II SA/Lu 300/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. W., A. H. W., W. W. i D. E. T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia : przyznać A. H. W. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu "PPF" 28 marca 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), skarżąca A. H. W. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że jest emerytką, osobą przewlekle chorą – od [...] lat choruje na chorobę [...], a od [...] lat na przewlekłą [...]. Koszty leczenia i dojazdy do specjalistów pochłaniają większość uzyskiwanego przez nią dochodu. W dalszej części urzędowego formularza skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie posiada majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów finansowych. Jedynym źródłem jej utrzymania jest emerytura w kwocie [...] zł, którą wydatkuje na koszty bieżącego utrzymania i leczenia. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z unormowaniem art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Mając na względzie przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną i zdrowotną skarżącej stwierdzić, że zachodzą przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca utrzymuje się z niewysokiej emerytury, jest osobą schorowaną, nie posiada żadnych zasobów finansowych, ani majątku nieruchomego, który mógłby służyć pozyskaniu środków finansowych na opłacenie kosztów sądowych. Osiągany dochód skarżąca przeznacza na niezbędne koszty utrzymania koniecznego związane z bieżącym utrzymaniem i leczeniem. Z tego względu opłacenie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie wiązałoby się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego skarżącej. Wykazanie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym przez skarżącą zakresie. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.