II SA/Lu 321/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca), Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 września 2007 r. sprawy ze skargi H. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Decyzją z dnia [...] lutego 2007r., znak: [...] wydaną na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania H. Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007r., znak: [...] nakazującą jej rozbiórkę ogrodzenia o długości 22,7m wykonanego wraz z bramą i furtką metalową w rowie przydrożnym przy drodze wojewódzkiej nr 813 relacji Międzyrzec Podlaski - Parczew (ul.[...]) w [...]. Organy stwierdziły, że inwestorka wykonała ogrodzenie niezgodnie z załącznikiem graficznym będącym integralną częścią zgłoszenia budowy. Wprawdzie zgłoszenia zostało przyjęte bez sprzeciwu przez Starostę Powiatowego , ale zawierało wady. Mianowicie wg treści zgłoszenia ogrodzenie miało być usytuowane w granicy nieruchomości, zaś wg załącznika graficznego wzdłuż górnej krawędzi skarpy rowu od strony posesji. Faktycznie zaś inwestorka wykonała ogrodzenie w linii wewnętrznej krawędzi rowu przydrożnego od strony jezdni (3,45m od krawędzi jezdni) i w pasie drogowym. Z przepisu art. 34 ustawy o drogach publicznych wynika bowiem, że odległość granicy pasa drogowego od zewnętrznej krawędzi rowu powinna wynosić 0,75m, a dla autostrad i dróg ekspresowych co najmniej 2m. Również Zarząd Dróg Wojewódzkich Rejon Dróg Wojewódzkich w P. w piśmie z dnia 20 listopada 2006r. potwierdził, że ogrodzenie koliduje z rowem przydrożnym. Zdaniem organów administracyjnych ogrodzenie zostało wykonane w sposób naruszający przepisy ustawy o drogach publicznych, dlatego należało na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy- Prawo budowlane nakazać jego rozbiórkę. Skargę do sądu administracyjnego wniosła H. Ł., domagając się uchylenia decyzji obu organów administracyjnych, jako wadliwych. Skarżąca podniosła, że o braku sprzeciwu Starosty co do planowanej budowy powiadomiła Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego , który powinien był niezwłocznie stwierdzić ewentualną nieprawidłowość zgłoszenia i zareagować zgodnie z art. 30 Prawa budowlanego - skoro jednak organ tego nie uczynił, to obecnie nie można zarzucić jej nieprawidłowego zgłoszenia i nakazać rozbiórki. Zdaniem skarżącej zgłoszenie nie było wadliwe. Dotyczyło budowy ogrodzenia w granicy nieruchomości, a granica została przez geodetów wyznaczona w granicy pasa drogowego. Przy wyznaczaniu granicy pasa drogowego i jej działki obecny był m.in. przedstawiciel zarządcy drogi wojewódzkiej, który nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń. Zdaniem skarżącej to na wykonawcy rowu spoczywał obowiązek zachowania odległości, o których mowa w art. 34 ustawy – Prawo budowlane, w granicach wytyczonych przez geodetów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. W sprawie został zgromadzony przez organ administracji materiał dowodowy, który zdaniem Sądu został oceniony prawidłowo. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca wprawdzie zgłosiła zamiar budowy, ale wykonała ogrodzenie w sposób niezgodny z załącznikiem graficznym, który jest integralną częścią tego zgłoszenia. Wg załącznika graficznego do zgłoszenia ogrodzenie miało przebiegać wzdłuż górnej krawędzi skarpy rowu od strony posesji. Przeprowadzona kontrola wykazała, że obecnie ogrodzenie przebiega w linii wewnętrznej krawędzi rowu przydrożnego od strony jezdni. Należy więc stwierdzić, że budowa ogrodzenia i jego lokalizacja jest niezgodna z danymi podanymi w zgłoszeniu. Po drugie zmiana usytuowania ogrodzenia narusza przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2004r., nr 204, poz.2086 ze zm.) Naruszona jest odległość granicy pasa drogowego od zewnętrznej krawędzi rowu przydrożnego, a zatem zgodnie z art. 39 ust. 1 cyt. ustawy zagraża to bezpieczeństwu ruchu drogowego. W sprawie nie jest możliwa legalizacja przedmiotowego ogrodzenia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, ponieważ naruszone są przepisy ustawy o drogach publicznych i przepisy wykonawcze. W tej sytuacji organ w sposób prawidłowy nakazał rozbiórkę obiektu budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. W sprawie nie potwierdzają się zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a także twierdzenia o nieaktualności załączonych map i rysunków. W tej sytuacji Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).