II SA/Lu 338/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 września 2006r., sygn. akt II SA/Lu 952/05 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 20 maja 2010r. M. K. złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt II SA/Lu 952/05, zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wydanym na rozprawie w dniu 20 września 2006 r., w której nie uczestniczyła. Skarżąca nie podała ustawowych podstaw, na jakich opiera swą skargę o wznowienie postępowania - podniosła jedynie, iż Sąd rozpoznając sprawę w przedmiocie samowoli budowlanej nie wziął pod uwagę ugody z 1980r. dotyczącej jej nieruchomości i zarzuciła "sfałszowane postępowanie", poza tym ogólnie zakwestionowała orzeczenie organu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W świetle art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki wznowienia postępowania określone zostały w przepisach art. 271 – 273 tej ustawy: w świetle art. 271 ppsa można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 ppsa). Wznowienia postępowania można żądać również na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym albo gdy zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 ppsa), a także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ppsa). Przesłanką wznowienia postępowania jest także późniejszego wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3 ustawy). Postępowanie w przedmiocie wznowienia toczy się dwuetapowo: w pierwszej kolejności Sąd bada czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a w razie braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci. (art. 280 § 1 ppsa). Dopiero w kolejnej fazie postępowania w razie stwierdzenia, że zachodzą przesłanki wznowienia, Sąd ocenia czy rzeczywiście zachodzą przytoczone przez stronę podstawy wznowienia, a następnie rozstrzyga merytorycznie sprawę na nowo. Badając złożoną przez M. K. skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 952/05 stwierdzić należy, że skarżąca nie wskazała żadnej z podstaw wznowienia, które enumeratywnie wskazane są w przytoczonych przepisach art. 271-273 ustawy. Powoływana przez M. K. ugoda zawarta w 1980 r., jak i ogólny zarzut "sfałszowania postępowania" nie stanowią przesłanek wznowienia postępowania sądowo – administracyjnego. Z tych względów należało odrzucić skargę.