II SA/Lu 309/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Krystyna Sidor / spr./, Protokolant St.insp. Elżbieta Czarnecka, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2004r. sprawy ze skargi A. i G. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Decyzją z dnia [...]kwietnia 2004r., znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania A. i G. małż. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004r., znak: [...] odmawiającej nakazania R. i M. S. rozbiórki budynku gospodarczego o konstrukcji murowanej, usytuowanego na działce o nr ewid. 7214, położonej w Ł. przy ul. Ś. , zlokalizowanego ok. 40 cm od granicy działki o nr ewid.7213, stanowiącej własność A. i G. małż. W. , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016) , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane i dotyczy murowanego budynku wybudowanego pod koniec lat 60-tych , w którym prowadzona jest hodowla trzody chlewnej. Budynek jest usytuowany w odległości ok. 40 cm od granicy działki sąsiedniej, stanowiącej własność A. i G. małż. W., przy czym jego ściana, znajdująca się przy granicy nie posiada otworów okiennych , drzwiowych i wentylacyjnych. W postępowaniu pierwszoinstancyjnym stwierdzono, że użytkowanie jednego z pomieszczeń budynku jako pomieszczenia do gospodarczej hodowli świń nie stanowi zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, o której mowa w art. 71 – Prawa budowlanego. Poza tym nie stwierdzono wycieku gnojownicy i oceniono, że stan techniczny budynku jest dobry. Ustalono ponadto, że budynek odpowiada warunkom technicznym, przewidzianym w odrębnych przepisach. Rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zakwestionowali A. i G. małż. W. , którzy podnieśli, że wydana w dniu 11 lipca 1969r. decyzja nakazująca wstrzymanie robót budowlanych oraz rozbiórkę wykonanych fundamentów jest wiążąca i podlega egzekucji. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, że przedmiotowy budynek został wybudowany na podstawie decyzji z dnia [...] sierpnia 1967r. , znak: [...] udzielającej pozwolenia na budowę. Integralną część decyzji stanowiły plan realizacyjny i projekt typowy, których nie ma w aktach sprawy, zaś R. i M. małż. S. nie mogą ponosić odpowiedzialności za nie przedłożenie tych dokumentów do akt, gdyż przepisy Prawa budowlanego z 1961 r. i 1974 r. nie nakładały na inwestorów obowiązku przechowywania dokumentacji inwestycji zrealizowanych pod rządami tych ustaw. Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że toczyło się postępowanie w sprawie istotnego odstąpienia od warunków określonych w pozwoleniu na budowę, które zakończyło się wydaniem na podstawie art. 51 ust. 4 i art.. 52 ust. 1 i 2 – ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. Prawo budowlane decyzji nakazującej inwestorom natychmiastowe wstrzymanie wykonywania robót budowlanych, rozebrania istniejącego fundamentu i rozpoczęcia budowy zgodnie z udzielonym pozwoleniem Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego nie można jednak stwierdzić, że R. i M.S. nie wykonali nałożonych na nich obowiązków i dokonali budowy niezgodnie z udzielonym pozwoleniem. Skargę do sądu administracyjnego wnieśli A. i G. małż. W. , którzy domagali się uchylenia decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący podnieśli, że R. i M. S. wybudowali przedmiotowy budynek gospodarczy niezgodnie z udzielonym im pozwoleniem na budowę w niedozwolonej przez obowiązujące wówczas przepisy Prawa budowlanego odległości 30 cm od granicy z ich działką bez zgody ówczesnego właściciela tej działki, C. N. (ojca A. W.). Podkreślili w skardze, że R. i M. S. nigdy nie wykonali obowiązków nałożonych na nich decyzją z dnia [...]lipca 1969 r. , o czym świadczy m.in. pismo PWRN z dnia 23 października 1969 r. do PRN w przedmiocie ukarania R. i M. S. za niewykonanie nałożonych obowiązków. Skarżący zarzucili organom administracyjnym nienależyte przeprowadzenie postępowania dowodowego i nie wyjaśnienie, czy państwa S. rzeczywiście dokonali rozbiórki przedmiotowego budynku w wykonaniu decyzji z dnia [...] sierpnia 1969r. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W świetle art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) roboty budowlane można rozpocząć na podstawie pozwolenia na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i 30 ustawy. W razie uchybienia temu obowiązkowi organ administracyjny na podstawie art. 48 cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji ma obowiązek nakazać w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia. Decyzja nakazująca rozbiórkę może zostać podjęta jednak dopiero po nie budzącym wątpliwości ustaleniu, że obiekt budowlany został wybudowany samowolnie, tj. bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Prawidłowe jest stanowisko organów administracji, że zebrany w rozpatrywanej sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do wydania nakazu rozbiórki budynku gospodarczego , położonego w Ł. przy ul. Ś. Bezspornym jest bowiem , że został on wybudowany na podstawie decyzji z dnia [...] sierpnia 1967 r. znak: [...] udzielającej R. i M. małż. S. pozwolenia na budowę, a zatem nie można zarzucić inwestorom, że dopuścili się samowoli budowlanej. Wbrew zarzutom skargi nie można również przyjąć, że budynek został wybudowany niezgodnie z pozwoleniem na budowę . Stwierdzone odstępstwo od warunków pozwolenia było przedmiotem prowadzonego w 1969 r. postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] lipca 1969r. nakazującej inwestorom rozebranie fundamentów i prowadzenie budowy zgodnie z wydanym pozwoleniem. Budowę taką inwestorzy zrealizowali pod koniec lat 60-tych. Murowany budynek gospodarczy – jak wynika z ustaleń organów administracji – spełnia warunki techniczno-budowlane określone w obowiązujących w trakcie jego realizacji przepisach – Zarządzeniu Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r. w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. Bud. z 1966 r. Nr 10, poz .44). Wobec powyższego organy administracyjne nie miały podstaw prawnych do uwzględnienia żądania skarżących i nakazania R. i M. S. rozbiórki budynku gospodarczego zrealizowanego na podstawie wydanego pozwolenia na budowę. Z tych względów skargę należało oddalić na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) .