdym razie nie wskazują zarzutów, które mogłyby skutecznie podważyć zgodność z prawem tejże decyzji. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i procesowego, a skarga na nią jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło