II SA/Lu 338/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca),, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Rafał Ostrowski, po rozpoznaniu w dniu 21 października 2004 r. sprawy ze skargi A. i W. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane tekst jednolity w Dz.U. Nr 207, poz. 2016 z 2003r.) - po rozpatrzeniu odwołania A.D. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004r. znak: [...] nakazującej A. i W. D. wykonanie rozbiórki budynku gospodarczo-garażowego o wymiarach 6,45 m x 10,55 m usytuowanego na działce nr ewid. 833 położonej w O.L. (obręb rolny), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego organ I-szej instancji ustalił, że na działce Nr 833 będącej własnością A, i W, D, położonej w O.L. znajduje się budynek gospodarczo-garażowy o wymiarach 6,45 x 10,55 m o konstrukcji murowanej z dachem drewnianym, jednospadowym, krytym blachą. Budynek służy do przechowywania sprzętu gospodarczego i zboża i jest usytuowany równolegle do granicy działki Nr 832. Został on wybudowany po 23 listopada 1998r. bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003r. znak: [...] wydanym w oparciu o art. 48 ust. 2 i 3 ustawy – Prawo budowlane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 15 listopada 2003r. wymienionych w niej dokumentów. Wobec niespełnienia w wyznaczonym terminie nałożonych obowiązków organ I-szej instancji nakazał rozbiórkę przedmiotowego budynku. Od powyższej decyzji złożyła odwołanie A.D. wnosząc o jej uchylenie. W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania organ II-giej instancji stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo zastosował art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 obowiązującej ustawy – Prawo budowlane, zgodnie z którym niespełnienie przez inwestora któregokolwiek z nałożonych obowiązków (ustawowych warunków legalizacji), powoduje orzeczenie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego. Odnosząc się do kwestii podnoszonych w złożonym odwołaniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż poza sporem jest fakt wybudowania przedmiotowego budynku po 1 stycznia 1995r. W stosunku do obiektów wzniesionych w warunkach samowoli budowlanej po tej dacie, tryb postępowania określa art. 48 i następne ustawy – Prawo budowlane z 1994r. w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U.Nr 80, poz. 718), obowiązującym od dnia 11 lipca 2003r. Natomiast prowadzenie wznowieniowego postępowania w sprawie zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce sąsiedniej pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnieśli A. i W. małż. D., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu zarzucili organom administracyjnym, że bezprawnie pominęły ich, uniemożliwiając udział w postępowaniu. Ponadto obie decyzje zostały wydane na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego z naruszeniem przepisów, gdyż dowodów dostarczyli jedynie państwo B., z którymi skarżący są w konflikcie. Skarżący podnieśli również, że zachodzą podstawy do wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 pkt kpa. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) , sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W świetle art. 28 ustawy z dni 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) roboty budowlane można rozpocząć na podstawie pozwolenia na budowę z zastrzeżeniem art. 29 i 30 ustawy. W razie uchybienia temu obowiązkowi organ administracyjny na podstawie art. 48, ustawy – Prawo budowlane, obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji, ma obowiązek, po wyczerpaniu procedury legalizacyjnej, nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia. Skarżący w niniejszej sprawie wybudowali na działce Nr 833 położonej w O.L., po dniu 23 listopada 1998r. budynek gospodarczo-garażowy o wymiarach 6,45 x 10,55 m, murowany, z drewnianym dachem, krytym blachą. Budynek służy do przechowywania sprzętu gospodarczego i zboża. W świetle przepisów ustawy – Prawo budowlane, skarżący powinni byli uprzednio uzyskać na to pozwolenie na budowę, a uchybiając temu obowiązkowi dopuścili się samowoli budowlanej. W toku postępowania organ administracyjny podjął czynności zmierzające do zalegalizowania wybudowanego przez skarżących budynku gospodarczo-garażowego i wydał postanowienie nakazujące wykonanie określonych czynności. Skarżący nie wykonali nałożonych obowiązków, a zatem organ administracyjny uprawniony był do orzeczenia nakazu rozbiórki budynku wybudowanego bez wymaganego pozwolenia. W toku postępowania administracyjnego nie naruszono przepisów proceduralnych w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności – wbrew zarzutom skargi – zapewniono skarżącym udział w postępowaniu, zawiadamiając ich pisemnie o jego wszczęciu i umożliwiając im udział w oględzinach. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa i skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych, oddalić na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).