II SA/Lu 33/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie rzecznika patentowego w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca P. T. pismami z dnia 15 stycznia 2008 r. wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia oraz usunięcia w tym samym terminie i pod tym samym rygorem braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych (k. 10 i 11). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma z dnia 15 stycznia 2008 r. odebrał w dniu 18 stycznia 2008 r. dorosły domownik – współmałżonek strony skarżącej (k. 13). W odpowiedzi na wezwania z dnia 15 stycznia 2008 r. strona skarżąca nadesłała dwa egzemplarze podpisanych odpisów skargi oraz odręcznie sporządzony wniosek o przyznanie prawa pomocy (k. 14 i 15). Jak wynika z daty stempla pocztowego wniosek o przyznanie prawa pomocy i odpisy skargi strona skarżąca nadała w placówce pocztowej w dniu 26 stycznia 2008 r. (k. 16). Strona skarżąca wezwana do wypełnienia w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wezwanie wykonała w zakreślonym terminie (k. 24 – data stempla pocztowego). Składając wypełniony urzędowy formularz wniosku strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie rzecznika patentowego (k. 19 - 20). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do unormowania art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego zupełnie oczywistej jest, że skarga nie może zostać uwzględniona jak na przykład wówczas, gdy strona nie uzupełniła braków skargi w terminie (por. B. Dauter Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego., LexisNexis Warszawa 2008, s. 473). Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca również skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu odebrał w dniu 18 stycznia 2008 r. dorosły domownik. Zgodnie z art. 72 p.p.s.a. doręczenie dorosłemu domownikowi wywołuje takie same skutki jak doręczenie dokonane bezpośrednio do rąk adresata. Z tych względów termin do wykonania wezwania z dnia 15 stycznia 2008 r. rozpoczął bieg w dniu 19 stycznia 2008 r. zaś kończył bieg w dniu 25 stycznia 2008 r. Tak, więc ostatnim dniem terminu, w którym strona skarżąca mogła skutecznie wykonać wezwania był dzień 25 stycznia 2008 r. Nadając odpisy skargi i wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 26 stycznia 2008 r. strona skarżąca uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu sądowego bądź skutecznego ubiegania się o zwolnienie od obowiązku jego uiszczania oraz usunięcia braków formalnych skargi. Z tych powodów skarga P. T., jako oczywiście bezzasadna nie może być uwzględniona, co w zakresie oceny zasadności wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy skutkuje odmową jego uwzględnienia. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 247 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.