II SA/Lu 311/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. C. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego p o s t a n a w i a odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Adwokat J. C. wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu skarżącej w piśmie z dnia 21 maja 2012 r. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni świadcząc skarżącej pomoc prawną sporządziła i wniosła skargę kasacyjną, za którą to pomoc prawną, na skutek zgłoszonego w skardze kasacyjnej wniosku, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 311/11 przyznane zostało jej stosowne wynagrodzenie. Wnioskodawczynie nie wniosła sprzeciwu od tego postanowienia. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem". W myśl § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z unormowania tego wynika, że za konkretną świadczoną przez adwokata pomoc prawną należy się tylko jedna opłata. W ramach świadczonej skarżącej pomocy prawnej wnioskodawczyni sporządziła i wniosła skargę kasacyjną, za co postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 311/11 przyznane zostało jej stosowne wynagrodzenie. Tym samym brak jest podstaw do ponownego przyznania wnioskodawczyni wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Ponadto z protokołu rozprawy, która odbytą się przed Naczelny Sądem Administracyjnym w dniu 4 kwietnia 2012 r. a dotyczyła skargi kasacyjnej sporządzonej i wniesionej w niniejszej sprawie przez wnioskodawczynię nie wynika, aby reprezentując skarżącą brała ona udział w rozprawie. Tym samym brak jest podstaw do przyznanie jej wynagrodzenia na zasadzie §18 ust. 1 pkt 2 lit. "c" rozporządzenia. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.