II SA/Lu 307/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń częściowo wykonała wezwanie. Strona skarżąca nie wykazała bowiem wysokości kosztów utrzymania koniecznego swojego gospodarstwa domowego. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. W rozpoznawanej sprawie jej koszty sądowe każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1 i 7, § 3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Na podstawie oświadczeń strony skarżącej i przedstawionych przez nią dokumentów źródłowych referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 usytuowanym na działce o powierzchni [...] m2. Strona skarżąca jest współwłaścicielem wraz z żoną domu i działki, na której jest usytuowany dom oraz działki, na której jest usytuowany budynek prowadzonej przez stronę skarżącą Stacji Kontroli Pojazdów. Strona skarżąca prowadzi również szkolę nauki jazdy. Strona skarżąca jest właścicielem samochodu ciężarowego marki [...] oraz samochodów osobowych marki [...] i [...], które przeznaczone są do nauki jazdy. Samochód marki [...] jest zaś własnością spółki cywilnej [...]. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się otrzymywana przez nią renta strukturalna w kwocie [...] złotych oraz renta żony w kwocie [...] złotych netto. Strona skarżąca podkreśliła, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza przynosi straty, które za sześć miesięcy bieżącego roku wyniosły [...] złotych. Zgodnie z oświadczeniem strony skarżącej prowadzona przez nią szkoła nauki jazdy przynosi jedynie straty, które pokrywane są z bieżącej działalności tak aby nie zwalniać pracowników zaś pozostałe pieniądze przeznaczane są na spłatę kredytu bankowego zaciągniętego przez spółkę cywilną [...]. Z przedstawionych przez stronę skarżącą dokumentów i zestawienia obrotów wynika, że prowadzona działalność gospodarcza, przede wszystkim stacja kontroli pojazdów, przynosi znaczny przychód. Z przedłożonego zaś wyciągu z rachunku bankowego prowadzonego na rzecz stacji kontroli pojazdów wynika, że strona skarżąca w miesiącu lipcu bieżącego roku czterokrotnie dokonywała wpłat gotówkowych na to konto w kwotach od [...] złotych do [...] złotych. Wpłat tych strona skarżąca dokonywała także w miesiącach poprzednich. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, że poniesienie przez nią kosztów sądowych niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej żony. Porównanie wysokości kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem do wysokości kwot wpłacanych przez stronę skarżącą na konto bankowe stacji kontroli pojazdów jednoznacznie dowodzi, że poniesienie kosztów sądowych nie spowoduje uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego strony skarżącej i jej żony. Skoro bowiem strona skarżąca jednorazowo wpłaca kwotę np. [...] złotych to tym bardziej może uiścić kwotę 100 złotych. Zwrócić należy przy tym uwagę na to, że wpłaty te dokonywane były także w miesiącu lipcu bieżącego roku, czyli w miesiącu, w którym strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Dokonując oceny możliwości ponoszenia przez stronę skarżącą kosztów sądowych referendarz sądowy zwrócił również uwagę na to, że strona skarżąca jak i jej małżonka posiadają stałe niezwiązane z prowadzoną przez stronę skarżącą działalnością gospodarczą źródła dochodu zaś sama działalność gospodarcza przynosi przychody. Ponadto strona skarżąca posiada nieruchomości, co w zasadzie wyklucza możliwość zwolnienia od kosztów sądowych (por. tezę 2 postanowienia NSA z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 713/09 – Lex nr 552394). Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.