II SA/Lu 341/13
WyrokWSA w Lublinie2013-11-07
Skład orzekający: Jerzy Dudek, Maria Wieczorek-Zalewska, Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek uchylić decyzję o pozwoleniu na budowę, jeśli organ nadzoru budowlanego wydał ostateczną decyzję nakładającą na inwestora obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego z powodu istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu?Ratio decidendi
Organ administracji architektoniczno-budowlanej ma prawny obowiązek uchylić decyzję o pozwoleniu na budowę, gdy organ nadzoru budowlanego wydał ostateczną decyzję nakładającą na inwestora obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Jest to konsekwencja istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Organ architektoniczno-budowlany jest związany treścią decyzji organu nadzoru budowlanego i nie może samodzielnie oceniać legalności tej decyzji ani stanu faktycznego sprawy.Stan faktyczny
Prezydent Miasta uchylił własną decyzję z 2005 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbudowę budynku usługowego. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę. Organy uznały, że inwestorzy dokonali istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu, co skutkowało wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia o wstrzymaniu robót i decyzji nakładającej obowiązek przedłożenia projektu zamiennego. Skarżący zarzucili organom nieuwzględnienie złożenia projektu zamiennego i błędną ocenę istotności odstępstw.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Marzena Okoń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 listopada 2013 r. sprawy ze skargi M. L. i J.L. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę oddala skargę.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), Prezydent Miasta Z. uchylił decyzję własną z dnia [...] czerwca 2005 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. i J. L. pozwolenia na rozbudowę budynku usługowego (gabinety lekarskie) o dalsze gabinety lekarskie wraz z zapleczem dla potrzeb niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej na działce nr [...] przy ul. Z. w Z.
Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewody L. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że M. i J. L. dokonali istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego im w dniu [...] czerwca 2005 r. pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku, w konsekwencji czego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z., działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, wydał w dniu [...] grudnia 2010 r. postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych, a następnie decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego wszystkie dokonane zmiany. W związku z tym, że decyzja z dnia [...] lutego 2011 r., stała się ostateczna, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wystąpił do Prezydenta Miasta Z. o uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] czerwca 2005 r.
Wobec powyższego, Wojewoda L. uznał uchylenie przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę przez organ pierwszej instancji za zasadne. Powołując się na treść art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, wojewoda podkreślił, że wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. obligowało Prezydenta Miasta Z. do uchylenia decyzji własnej o udzieleniu inwestorom pozwolenia na budowę. Organ wyjaśnił ponadto, że prezydent, jako organ administracji architektoniczno – budowlanej, nie jest władny ocenić, czy obiekt budowany jest zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym bądź innymi warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę, czy z istotnymi odstępstwami od przedmiotowego projektu czy warunków. Ocena ta należy bowiem wyłącznie do kompetencji nadzoru budowlanego.
W skardze na powyższą decyzję M. i J. L. podnieśli, że organy obu instancji nie wzięły pod uwagę, iż w dniu [...] sierpnia 2011 r. w powiatowym inspektoracie nadzoru budowlanego został złożony projekt zamienny, do czego zostali zobligowani w decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. Skarżący podkreślili, że wykonane przez nich roboty budowlane polegające na rozbudowie budynku usługowego na działce nr [...] przy ul. Z. w Z. odbiegają w sposób istotny od zatwierdzonego projektu budowlanego ze względu na nieprzewidziane okoliczności, które ujawniły się w trakcie budowy (poziom wód gruntowych), a także na nieprecyzyjne zapisy projektu, nie uwzględniające wszystkich wymagań stawianym budynkom usługowym dla realizacji celów zdrowotnych.
W związku z powyższym skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] grudnia 2012 r.
Swoje stanowisko skarżący podtrzymali w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r., z tym, że wyjaśnili, że – w ich ocenie – dokonane odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego nie są istotne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji są zgodne z prawem.
