II SA/Lu 319/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak - sprawozdawca, Protokolant Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. P. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie: zbycia nieruchomości w drodze bezprzetargowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Rada Miasta T.uchwałą z dnia [...] marca 2004 roku Nr XIV/151/2004, wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "a" ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), wyraziła zgodę na zbycie nieruchomości oznaczonej numerem działki [...] ark. 33 o pow. 311 m2 , położonej przy ul. R., na rzecz właścicieli działek przyległych. W uzasadnieniu stwierdziła, że zbycie poszczególnych części nieruchomości dla właścicieli działek przyległych ma na celu umożliwienie dojazdu do ul. R. Następnie Rada Miasta uznała przesłaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skargę z dnia 6 kwietnia 2004 roku , złożoną przez S.P. na powyższą uchwałę, jako wezwanie do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego – jako mieszkańca T.L. – w drodze uchylenia przedmiotowej uchwały, która wyraża zgodę na zbycie danej nieruchomości w drodze bezprzetargowej. Jednak Rada Miasta uchwałą z dnia [...] maja 2004 roku Nr XVI/167/2004 nie uwzględniła wezwania skarżącej do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego, w świetle art. 101 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym. W uzasadnieniu stwierdziła, że zgodnie z art. 34 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. nr 46, poz. 542 z 2000 r. ze zm.), w sytuacji gdy zbywane są nieruchomości osobom fizycznym i prawnym, to "pierwszeństwo w ich nabyciu przysługuje osobie, która spełnia następujący warunek: jest poprzednim właścicielem zbywanej nieruchomości pozbawionym prawa własności tej nieruchomości przed dniem 5 grudnia 1990 roku, albo jego spadkobiercą, jeżeli złoży wniosek o nabycie przed upływem terminu określonego w wykazie, o którym mowa w art. 35 ust. 1; termin złożenia wniosku nie może być krótszy niż 6 tygodni, licząc od dnia wywieszenia wykazu". Ponadto, jeżeli będzie zbywana działka Nr [...] ark. 33 o pow. 311 m2, to zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami będzie wywieszony wykaz nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży, na którym będzie uwidoczniona informacja w rozumieniu z art. 34 tejże ustawy. W tym przypadku adres byłego właściciela jest znany, czyli wykaz zostanie przesłany do jego wiadomości, celem skorzystania z pierwszeństwa nabycia. Dlatego też, zdaniem Rady Miasta przedmiotowa uchwała Nr XIV/151/2004 Rady Miasta z dnia 12 marca 2004 roku, stwarza S.P. dwie możliwości nabycia tj. jedną jako pierwszeństwo, drugą jako właścicielki działki przyległej Nr [...] do działki Nr [...]. Natomiast podniesiona kwestia naruszenia ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest niezasadna, ponieważ plan ten był uchwalony w 1985 roku, a plany uchwalone przed 1995 rokiem z końcem 2003 roku przestały obowiązywać. Oznacza to, że obszar, na którym jest położona działka Nr [...] ark. 33 nie posiada obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a taki plan nie jest sporządzany. W skardze do sądu, skarżąca tj. S.P. podnosi podstawowy zarzut, że uchwała Rady Miasta z dnia 12 marca 2004 roku naruszyła przepisy prawa materialnego tj. art. 34 ust. 1 i 3 oraz art. 37 ust. 2 i 6 cyt. ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wynika to, zdaniem skarżącej z tego, że Rada Miasta dokonała ich błędnej wykładni i pozbawiła przez to inne osoby możliwości skorzystania z przysługujących w tym zakresie ich uprawnień. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta podtrzymała swoje stanowisko i wnosiła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle dyspozycji art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 142, poz. 1591 tj. z 2001 r. ze zm.) każdy podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą rady gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwalę do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie – skarżąca tj. S.P. w istocie podnosi zarzut, że uchwała z dnia 12 marca 2004 roku (Nr XIV/151/2004) Rady Miasta w sprawie zgody na sprzedaż bezprzetargową działki oznacz. Nr [...] o pow. 311 m2 naruszyła jej interes prawny w rozumieniu art. 101 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym. Jednak przedmiotowa uchwała z dnia 12 marca 2004 roku była podjęta w sprawie majątkowej gminy w ramach tzw. dominium gminy jako jednostki samorządu terytorialnego posiadającej z mocy prawa osobowość cywilnoprawną. Z tych względów uchwała Rady Miasta nie zawierająca żadnych elementów władztwa publicznego ma na celu wywołać tylko skutki cywilnoprawne w obrocie cywilnoprawnym czyli nie ma władczego charakteru w ramach stosunku administracyjnoprawnego. Oznacza to, że jest to uchwała o charakterze cywilnoprawnym. Wynika to z tego, że zakres skargi wniesionej w trybie art. 101 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym nie obejmuje aktów, które stanowią oświadczenie woli w sferze majątkowej gminy jak i tych aktów, które stanowią upoważnienie do złożenia takiego oświadczenia przez właściwy podmiot, gdyż odnoszą się one do stosunku cywilnoprawnego (K.Bandarzewski, P.Chmielnicki, P. Dobosz, W.Kisiel, P.Kryczko, M.Mączyński i S. Płażek , Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, LexisNexsis 2004, s. 586). Ponadto strony stosunków cywilnoprawnych, które powstają z udziałem gminy nie mogą dochodzić wobec niej roszczeń, wykorzystując w tym celu skargę wnoszoną trybie art. 101 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym na dotyczącą tej sprawy majątkowej uchwałę rady gminy (Postanowienie NSA z dnia 27 września 1990 roku sygn. akt SA/Wr 952/90 opublik. "Samorząd Terytorialny" 1991 , z. 4, s. 47 z glosą E. Ochendowskiego). Po drugie, brak jest w aktach sprawy dowodu, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zgodnie ze stwierdzeniem skarżącej w skardze z dnia 6 kwietnia 2004 roku, zostało skierowane do Rady Miasta przed wniesieniem skargi do sądu, lecz co wynika z akt sprawy wpłynęło do Rady Miasta dopiero w dniu 21 kwietnia 2004 roku, jako odpis skargi do sądu (dowód: pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia [...] maja 2004 roku Nr [...] – karta Nr 7 akt administracyjnych sprawy) i zostało rozpatrzone na sesji w dniu 28 maja 2004 roku. Natomiast skarga S.P. z dnia 6 kwietnia 2004 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła w dniu 13 kwietnia 2004 roku (data stempla biura podawczego WSA w Lublinie). Ponadto zgodnie z dyspozycją art. 52 § 4 w związku z art. 3 pkt 6 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 53 § 2 tejże ustawy, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero jeżeli właściwy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, strona skarżąca może wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Oznacza to, że skarga z dnia 6 kwietnia 2004 roku wniesiona przez S.P., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, a następnie przesłana przez sąd do Rady Miasta nie jest wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, czyli nie stanowi realizacji dyspozycji art. 53 § 2 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 101 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym. Dotyczy to także "uzupełniającej" skargi do sądu S.P. z dnia 1 lipca 2004 roku. Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 1523, poz. 1270) sąd orzekł, jak w sentencji.