II SA/Lu 318/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia NSA - Maciej Kierek, Sędzia NSA - Jerzy Stelmasiak (spr.), Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. w przedmiocie stwierdzenia niewykonania orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 80/02 dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz [...] P. S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zastępstwa prawnego z urzędu, którą wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze do Sądu z dnia 20 października 2004 r. Z. W. w pkt 1 i 2 tejże skargi wystąpił o stwierdzenie niewykonania przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt II SAB/Lu 80/02) i orzeczenie wymierzenia grzywny właściwemu organowi. W sentencji powyższego wyroku Sąd nakazał ówczesnemu Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej rozpoznanie wniosków skarżącego o wznowienie postępowania z dnia 30 lipca 2002 r., 22 lipca 2002 r., 19 lipca 2002 r., 23 lipca 2002 r. Następnie skarżący pismem z dnia 16 grudnia 2004 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dnia 20 grudnia 2004 r. wycofał wniosek o wymierzenie grzywny właściwemu w tej sprawie organowi I instancji (k. 16 akt sądowoadministracyjnych). Ponadto skarżący przed wniesieniem skargi do sądu pisemnie wezwał właściwy organ do wykonania wyroku. W odpowiedzi na skargę Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wystąpił o oddalenie skargi podnosząc, że zarzuty zawarte w skardze są bezzasadne i nie potwierdzają jego bezczynności. W szczególności orzekł, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie dnia 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt II SAB/Lu 80/02) wydał wyrok nakazujący Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej rozpoznanie wniosków Z. W. o wznowienie postępowania z dnia 30 lipca 2002 r., 22 lipca 2002 r., 19 lipca 2002 r., 23 lipca 2002 r. W dniu 22 lipca 2002 r. skarżący złożył w GOPS podanie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Nr [...] z dnia [...] r. odmawiającą przyznania zasiłku stałego wyrównawczego oraz dodatku. Od decyzji powyższej skarżący odwołał się do SKO, które decyzją z dnia [...] r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję organu administracji I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. SKO postanowienie z dnia [...] r. zawiesiło postępowanie. Kierownik GOPS decyzją z dnia [...] r. Nr OP[...] przyznał skarżącemu zasiłek stały wyrównawczy w kwocie 418 zł miesięcznie. W przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego oraz dodatku została wydana również decyzja Nr [...] odmawiająca udzielenia pomocy w przedmiotowej sprawie, utrzymana w mocy decyzją SKO z dnia [...] r. Nr [...]. SKO decyzją Nr [...] utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] r. Nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją Kolegium z dnia [...] r. Nr [...]. Decyzją SKO Nr [...], [...], [...] z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania decyzjami Kolegium z dnia [...] r., Nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku okresowego, Nr [...] w sprawie odmowy zasiłku stałego wyrównawczego, Nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego podjęło zawieszone postępowanie postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...], [...], [...] oraz odmówiło wznowienia postępowania zakończonego decyzjami Kolegium z dnia [...] r. Nr [...], [...], [...]. SKO decyzją Nr [...] odmówiło wznowienia postępowania zakończonego decyzją Kolegium z dnia [...]r., Nr [...]. Ponadto Kierownik GOPS podniósł, że w wyniku wznowień postępowań wydane zostały decyzje: z dnia [...] r., Nr [...] przyznająca pomoc w postaci zasiłku okresowego począwszy od października do grudnia 2003 r., w wysokości 300 zł miesięcznie z przeznaczeniem na leczenie oraz zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych rodziny; z dnia [...] r., Nr [...] przyznająca skarżącemu 340 zł z przeznaczeniem na zakup opału; z dnia [...] r., Nr [...] odmawiająca Z. W. pomocy na remont instalacji sanitarnej i budowę nowego szamba. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle dyspozycji art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sytuacji prawnej niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, strona może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia grzywny organowi właściwemu w sprawie. Oznacza to, że skarżący może żądać od sądu administracyjnego wyłącznie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Sądu. Dlatego też Sąd nie może wydać w zakresie przedmiotowej sprawy wyroku, w którym orzekałby w sentencji tylko o niewykonaniu wyroku Sądu i nakładał ponownie obowiązek jego wykonania przez właściwy organ. Taki pogląd przyjmuje także doktryna prawa administracyjnego np. w komentarzu do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. T. Wosia, Zakamycze 2005, s. 481 – komentarz do art. 154 tejże ustawy, a także J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexsis, Warszawa 2004, s. 226 – 228. Ponadto w tej sprawie nie zachodzi także dyspozycja z art. 60 tejże ustawy, gdyż skarżacy nie cofnął w istocie swojej skargi do Sądu. Dlatego też wystąpiły w tej sprawie przesłanki do wydania przez Sąd postanowienia o umorzeniu postępowania. Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 cyt. Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji, gdyż postępowanie stało się bezprzedmiotowe. O zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.