II SA/Lu 346/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Robert Hałabis, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Z. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma"A" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przekazanie po terminie sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Z. Z. 848 zł (osiemset czterdzieści osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wójt Gminy N. decyzją z dnia [...], znak [...] wymierzył S.-P. Z. Z. administracyjną karę w wysokości 19 700 zł za przekazanie po terminie sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za I kwartał 2013 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż S.-P. Z. Z., jako podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, była zobowiązana do sporządzania i przekazania kwartalnych sprawozdań sprawozdania, o których mowa w art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, do końca miesiąca następującego po kwartale, którego to sprawozdanie dotyczy. Z uwagi na przekazanie sprawozdania po terminie, organ I instancji zastosował przewidzianą obowiązującymi przepisami administracyjną karę pieniężną. Odwołanie od decyzji wniósł S.-P. Z. Z., reprezentowany przez radcę prawnego podnosząc, iż nie zgadza się z wydaną decyzją. Ponadto strona wskazała, iż nie była podmiotem odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, gdyż nie odbiera odpadów komunalnych na terenie Gminy N. oraz że wyraża wątpliwości, do jakiego organu ewentualne sprawozdanie powinno zostać kierowane. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia [...], Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...]. Kolegium wyjaśniło, że ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie ogranicza przewidzianego w art. 9n ust. 1 ustawy obowiązku sprawozdawczości jedynie wobec podmiotów, które faktycznie w danym kwartale odbierały odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. W przepisach ustawy nie przewidziano bowiem w zakresie wskazanego obowiązku różnicowania podmiotów, które faktycznie odbierają odpady od tych podmiotów, które tej działalności faktycznie nie prowadzą w danym momencie. Jedynym kryterium, z którego wynika ten obowiązek jest figurowanie przez dany podmiot w rejestrze działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, o którym mowa w art. 9b ust. 2 ustawy, który prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Teza taka wynika również z wykładni art. 9c ust. 1 ustawy, który stanowi, że przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Zatem dla uzyskania statusu przedsiębiorcy odbierającego odpady (poprzez wpis do rejestru) nie jest konieczne faktyczne prowadzenie działalności regulowanej na terenie danej gminy, a wystarczający jest już sam zamiar jej rozpoczęcia lub gotowość do jej prowadzenia. Zatem podmiotem odbierającym odpady jest podmiot wpisany do prowadzonego przez organ właściwy rejestru, wpis zatem ma charakter konstytutywny w zakresie uzyskania przez dany podmiot statusu podmiotu odbierającego odpady. Stwierdzić przy tym należy, że żaden przedsiębiorca, który figuruje w prowadzonym rejestrze, nie jest zwolniony od obowiązku składania sprawozdań, a w przypadku braku faktycznego odbioru odpadów komunalnych, zobowiązany jest złożyć tzw. sprawozdanie zerowe. Dodać w tej kwestii należy, iż obowiązek sprawozdawczości trwa do czasu, do kiedy dany przedsiębiorca figuruje w rejestrze. Za błędną zatem uznać należy – zdaniem Kolegium - argumentację odwołującego, według której do uzyskania statusu podmiotu odbierającego odpady nie jest wystarczający wpis do rejestru, a konieczne jest również faktyczne odbieranie odpadów. Strona pomija bowiem ratio legis wskazanej wyżej regulacji ustawowej, która ma na celu uzyskanie przez właściwe organy rzetelnej i aktualnej informacji o poziomie generowania odpadów komunalnych, która tworzona jest w oparciu właśnie o dane uzyskiwane od podmiotów prowadzących działalność w zakresie ich odbioru oraz pozwala na kontrolowanie wypełniania przez odpowiednie podmioty innych obowiązków wynikających z przepisów ustawy (poza obowiązkiem sprawozdań). Skoro więc strona kwestionuje przewidziany obowiązek i nie chce go wypełniać powinien złożyć wniosek o wykreślenie z rejestru. Ponadto wskazał również, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Unormowanie to wprowadza podział właścicieli nieruchomości na dwa rodzaje: na których zamieszkują mieszkańcy oraz na których nie zamieszkują mieszkańcy, ale powstają odpady komunalne (np. budynki administracyjne, sklepy, szpitale). Nieruchomości, na których nie są prowadzone żadne gospodarstwa domowe, a więc nie zamieszkują na nich mieszkańcy, nie są objęte systemem gospodarowania odpadami komunalnymi przez gminę i powinny być zaliczane do nieruchomości niezamieszkałych. Ich właściciele nie mają obowiązku złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ani dołączenia oświadczenia potwierdzającego, że nie jest na nich prowadzone gospodarstwo domowe. W związku z powyższym obowiązek zorganizowania przetargu przez Gminę oraz zawarcia w jego wyniku umowy z podmiotem odbierającym dotyczy tylko tych podmiotów, które będą odbierać odpady z nieruchomości, w których zamieszkują mieszkańcy. Świadczenie usługi odbioru odpadów nie musi się odbywać zawsze w oparciu o umowę zawartą przez gminę z podmiotem odbierającym, gdyż stronami takiej umowy mogą być właściciel nieruchomości i podmiot odbierający w przypadku nieruchomości niezamieszkałych, na których powstają odpady komunalne. