II SA/Lu 319/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zamurowania otworów okiennych p o s t a n a w i a przyznać J. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z uprawy gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha przynoszącego miesięczny dochód od [...] do [...] złotych. Strona skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi od [...] do [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć wydatki związane z kosztami utrzymania koniecznego dwuosobowej rodziny. Skoro więc dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego przyjąć należy, że poniesienie przez stronę skarżącą jakichkolwiek kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej żony. Strona skarżąca będzie bowiem musiała przeznaczyć na ten cel środki wydawane przez nią na koszty utrzymania koniecznego. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.