II SA/Lu 326/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania R. W. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie , w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu niepełnosprawności na okres od 28 listopada 2003 r. do 31 maja 2006 r. – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający podał, że zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. Przepis art. 24 ust.2 i 3 powyższej ustawy stanowi, iż prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. W przypadku ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności osoby, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. W tym przypadku prawo do świadczeń rodzinnych ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w dniu 6 czerwca 2006 r. strona zwróciła się do organu I instancji z wnioskiem o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, legitymując się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z dnia 15 lipca 2003 r. na okres do 31 lipca 2006 r. Z orzeczenia wynika, że niepełnosprawność istnieje od 1997 r., organ I instancji mógł więc w takiej sytuacji przyznać stronie zasiłek pielęgnacyjny na okres od 1 czerwca 2006 r. do 31 lipca 2006 r. Następnie, gdy strona złożyła wniosek w dniu 18 września 2006 r. i legitymowała się orzeczeniem o niepełnosprawności wydanym na okres do 30 września 2006 r. – organ wydał decyzję przyznającą zasiłek pielęgnacyjny na okres od 1 września 2006 r. do 30 września 2006 r. W ocenie Kolegium, stanowisko organu I instancji o braku możliwości przyznania zasiłku na okres od 28 listopada 2003 r. do 31 maja 2006 r. jest zasadne, bowiem strona nie występowała ze stosownym wnioskiem przed dniem 6 czerwca 2006 r. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego , skarżący wnosi o: "zmianę zaskarżonej decyzji w całości poprzez przyznanie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego na okres od 1 maja 2004 r. do 31 maja 2006 r. ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania". Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie prawa materialnego tj. art. 16 ust. 1 i 3, 23 ust. 1, 24 ust. 1 i 2 oraz 26 ust. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych przez nie uznanie prawa skarżącego do pobierania zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu niepełnosprawności za okres od 1 maja 2004 r. do 31 maja 2006r., a także naruszenie art. 7 i 9 kpa przez brak należytego i wyczerpującego obowiązku informowania strony przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie praw. W uzasadnieniu skargi skarżący precyzuje swoje zarzuty co do braku otrzymania zasiłku pielęgnacyjnego i wnosi o przyznanie tego zasiłku od 1 maja 2004 r. do 31 maja 2006 r. , gdyż ustawa o świadczeniach rodzinnych jest wprawdzie z dnia 28 listopada 2003 r. , to jednak weszła w życie z mocą obowiązującą od 1 maja 2004 r. Ponadto podnosi, że organy orzekające w tej sprawie błędnie interpretują przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych. Skarżący interpretuje treść art. 23 ust. 1 ustawy, podkreślając, że złożenie wniosku uruchamia wszelkie procedury, ale nie jest datą, od której powinien uprawniony otrzymać zasiłek pielęgnacyjny. Zdaniem skarżącego, to organ administracji ustala termin wypłaty świadczenia, w zależności od stanu zdrowia niepełnosprawnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270). W sprawie niniejszej, zdaniem sądu, organy administracji orzekające w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego nie naruszyły przepisów obowiązującego prawa. Sąd w całości podziela ustalenia dokonane w toku postępowania administracyjnego. Bezsporny jest, wynikający z akt administracyjnych fakt, że po raz pierwszy skarżący złożył wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego w dniu 6 czerwca 2006 r. Do wniosku dołączył wydane przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzeczenie, z którego wynika, iż został on zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, przy czym orzeczenie było wydane na okres do 31 lipca 2006 r. Natomiast, zgodnie z brzmieniem art. 24 ust. 2 i 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. W przypadku ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności osoby, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. W tym przypadku, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa ważność orzeczenia. Skoro zatem, skarżący złożył wniosek w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w dniu 6 czerwca 2006 r., to w świetle cytowanego przepisu, organ I instancji prawidłowo przyznał świadczenie od dnia 1 czerwca 2006 r. Bezzasadne jest twierdzenie pełnomocnika skarżącego, iż wypłata świadczenia powinna nastąpić od daty wystąpienia niepełnosprawności, a nie od daty złożenia wniosku. Takie stanowisko nie znajduje oparcia w żadnym przepisie ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przepis art. 23 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy stanowi, że ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych oraz ich wypłata następują na wniosek (...). Złożenie wniosku jest warunkiem koniecznym dla uzyskania świadczenia, które jednak , jak już wyżej podkreślono przyznaje się na okres zasiłkowy. Okres zasiłkowy oznacza okres od 1 września do 31 sierpnia następnego roku kalendarzowego (art. 3 pkt 10 ustawy o oświadczeniach rodzinnych). Tak więc, w świetle powyższych przepisów uznać należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, zaś skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).