II SA/Lu 309/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. i A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Stosownie do przepisów art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej "ppsa" skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sytuacji, gdy skarga zostanie skierowana bezpośrednio do sądu, sąd ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej, a za datę złożenia skargi przyjmuje się wówczas dzień nadania skargi przez sąd pod adres tego organu. Jak wynika z akt sprawy, postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy zostało doręczone skarżącym I. P. i A. P. w dniu 8 marca 2010r. /potwierdzenie odbioru/ z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Skarżący wnieśli skargę na to postanowienie w dniu 3 kwietnia 2010r. /data stempla pocztowego/ kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który następnie w dniu 12 kwietnia 2010r. /data nadania/, a więc po upływie 30 dni od doręczenia skarżącym postanowienia, przekazał ją Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Mając na uwadze powołane przepisy art. 53 § 1 i 54 § 1 ppsa i zasadę, iż w takim przypadku datą wniesienia skargi jest data przekazania jej przez sąd właściwemu organowi, stwierdzić należy, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, dlatego nie może być ona merytorycznie rozpoznana, lecz podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.