II SA/Lu 338/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. Firma "A" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu emitowanego do środowiska p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pełnomocnik skarżącego [...] M. D. w dniu 22 marca 2007 r. za pośrednictwem organu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu emitowanego do środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 ( 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Co do zasady, w takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, pod rygorem odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wyjątek od tej zasady stanowi jednak dyspozycja zawarta w art. 221 ppsa. Zgodnie z tym przepisem, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Ponieważ w przedmiotowej sprawie skarga podlegała opłacie stałej w wysokości 100 zł, pełnomocnik wnoszący skargę był zobowiązany do uiszczenia należnego wpisu bez wezwania. Wprawdzie pełnomocnik nakleił na wniesionej skardze znaczki opłaty sądowej w kwocie 100 zł, ale czynność ta nie mogła wywołać żadnych skutków prawnych wobec treści art. 219 § 2 ppsa, zgodnie z którym opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Tym samym skoro wpis od skargi nie został uiszczony, to działając na podstawie art. 220 ( 3 w zw. z art. 221 ppsa, należało orzec jak w sentencji.