II SA/Lu 337/09

PostanowienieWSA w Lublinie2009-06-17

Skład orzekający: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie dotyczącej zwrotu wywłaszczonej nieruchomości jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne. Stwierdzono, że okoliczności sprawy nie wskazują na próbę obejścia prawa ani na utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, co zgodnie z art. 60 PPSA wiąże sąd.
Stan faktyczny
Strony wniosły skargę na decyzję Wojewody dotyczącą zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Następnie skarżące cofnęły skargę, oświadczając, że chcą pozostawienia w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. i Z. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 15 maja 2009 r. B. Z. i Z. M. wniosły skargę do Sądu na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W piśmie z dnia 20 maja 2009 r. skarżące oświadczyły, że cofają skargę, gdyż chcą pozostawienia w obrocie prawnym wskazanej wyżej decyzji Wojewody . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postępowanie należało umorzyć. Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło