II SA/Lu 323/03
PostanowienieWSA w Lublinie2004-02-03
Skład orzekający: G. Pawlos-Janusz, K. Sidor, B. Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga dotycząca części żądania, które nie zostało rozstrzygnięte w decyzji organu odwoławczego, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga dotycząca części żądania, które nie zostało rozstrzygnięte w decyzji organu odwoławczego, jest niedopuszczalna. Organ odwoławczy, orzekając co do istoty sprawy, musi rozstrzygnąć o całości żądania. Jeśli tego nie uczyni, a skarżący nie wystąpi o uzupełnienie decyzji, skarga wniesiona w tej części podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji z 1967 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) najpierw odmówiło stwierdzenia nieważności, a następnie, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, uchyliło własną decyzję i stwierdziło nieważność decyzji z 1967 r. w części dotyczącej przejęcia nadwyżki gruntu ponad 33% na rzecz Skarbu Państwa. Skarżący wnieśli skargę do NSA, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji SKO, argumentując, że cała decyzja z 1967 r. powinna zostać uznana za nieważną. NSA odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA G. Pawlos-Janusz, Sędziowie NSA K. Sidor (spr.), Asesor WSA B. Wiśniewski, Protokolant E Czarnecka, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. K., W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dot. stwierdzenia podziału nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Samorządowe Kolegium Odwoławcze , decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, art. 156 § 1 pkt 2, art. 158 § kpa i art. 11 ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych w miastach i osiedlach (Dz. U Nr 31, poz.138 ze zm.) po rozpoznaniu wniosku E.K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO z dnia [...] października 2001r. znak: [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej– Wydział Rolnictwa i Leśnictwa z dnia [...] stycznia 1967 r. w sprawie zatwierdzenia planu podziału nieruchomości objętej planem podziału stanowiącym załącznik Nr 1 do decyzji – uchyliło decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2001r. znak: [...];
- stwierdziło nieważność decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej– Wydział Rolnictwa i Leśnictwa z dnia [...] stycznia 1967 r. w sprawie zatwierdzenia planu podziału nieruchomości objętej planem podziału stanowiącym załącznik Nr 1 do decyzji – w części dotyczącej objęcia planem podziału w celu przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nadwyżki ponad 33% ogólnej powierzchni nieruchomości położonej w Ś. – A. o pow. 27 770 m2 .
W motywach decyzji podano, że rozpatrując ponownie wniosek E.K. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 1967 r. wydanej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej - Wydział Rolnictwa i Leśnictwa w sprawie zatwierdzenia planu podziału nieruchomości – organ odwoławczy uznał, że zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem art. 11 ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych w miastach i osiedlach (Dz.U. nr 31, poz. 138 z późn.zm.) – w części dotyczącej objęcia planem podziału w celu przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nadwyżki ponad 33% ogólnej powierzchni nieruchomości.
Z załącznika do decyzji wynika bowiem, że do przejęcia na rzecz Skarbu Państwa przewidziano konkretnie określone działki o łącznej pow. 9778m2, co stanowiło 35,2% ogólnej powierzchni nieruchomości wynoszącej 27 770 m2. Taka decyzja naruszała przepis art. 11 cytowanej ustawy, który dopuszczał przejęcie na rzecz Skarbu Państwa bez odszkodowania jedynie 33% ogólnej powierzchni określonej nieruchomości.
Przejęcie na rzecz Skarbu Państwa nadwyżki ponad 33% wszystkich gruntów, stanowiło rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa, wobec czego należało stwierdzić nieważność decyzji w części orzekającej o objęciu planem podziału w celu przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nadwyżki ponad 33% ogólnej powierzchni z nieruchomości o pow. 27 770 m2 .
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego E.K. i W.K. wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem prawa. Skarżący wyrazili pogląd, że cała decyzja z dnia [...] stycznia 1967r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a zatem niedopuszczalne było orzekanie o częściowym stwierdzeniu jej nieważności.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie - podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Bezsporne jest w sprawie, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte na skutek wniosku z dnia 23 stycznia 2001 r. złożonego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez E.K., który domagał się stwierdzenia nieważności decyzji b.Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia [...] stycznia 1967 r. dotyczącej zatwierdzenia planu podziału nieruchomości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]października 2001r. znak [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, a następnie po ponownym rozpatrzeniu sprawy w trybie art. 138 § 1 pkt 2 kpa – uchyliło decyzję własną z dnia [...]września 2001r. i orzekło o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 1967 r. – w określonej części.
Z powyższego wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekając co do istoty sprawy jako organ II instancji - nie rozstrzygnęło o całości żądania.
Jeśli wnioskodawcy domagali się stwierdzenia nieważności całej decyzji ostatecznej z dnia [...] stycznia 1967r. a decyzją wydaną w dniu [...] lutego 2003 r. orzeczono wyłącznie o stwierdzeniu nieważności określonej części tejże decyzji ostatecznej, to żądanie wnioskodawców nie zostało w całości rozstrzygnięte.
Inaczej mówiąc Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2001r. nie odniosło się do całości żądania, zaś skarżący nie składali wniosku o uzupełnienie decyzji dopuszczalnego na podstawie art. 111 kpa.
Wniesiona skarga dotyczący w istocie części żądania nie rozstrzygniętego w decyzji, wobec czego jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) .
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło