II SA/Lu 31/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Specjalista Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 września 2015 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego I. oddala skargę; II. przyznaje adwokat D. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym 55, 20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 18 listopada 2014 r., znak: [...], stwierdziło niedopuszczalność odwołania J. G. od pisma Kierownika Działu Świadczeń Socjalnych MOPR w L. z dnia 20 sierpnia 2014 r., znak: [...], zatytułowanego informacja. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że opisanym pismem organ pierwszej instancji poinformował J. G. o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego osobom uprawnionym oraz o wysokości jego zobowiązań wobec Skarbu Państwa w wysokości [...] zł (które należy powiększyć o odsetki) z tytułu wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego, [...] zł z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych, a także [...] zł z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zdaniem Kolegium, omawiane pismo organu pierwszej instancji nie jest decyzją administracyjną, albowiem nie zawiera takich elementów decyzji, jak: rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o środkach odwoławczych. Ponadto nie nosi ono cech władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej o prawach lub obowiązkach strony. Pismo to zostało wydane na podstawie art. 27 ust. 7 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012 r. poz. 1228 ze zm.) i ma wyłącznie charakter informacyjny. Wobec powyższego złożenie od pisma odwołania bądź innego środka zaskarżenia jest niedopuszczalne. Skargę na to postanowienie złożył J. G., zarzucając, że rozstrzygnięcie to jest stronnicze. Skarżący wskazał, że jego była żona wraz z dziećmi wyłudziła świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Zdaniem skarżącego, Kolegium nie wzięło pod uwagę tego, że przebywa on w zakładzie karnym oraz jego stanu zdrowia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej: "K.p.a.") od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy odwołanie tylko do jednej instancji. W świetle zaś art. 134 K.p.a. organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza niedopuszczalność odwołania. W orzecznictwie sądowym oraz w nauce prawa utrwalone jest stanowisko, że jakkolwiek w przepisie art. 134 K.p.a. nie zdefiniowano pojęcia niedopuszczalności odwołania, to przyjmuje się, że warunki dopuszczalności odwołania wynikają z przepisów K.p.a. określających przedmiot zaskarżenia, tok postępowania, a także określających podmioty uprawnione do wniesienia odwołania. Nie budzi przy tym wątpliwości, że niedopuszczalne jest odwołanie od czynności organu administracji publicznej, która nie stanowi decyzji administracyjną w rozumieniu art. 104 i 107 K.p.a. (K. Glibowski, Komentarz do art. 134 K.p.a., w: R. Hauser, M. Wierzbowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2015, SIP Legalis, nb. 5-7 wraz z powołaną literaturą i orzecznictwem). Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 5 września 2014 r. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem Dyrektora MOPR w L., odwołanie, które złożył "w związku z otrzymanymi pismami MOPR", w tym również w związku ze wskazanym pismem Kierownika Działu Świadczeń Socjalnych MOPR w L. z dnia 20 sierpnia 2014 r. W piśmie tym jako znak sprawy, której dotyczy odwołanie skarżący wskazał znak: znak: [...], to jest oznaczenie powyższego pisma organu pierwszej instancji (k. 1-11 akt adm. II inst.). Kolegium pismem z dnia 20 października 2014 r. zwróciło się do skarżącego z prośbą o wyjaśnienie, czy jego "odwołanie" dotyczy jedynie omawianego pisma organu pierwszej instancji, czy też jest odwołaniem od decyzji: - z dnia 20 sierpnia 2014r., znak: [...], w przedmiocie zobowiązania do zwrotu organowi właściwemu kwoty [...]zł wraz z odsetkami z tytułu świadczeń wypłaconych dla A. G. za okres od dnia 1 października 2011 r. do dnia 30 września 2012 r., - z dnia 20 sierpnia 2014r., znak: [...], w przedmiocie zobowiązania do zwrotu organowi właściwemu kwoty [...]zł wraz z odsetkami z tytułu świadczeń wypłaconych dla A. G. za okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r., - z dnia 20 sierpnia 2014 r., znak: [...], w przedmiocie zobowiązania do zwrotu organowi właściwemu kwoty [...]zł wraz z odsetkami z tytułu świadczeń wypłaconych dla A. G. za okres od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. (k. 38 akt adm. II inst.). Odpowiadając na to pismo Kolegium, skarżący w piśmie z dnia 28 października 2014 r. (data złożenia w administracji zakładu karnego) wyjaśnił, że jego "odwołanie" z dnia 5 września 2014 r. dotyczy "całokształtu działań MOPR w L." (k. 40 akt adm. II inst.). W tej sytuacji Kolegium potraktowało wskazane wyżej pismo jako odwołanie od trzech opisanych wyżej decyzji organu pierwszej instancji z dnia 20 sierpnia 2014 r., a także jako odwołanie od pisma Kierownika Działu Świadczeń Socjalnych MOPR w L. z dnia 20 sierpnia 2014 r., znak: [...]. W ocenie Sądu, prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego co do tego, że powyższe pismo organu pierwszej instancji z dnia 20 sierpnia 2014 r. nie stanowi decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 107 § 1 K.p.a. decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Nie budzi wątpliwości, że omawiane pismo, jak trafnie dostrzegło Kolegium, nie zawiera elementów decyzji w postaci: rozstrzygnięcia, uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz pouczenia o środkach odwoławczych. Oczywistym jest również, że nie ma ono cech władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej o prawach lub obowiązkach strony, albowiem zostało ono wydane na podstawie art. 27 ust. 7 pkt 1 i 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, które stanowią, że organ właściwy wierzyciela przekazuje dłużnikowi alimentacyjnemu oraz organowi właściwemu dłużnika informację o przyznaniu osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego i informację o wysokości zobowiązań dłużnika alimentacyjnego wobec Skarbu Państwa. Zasadnie zatem Kolegium oceniło, że złożenie od takiego pisma, mającego jedynie charakter informacyjny, odwołania było niedopuszczalne i w związku z tym wydało postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżącego w oparciu o art. 134 K.p.a. Wbrew zarzutom skargi, stwierdzić należy, że organ administracji ustalił należycie wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, stosownie do art. 7, 77 § 1, 80 i 136 K.p.a., czemu dał wyraz w uzasadnieniu swego postanowienia, którego treść spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 w związku z art. 126 K.p.a. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organ administracji innych przepisów postępowania, w tym zasady zaufania do organów władzy publicznej (art. 8 K.p.a.) i zasady przekonywania (art. 11 K.p.a.), w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skargę oddalił. O wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono w oparciu art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).