II SA/Lu 343/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 1 marca 2021r., nr GN-Ch.7511.2.20.2019.KS w przedmiocie scalenia gruntów p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W.W. wniósł w dniu 6 kwietnia 2021r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 1 marca 2021r., nr GN-Ch.7511.2.20.2019.KS uchylającą w części decyzję Starosty Bialskiego z 31 maja 2019r., znak: GKN.6820.6.21.2014/2019.EP zatwierdzającą projekt scalenia gruntów obrębu P. i działki nr [...] w obrębie D., gm. S. tj. w części dotyczącej wymienionych w decyzji gospodarstw, i w tym zakresie zmieniającą zasady scalenia. Skarżący podniósł, że w toku postępowania scaleniowego otrzymał postanowienie Wojewody Lubelskiego z 13 września 2019r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji scaleniowej organu I instancji z 31 maja 2019r. W dniu 7 marca 2021r. otrzymał zaskarżoną decyzję Wojewody z 1 marca 2021r., z której treści nie wynika, by którakolwiek ze spraw skarżącego została rozpatrzona. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubelski wniósł o jej odrzucenie z powodu braku legitymacji procesowej skarżącego. Wojewoda podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana na skutek odwołań innych osób, niż skarżący, zaś odwołanie skarżącego nie mogło być rozpatrzone, ponieważ zostało wniesione z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Warunkiem rozpatrzenia skargi wniesionej do sądu administracyjnego jest uprzednie rozpatrzenie sprawy przez organy administracyjne dwóch instancji. Wynika to z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz.2325), dalej jako "p.p.s.a.", który przewiduje, że skargę można wnieść (dopiero) po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak m.in. odwołanie. Wyczerpanie środków zaskarżenia musi być przy tym skuteczne, tzn. że w razie nierozpatrzenia danego środka zaskarżenia (np. odwołania) merytorycznie z przyczyn formalnych (np. gdy odwołanie zostanie wniesione po upływie terminu), nie można mówić o wyczerpaniu środków zaskarżenia. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Z akt wynika, że odwołanie skarżącego od decyzji Starosty Bialskiego z 31 maja 2019r. zatwierdzającej projekt scalenia gruntów zostało wniesione z uchybieniem terminu, co potwierdza postanowienie Wojewody Lubelskiego z 13 września 2019r. W związku z tym organ odwoławczy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji z 1 marca 2021r. nie odnosił się do odwołania skarżącego, a decyzję tę skierował wyłącznie do osób, które wniosły odwołanie w terminie. Oznacza to, że odwołanie skarżącego w ogóle nie było rozpatrywane przez organ odwoławczy, a więc jego sprawa nie była rozstrzygana przez organy dwóch instancji. W związku z tym rozpatrzenie obecnie skargi przez Sąd faktycznie obejmowałoby kontrolę prawidłowości wyłącznie decyzji organu I instancji (tj. decyzji Starosty Bialskiego z 31 maja 2019r.), co stanowiłoby naruszenie fundamentalnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.). Skarga jest zatem niedopuszczalna, dlatego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.