Kontrolą sądu w niniejszej sprawie objęte zostały decyzje organów administracji architektoniczno – budowlanej w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.
Materialnoprawną podstawę tych decyzji stanowi art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ uchyla decyzje o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 tej ustawy.
Art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego określa konsekwencję istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę (art. 36a ust. 1).
Istotne odstąpienie, o którym mowa w komentowanym przepisie, spełnia hipotezę art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, co skutkuje wydaniem przez organ nadzoru budowlanego postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych (jeżeli nie zostały zakończone), a następnie – w ciągu 2 miesięcy od wydania tego postanowienia – wydaniem przez ten organ decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawienia w określonym terminie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (art. 51 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy).
Brzmienie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego nie nasuwa wątpliwości, że niezwłocznie po tym, gdy decyzja organu nadzoru budowlanego wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego stanie się ostateczna, organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek wydać decyzję uchylającą pozwolenie na budowę. Innymi słowy, jedyną i wystarczającą przesłanką uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego jest istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji organu nadzoru budowlanego nakładającej na inwestora obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego dokonane odstępstwa od projektu bądź innych warunków pozwolenia na budowę.
Należy przy tym podkreślić, że uchylenie pozwolenia na budowę przez organ administracji architektoniczno-budowlanej w trybie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego następuje nie w wyniku wadliwości samej decyzji o pozwoleniu na budowę, ale stanowi konsekwencję niezgodnego z prawem postępowania inwestora, który, uzyskawszy pozwolenie na budowę, dokonał istotnego odstąpienia od jego ustaleń bez wymaganej decyzji o zmianie pozwolenia na budowę (por. wyrok NSA z 28 stycznia 2003 r., IV SA 1597/01, LexPolonica nr 360169).
Decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. Prezydent Miasta Z. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. i J. L. pozwolenia na rozbudowę budynku usługowego (gabinety lekarskie) o dalsze gabinety lekarskie wraz z zapleczem dla potrzeb niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej na działce nr [...] przy ul. Z. w Z.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z., działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, wydał postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych przy przedmiotowym obiekcie z uwagi na istotne odstępstwa od projektu budowlanego zatwierdzonego przedmiotową decyzją o pozwoleniu na budowę, a następnie, w dniu [...] lutego 2011 r., a zatem przed upływem 2 miesięcy od wydania tego postanowienia, wydał decyzję nakazującą inwestorom na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego przedstawienie w określonym terminie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, która stała się ostateczna.
Jak wyżej podniesiono, istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji organu nadzoru budowlanego, wydanej w oparciu o dyspozycję art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, obligowało organ administracji architektoniczno – budowlanej do uchylenia własnej decyzji o pozwoleniu na budowę bez względu na to, jakie przyczyny legły u podstaw dokonania przez inwestorów odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego bądź innych warunków pozwolenia na budowę.
Przy wydawaniu decyzji na podstawie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego organ architektoniczno - budowlany nie jest uprawniony do badania legalności decyzji organu nadzoru budowlanego nakładającej na inwestora obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Jest on związany treścią decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, stąd nie może dokonywać samodzielnej oceny stanu faktycznego sprawy.
Zarówno ocena charakteru dokonanych przez inwestorów odstępstw, jak i możliwości ich zalegalizowania należy zatem do wyłącznej kompetencji organów nadzoru budowlanego, dlatego też podnoszona w skardze okoliczność złożenia w siedzibie organu nadzoru budowlanego projektu zamiennego, uwzględniającego dokonane odstępstwa, jest dla oceny kontrolowanych w rozpoznawanej sprawie decyzji obojętna.
Ubocznie należy wyjaśnić, że przedłożony projekt zamienny podlega ocenie w odrębnym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego, który, w myśl art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego.
Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że będące przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie decyzje organów administracji architektoniczno – budowlanej, wydane na podstawie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, odpowiadają prawu.
Stąd, skarga M. i J. L. została oddalona jako bezzasadna na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło