II SA/Lu 342/19

24 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu 24 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości postanawia odrzucić skargę. S. S. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości. Zarządzeniem z 18 czerwca 2019 r. (k. 1) wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie jego numeru PESEL – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 2 lipca 2019 r. (data stempla pocztowego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru - k. 15). W zakreślonym terminie skarżący nie usunął braku skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, sąd odrzuca skargę. Brakiem formalnym skargi, jako pierwszego pisma procesowego w sprawie, jest brak wskazania numeru PESEL strony będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b/ p.p.s.a.). Skarżący w zakreślonym terminie, który upłynął 9 lipca 2019 r., nie wykonał wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, co obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.