II SA/Lu 308/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy – w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a przyznać M. T. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej Sąd ustalił, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i dwojgiem niepełnoletnich dzieci, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się ze swojego wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto i wynagrodzenia za pracę męża w kwocie [...] złotych brutto. Na wydatki gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się koszt utrzymania najmłodszej córki – [...] złotych miesięcznie, koszty leków i opieki medycznej starszej córki – od [...] do [...] złotych miesięcznie i wydatki związane z utrzymaniem domu – [...] złotych. Pozostałe środki finansowe strona skarżąca przeznacza na zakup żywności i inne niezbędne koszty. Strona skarżąca podkreśliła, że niejednokrotnie koszty utrzymania przekraczają dochód jej gospodarstwa domowego. W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych ( § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Po uiszczeniu wykazanych przez stronę skarżąca kosztów utrzymania koniecznego z dochodu brutto pozostaje kwota od [...] złotych brutto do [...] złotych brutto. Porównanie wysokości tej kwoty do wysokości każdego jednego z kosztów sądowych przy uwzględnieniu, że kwota ta służyć ma pokryciu kosztów zakupu żywności dla czteroosobowej rodziny jak i tego, iż jest to kwota brutto prowadzi do wniosku, że poniesienie przez stronę skarżącą kosztów sądowych niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 254 § 1 p.p.s.a. i art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.