II SA/Lu 306/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia [...]. postanawia odrzucić skargę. W dniu 20 marca 2007 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo T. M. datowane na 16 marca 2007 r., zatytułowane "podanie". W związku z tym, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), tutejszy Sąd przesłał skargę T. M. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu , gdyż odpis decyzji Kolegium z dnia [...]. został dołączony przez skarżącą do pisma z dnia 16 marca 2007 r. Wezwana do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 16 marca 2007 r., T. M. wskazała, iż jest ono skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazało, iż w niniejszej sprawie strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia i zamiast wnieść wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Kolegium – wniosła skargę na decyzję pierwszoinstancyjną do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z treścią art. 52 § 2 p.p.s.a., poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Środkiem zaskarżenia przysługującym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze jest, stosowanie do art. 127 § 3 k.p.a., wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z powyższym, skoro, wbrew zamieszczonemu w treści decyzji pouczeniu, T. M. wniosła skargę na decyzję wydaną w pierwszej instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zamiast skorzystać z przysługującego jej zwykłego środka zaskarżenia w postaci wniosku do tegoż Kolegium o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie został wyczerpany w sprawie tok instancji administracyjnej. Prawną konsekwencją powyższego ustalenia jest odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.