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, że organem właściwym, do którego należy składać każde sprawozdanie zgodnie z art. 9n ust. 1 ustawy jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Ponadto, Kolegium uznało, za niemający wpływu na wydane rozstrzygnięcia, zarzut naruszenia przez organ I instancji art. 40 k.p.a. poprzez doręczenie decyzji stronie, nie zaś jej pełnomocnikowi. Organ wskazał, że Istotne jest, iż strona postępowania może ustanowić pełnomocnika, ale nie pozbawia to jej statusu strony i związanych z tym uprawnień. Kolegium przyznało, że nie neguje stanowiska, że wysyłanie zawiadomienia stronie, a nie jego pełnomocnikowi jest naruszeniem procesowym. Niemniej jednak może ono skutkować uwzględnieniem skargi wyłącznie jeżeli może mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Skutek w postaci nieprawidłowego doręczenia byłby uznany za istotny i mający wpływ na wynik postępowania w sytuacji, gdyby odwołanie zostało wniesione po terminie wskazanym w art. 129 k.p.a., co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. S.-P. Z. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 9x ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - z powodu braku podstawy prawnej wymierzenia kary oraz art. 9n ust. 1 i 2 ustawy w związku z art. 6 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż obowiązki w zakresie sprawozdawczości, jakie nakłada ustawa obciążają także podmioty, które nie prowadzą jakiejkolwiek działalności w zakresie odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie danej gminy, jak i naruszenie art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy w związku z art. 6 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż przewidziane w tym przepisie kary pieniężne znajdują zastosowanie także do podmiotów, które nie prowadzą działalności w zakresie odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości komunalnych na terenie danej gminy. Poza tym naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 7 kpa - poprzez niedostateczne wyjaśnienie istoty sprawy i działanie jedynie w interesie organu, a nie strony; art. 6 w związku z art. 8 k.p.a. polegające na wydaniu orzeczenia pozostającego w sprzeczności z jednoznacznym brzmieniem przepisów wskazanych jako podstawa prawna decyzji; art. 7 w związku z art. 8 k.p.a. poprzez nałożenie na stronę postępowania kary, mimo iż strona działała w sposób zgodny z treścią obowiązującej normy prawnej i jej wykładnią językową oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że kwestie obowiązku złożenia sprawozdania od podmiotów odbierających odpady komunalne precyzuje art. 9n ustawy. Zgodnie z ust. 1 powołanego artykułu do złożenia sprawozdania kwartalnego obowiązany jest podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Brak jest jednak definicji legalnej tego pojęcia, ustawodawca jedynie dookreśla jego charakter, co jednak może powodować wątpliwości interpretacyjne w świetle art. 9n ustawy. Dla określenia podmiotów zobowiązanych do złożenia sprawozdania kluczowe postanowienia zawierają następne przepisy art. 9n ustawy. Niezwykle istotne jest tu wskazanie przez ustawodawcę zakresu jakiemu ma odpowiadać sprawozdanie. Ponadto podmiot, o którym mowa w ust. 4, ma obowiązek dołączyć do sprawozdania wykaz właścicieli nieruchomości, z którymi w okresie objętym sprawozdaniem zawarł umowy na odbieranie odpadów komunalnych oraz wykaz właścicieli nieruchomości, z którymi umowy te uległy rozwiązaniu lub wygasły. Podmiot ten jest także obowiązany zamieścić w sprawozdaniu informacje o osiągniętych poziomach recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania. Zasadnicze znaczenie w niniejszym miejscu ma określenie podmiotu, o którym mówi art. 9n ust 4, a jak wynika już z samego przepisu jest to podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który nie działa na podstawie umowy, o której mowa w art. 6f ust, 1 i nie świadczy takiej usługi w trybie zamówienia z wolnej ręki, o którym mowa w art. 6f ust. 2. Zgodnie ze stanowiskiem Departamentu Gospodarki Odpadami Ministerstwa Środowiska podmiotem nie działającym na podstawie art. 6f ust 1 lub 2 ustawy może być podmiot działający na podstawie art. 6c ust. 2 ustawy. Jeżeli rada gminy nie podejmie uchwały w sprawie objęcia gminnym systemem właścicieli takich