II SA/Lu 320/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2007 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem datowanym na dzień 4 kwietnia 2007 r. T. G. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Wyżej wymieniona decyzja, nadana na adres Skarżącego listem poleconym w dniu 17 stycznia 2007 r., była dwukrotnie awizowana - w dniu 19 i 29 stycznia 2007 r., a następnie została zwrócona do nadawcy jako nie podjęta w terminie. W dniu 6 marca 2007 r. Skarżący odebrał osobiście kserokopię ww. decyzji w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Skarga na powyższą decyzję została nadana listem poleconym w dniu 5 kwietnia 2007 r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ppsa", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie wniesiona bezpośrednio na tzw. biuro podawcze organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym, które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 ppsa). W tym przypadku pismo powinno zostać nadane najpóźniej do godziny 24.00 ostatniego dnia terminu. Termin do wniesienia skargi jest terminem, którego skrócenie lub przedłużenie jest niedopuszczalne. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego , po raz pierwszy awizowaną w dniu 19 stycznia 2007 r., a następnie w dniu 29 stycznia 2007 r., należy uznać za doręczoną Skarżącemu w dniu 2 lutego 2007 r. Zgodnie bowiem z przepisami art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej "kpa", w przypadku pisma doręczanego drogą pocztową w razie niemożności jego doręczenia bezpośrednio osobie fizycznej (np. nie zastanie adresata w miejscu zamieszkania) lub za pośrednictwem pełnoletniego domownika, sąsiada lub dozorcy, poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej, zawiadamiając adresata dwukrotnie o pozostawieniu pisma w tej placówce. W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Termin 14-dniowy liczy się od dnia następnego po dniu stwierdzenia niemożności doręczenia pisma, a ta okoliczność z kolei wynika z daty dokonania pierwszego zawiadomienia adresata o nieodebranej przesyłce. W ocenie Sądu wszystkie przesłanki wskazane ww. artykułem, dotyczące uznania za skuteczne doręczenia skarżonej decyzji w sposób zastępczy, zostały spełnione. List polecony, którym przesłano decyzję był awizowany właściwie. Ma to swoje odzwierciedlenie w postaci stosownych adnotacji na formularzu "Potwierdzenia odbioru" tego listu oraz kopercie. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Kolegium na decyzję uznaną za doręczoną w dniu 2 lutego 2007 r., zaczął więc biec w dniu 3 lutego 2007 r. i upłynął z dniem 5 marca 2007 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 57 § 4 kpa. Dzień 4 marca 2007 r. (niedziela) był tzw. dniem ustawowo wolnym od pracy w związku z czym termin został przesunięty i upłynął w najbliższy następny dzień powszedni tj. 5 marca 2007 r. (poniedziałek). Jak wspomniano skarga na wyżej wymienioną decyzję została wniesiona w dniu 5 kwietnia 2007 r. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że nastąpiło uchybienie ustawowego terminu do jej wniesienia. Nie ma przy tym znaczenia prawnego, że Skarżący odebrał kserokopię ww. decyzji w dniu 6 marca 2007 r. W przypadku tzw. doręczenia zastępczego, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego liczy się od dnia następującego po dniu uznania decyzji za doręczoną zgodnie z art. 44 kpa, nie zaś od daty późniejszego odbioru takiej decyzji. Upływ zatem terminu przechowywania przesyłki listowej poleconej przez pocztę rodzi w dniu tego upływu skutek doręczenia i nie może już tego zmienić nawet fakt późniejszego faktycznego doręczenia (wydania) decyzji (jej kserokopii czy też oryginału) stronie postępowania. Należy również wskazać, że przepis art. 44 kpa wprowadza swoistą fikcję prawną doręczenia, które w tym przypadku ma charakter doręczenia zastępczego. Ustanowienie przez ustawodawcę tego rodzaju doręczenia podyktowane jest postulatami płynącymi z zasady ekonomiki procesowej i ma na celu ochronę biegu postępowania przed jego zatamowaniem wskutek nieodebrania pism przez stronę. Należy zważyć, że doręczenie zastępcze jest w pełni skuteczne i wywiera takie same skutki jak doręczenie rzeczywiste pisma adresatowi. W przypadku zawarcia w decyzji prawidłowego pouczenia co do prawa złożenia skargi do sądu administracyjnego każde przekroczenie terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności, niezależnie od liczby dni tego przekroczenia, czy też okoliczności, które stały się podstawą jego przekroczenia, skutkuje odrzuceniem skargi. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa, Sąd postanowieniem odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił jak w sentencji.