nieruchomości, wówczas są oni zobowiązani zawrzeć umowę na odbieranie odpadów komunalnych z podmiotem posiadającym wpis do rejestru działalności regulowanej na terenie danej gminy. Znamienne jest, że każdy z podmiotów odbierający odpady powinien faktycznie te odpady odbierać, a nie być jedynie wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 9b ust 2 ustawy. Za przyjęciem takiego stanowiska świadczy bezspornie chociażby wskazanie zakresu, jaki ma obejmować sprawozdanie w stosunku do podmiotu działającego na terenie gminy na podstawie rożnych stosunków prawnych. Strona zwróciła uwagę, że ustawodawca w żadnym przepisie nie wskazał, jakie informacje ma zamieszczać podmiot nieodbierający faktycznie odpadów, a jedynie wpisany do rejestru. Racjonalność ustawodawcy nakazuje sądzić, iż gdyby podmiot taki miał składać kwartalne sprawozdania, to ustawodawca wspomniałby o zakresie składanych przez niego informacji. Strona skarżąca wyjaśniła ponadto, że jej mocodawca nie jest podmiotem działającym na podstawie art. 6f ust 1 lub 2 ustawy, i co najważniejsze faktycznie nie odbiera odpadów, nie mógłby złożyć rzetelnego sprawozdania. Bowiem art. 9n ust. 5 nakładałby na niego m.in. obowiązek dołączenia do sprawozdania wykazu właścicieli nieruchomości, z którymi w okresie objętym sprawozdaniem zawarł umowy na odbieranie odpadów. Nie wymaga głębszego wyjaśnienia, iż taki wykaz nie zostałby złożony, jeżeli podmiot faktycznie nie odbiera odpadów. W takim przypadku w stosunku do takiego podmiotu miałaby zastosowanie kara, o której mowa w art. 9x ust 1 pkt 4 za przekazanie nierzetelnego sprawozdania. Tym samym w stosunku po podmiotów jedynie wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. art. 9b ust 2 ustawy, a faktycznie nieodbierających odpadów i nie działających na podstawie żadnych stosunków umownych z gminą, czy też bezpośrednio z właścicielami nieruchomości zawsze nakładana byłaby kara za nierzetelnie sporządzone sprawozdanie. Nie sposób zgodzić się z tak przyjętą interpretacją przepisów. Stoi to bowiem w jawnej sprzeczności z zasadami państwa prawa oraz racjonalnością ustawodawcy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Obowiązki podmiotu odbierającego odpady komunalne określają przepisy zawarte w art. 9 e i nast. ustawy z dnia 13 września 1996 o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm.). Stanowią one m.in., że podmiot odbierający odpady komunalne jest obowiązany do: przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości selektywnie zebranych odpadów komunalnych do instalacji odzysku i unieszkodliwiania odpadów, zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami, o której mowa w art. 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach; czy np. do przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. W świetle art. 9n ust. 1 ustawy, podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzania kwartalnych sprawozdań. Adresatem tego sprawozdania jest organ wykonawczy gminy, na terenie której prowadzona jest działalność, a samo sprawozdanie winno być złożone w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy. Szczegóły reguluje rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 15 maja 2012 r. w sprawie wzorów sprawozdań o odebranych odpadach komunalnych, odebranych nieczystościach ciekłych oraz realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi (Dz. U. poz. 630). Warto także zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 9c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Na gruncie mających w sprawie zastosowanie art. 9n i art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach budzi wątpliwości przesądzające dla rozpoznania niniejszej sprawy i rozstrzygnięcia skargi zagadnienie składania sprawozdań przez podmioty, które są wpisane do prowadzonego rejestru a nie podjęły w okresie rozliczeniowym lub nie prowadzą działalności w zakresie zbierania odpadów. Zgodzić się trzeba w tym względzie z organami obu instancji oraz ze stroną skarżącą, że w ustawie brak jest przepisu zwalniającego w takim przypadku z obowiązku złożenia sprawozdania. W tym względzie niewiele wnosi powoływane przez stronę skarżącą stanowisko Departamentu Gospodarki Odpadami Ministerstwa Środowiska z dnia 15 lutego 2013 r. (k. 5 akt adm.) skoro zawarty w nim pogląd, że w takiej sytuacji podmiot ujawniony w rejestrze może złożyć zamiast sprawozdania jedynie informację o nieodebraniu odpadów z terenu gminy w danym kwartale nie znajduje żadnego potwierdzenia w treści przepisów ustawy. Wykładnia taka jest błędna i w sposób nieuzasadniony rozszerza zakres stosowania przepisów o charakterze sankcyjnym, co zasadnie zarzuca strona skarżąca. Trzeba bowiem wskazać, że obowiązujące przepisy nie definiują pojęcia "przedmiotu odbierającego odpady komunalne" o jakim mowa w art. 9n ust. 1 ustawy. Konieczne jest tu więc dokonanie wykładni językowej wspomnianego pojęcia. Określenie "odbierający" stanowi imiesłów przymiotnikowy czynny wyrazu "odbierać". Określa on podmiot zdania jako wykonawcę innej czynności, równoczesnej z czynnością orzeczenia zdania. Zatem będzie ono równoważne z określeniem "ten który odbiera". Uzasadnione jest więc stwierdzenie, iż użyte w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku określenie "podmiot odbierający" będzie równoważne z określeniem "podmiot, który odbiera" odpady komunalne. Zatem przepis art. 9n ustawy odnosi się do podmiotów, które faktycznie odbierają (w danym okresie sprawozdawczym) odpady od właścicieli nieruchomości" (Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę podziela powyższe stanowisko wyrażone w wyrokach WSA w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 55/14, publ. CBOSA oraz z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 396/14, publ. Lex nr 1513311, wyroku WSA w Warszawie z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/.Wa 2694/13, publ. CBOSA, jak i wyroku WSA w Poznaniu z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 493/14, publ. w CBOSA). Bez wątpienia wpis do rejestru, o którym mowa w art. 9c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie może skutkować uznaniem wpisanego tam podmiotu jako "odbierającego odpady". Rejestr powyższy stanowi jedynie formę ułatwienia prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie odbierania odpadów komunalnych. Wpis do niego skutkuje tym, iż zbędne jest przeprowadzanie przez organy administracji postępowania wyjaśniającego, podczas którego ustalana jest zdolność przedsiębiorcy do prowadzenia zamierzonej działalności (por. D. Wałkowski, 10 problemów prawnych związanych z nowym systemem gospodarowania odpadami komunalnymi [w] Prawo i środowisko z 2011 r. nr 4, s. 72-80). Do podobnych wniosków prowadzi także wykładnia celowościowa art. 9n w związku z art. 9x ustawy. Ustawodawca pragnąc zapewnić realizację obowiązków przez przedsiębiorców odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości dokonał swego rodzaju "penalizacji" zachowań stojących w sprzeczności z podstawowymi zasadami gospodarowania odpadami komunalnymi. Należą do nich prowadzenie działalności bez dokonania wpisu do rejestru, mieszanie selektywnie zebranych odpadów komunalnych, składanie nierzetelnych sprawozdań, czy wreszcie składanie prawem wymaganych sprawozdań z niedochowaniem terminu. Takie zachowanie będzie skutkować nałożeniem kary pieniężnej. Posługując się wykładnią celowościową należy tak interpretować przepisy, aby osiągnąć cel ustanowiony przez ustawodawcę. W rozpatrywanej sprawie celem tym jest bez wątpienia wymuszenie na przedsiębiorcach prowadzących działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości postępowania zgodnego z prawem. Niczym nieuzasadnione jest więc stosowanie powyższych przepisów wobec podmiotów, które takiej działalności nie prowadzą. Wymaganie od tych ostatnich składania sprawozdań, o których mowa w art. 9n ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach a w konsekwencji wymierzanie kar pieniężnych, o których mowa w art. 9x ustawy stanowi – jak już wskazano powyżej - w opinii Sądu niedopuszczalną wykładnię rozszerzającą przepisów o charakterze sankcyjnym. Należało wobec tego przyjąć, że skoro nie zostało wykazane, a nawet nie było podnoszone, iż strona skarżąca w I kwartale 2013 r. odbierała odpady od właścicieli nieruchomości na terenie gminy, to nie miała ona obowiązku przekazania kwartalnego sprawozdania, o jakim mowa w art. 9n ustawy. W konsekwencji nie było też podstaw do nałożenia na nią kary pieniężnej na podstawie art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy. W świetle powyższego bez znaczenia dla rozstrzygnięcia skargi miała ocena zaskarżonej decyzji pod zarzutów naruszenia przepisów postępowania. Sygnalizacyjnie jedynie należy stwierdzić, że zarzutów tych Sąd w większości nie podziela. Jak już bowiem stwierdzono wyżej rozstrzygnięcie sprawy uzależnione było w jej stanie faktycznym od wykładni przepisów prawa materialnego. Nie było bowiem kwestionowane, że strona skarżąca pomimo ujawnienia w rejestrze faktycznie w I kwartale 2013 r. nie odbierała odpadów na terenie gminy. W konsekwencji nie wiadomo co w sprawie należałoby jeszcze w stanie faktycznym wyjaśnić, wykazać i ustalić, a tylko wówczas za zasadne byłoby naruszenia art. 7, k.p.a. Na potrzebę wyjaśnienia konkretnych okoliczności faktycznych nie wskazano też w uzasadnieniu skargi. Zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy Niemce zostały zatem wydane z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 9n ust. 1 i art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, co skutkuje ich uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 ww. ustawy. Rozpoznając sprawę ponownie, organ pierwszej instancji uwzględni przedstawione wyżej oceny, uwagi i wnioski dotyczące wykładni art. 9x ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.