II SA/Lu 347/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 września 2016 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa postanowienia w sprawie kosztów postępowania rozgraniczeniowego I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...]; II. stwierdza nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz J. G. 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygn. akt II SA/Lu [...] UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] po rozpatrzeniu wniosku J. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 1 pkt 3 kpa i art. 144 kpa utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] stwierdzające w wyniku wznowienia postępowania wydanie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r., znak nr [...] z naruszeniem prawa, sprostowanym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2016 r., znak nr [...] Uzasadniając rozstrzygnięcie organ administracji podniósł, że postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. znak: [...] Burmistrz N. orzekł w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonych w obrębie [...], gm. N., oznaczonych jako działki nr [...] (własność A. G.) i nr [...] (własność J. G.). Organ administracji ustalił koszty postępowanie rozgraniczeniowego na kwotę [...]zł, obciążając nimi po połowie strony postępowania. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia A. G., utrzymało w mocy w/w postanowienie organu I instancji. W dniu [...] listopada 2015 r. do Kolegium wpłynął wniosek J. G. o merytoryczne rozpatrzenie jego zażalenia na postanowienie z dnia [...] października 2015 r. We wniosku J. G. wskazał, iż z nieznanych powodów Kolegium do dnia dzisiejszego nie rozpatrzyło jego zażalenia w przedmiocie zaskarżenia części kosztów postępowania rozgraniczeniowego, które to zażalenie zostało przez niego złożone i znajduje się w aktach sprawy. Wnioskodawca wskazał, iż w dniu [...] listopada 2015 r. otrzymał postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...], ale dotyczyło ono tylko i wyłącznie rozpatrzenia zażalenia A. G. (na wstępie figuruje stwierdzenie "po rozpatrzeniu zażalenia A. G.). Wskazał również, że uzasadnienie postanowienia także odnosi się tylko i wyłącznie do osoby A. G., ponadto w uzasadnieniu nie ma jednego słowa by powyższy środek odwoławczy dotyczył J. G.. Wnioskodawca podniósł, iż obowiązkiem organu odwoławczego jest merytoryczne rozpatrzenie jego zażalenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że wniosek z uwagi na jego treść, potraktowany został jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...] Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] Kolegium wznowiło postępowanie zakończone w/w postanowieniem i rozpatrzyło przedmiotową sprawę w trybie wznowieniowym. Następnie Kolegium powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 kpa, który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, stwierdziło, że postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. wydane zostało z naruszeniem prawa procesowego, a mianowicie strona - J. G. - bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zażaleniowym, co stanowi przesłankę wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 kpa). Wskazało, iż postanowienie Burmistrza N. z dnia [...] października 2015 r. znak: [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonych w obrębie [...], gm. N., oznaczonych jako działki nr [...] i nr [...] zaskarżone zostało do organu wyższego stopnia (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.) w trybie zażaleniowym przez obie strony postępowania, tj. A. G. oraz J. G.. Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło jedynie zażalenie A. G., zaś zażalenie J. G., na skutek przeoczenia, zostało pominięte i nie zostało merytorycznie rozpatrzone. Wobec powyższego, organ odwoławczy uznał, że postępowanie zakończone postanowieniem Kolegium z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...] należało wznowić i przeprowadzić postępowanie co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W wyniku przeprowadzonego postępowania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż naruszenie przepisów postępowania, stanowiące podstawę wznowieniową, nie oznacza, że przedmiotowe postanowienie podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Wskazało, iż w myśl art. 146 § 2 kpa, nie uchyla się decyzji w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Stosownie do art. 126 kpa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie. W niniejszej sprawie, organ I instancji ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...] i nr [...], stanowiące wynagrodzenie geodety w wysokości [...] zł. Połową w/w kosztów w kwocie [...]zł organ I instancji obciążył wnioskodawczynię postępowania, tj. A. G. (właściciela nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]). Drugą połową kosztów postępowania w kwocie [...]zł organ I instancji obciążył J. G. (właściciela nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]). Organ odwoławczy wskazał, że ustalenie przez organ I instancji wysokości kosztów postępowania, stanowiących wynagrodzenie geodety (kwota ta nie odbiega od przyjętej na rynku kwoty wynagrodzenia za czynności rozgraniczeniowe i wynika wystawionej przez geodetę faktury nr [...]) oraz obciążenie nimi po połowie właścicieli rozgraniczanych nieruchomości (stron postępowania), uznać należy za prawidłowe. Rozgraniczenie nieruchomości leży w interesie wszystkich właścicieli nieruchomości rozgraniczanych, zatem koszty rozgraniczenia winny obciążyć wszystkie strony postępowania rozgraniczeniowego, tj. wszystkich właścicieli nieruchomości objętych rozgraniczeniem. W administracyjnym postępowaniu rozgraniczeniowym ma zastosowanie norma materialnoprawna wynikająca z art. 152 kc, stanowiąca, że koszty rozgraniczenia właściciele nieruchomości ponoszą po połowie, co wynika z zasady, iż właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych. Mający zastosowanie w postępowaniu administracyjnym przepis art. 262 § 1 pkt 2 kpa stanowi, że stronę obciążają te koszty postępowania rozgraniczeniowego, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Przepis ten ustala zasady rozdziału kosztów postępowania pomiędzy strony a organ administracji, co oznacza, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony, a więc w przypadku rozgraniczenia koszty te obciążają strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości, według zasady wyrażonej w powołanym wyżej art. 152 kc. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przytoczyło uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. akt I OPS 5/06, w której Sąd stwierdził, że udział w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczny ze stwierdzeniem, że postępowanie to toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Należy zatem uznać, iż w interesie prawnym wszystkich właścicieli leży ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości, ponieważ granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. W badanej sprawie powstał spór, co do przebiegu granicy, pomiędzy rozgraniczanymi nieruchomościami. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że w oparciu o przepis art. 262 § 1 pkt 2 kpa organ administracji publicznej powinien w drodze postanowienia orzec o kosztach rozgraniczenia i obciążyć nimi strony będące właścicielami gruntów sąsiadujących objętych rozgraniczeniem po połowie. Odnosząc się do podniesionych przez A. G. zarzutów zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż nie dotyczą one postępowania w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego lecz wyłącznie postępowania rozgraniczeniowego. Nie mają zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie i nie zasługują na uwzględnienie. Ustosunkowując się do podniesionego przez J. G. zarzutu zażalenia dotyczącego zasadności wszczęcia samego postępowania rozgraniczeniowego wobec wcześniejszego już rozstrzygnięcia sporu granicznego, a w konsekwencji zasadności obciążenia kosztami tego postępowania strony, która przebiegu granicy nie kwestionowała, Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż ustalenie przebiegu granicy w przeszłości nie może przesądzać o tym, że postępowanie rozgraniczeniowe nie może być ponownie przeprowadzone, jeżeli granice nieruchomości stały się sporne, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wobec sporu granicznego, na wniosek właściciela działki nr [...] - A. G., wszczęte zostało postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące jej nieruchomości z nieruchomością sąsiednią oznaczoną jako działka nr [...], będącą własnością J. G.. Spór co do przebiegu granicy między nieruchomościami, nie został dotychczas zażegnany pomimo przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego. Organ administracji publicznej, na podstawie art. 34 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wobec niezawarcia przez strony ugody oraz wobec braku podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1 w/w ustawy (decyzji o rozgraniczeniu), umorzył postępowanie w sprawie rozgraniczenia działki nr [...] z działką nr [...] i przekazał sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi właściwemu. Wydanie powyższego rozstrzygnięcia świadczy o istotnych wątpliwościach organu administracji publicznej co do przebiegu granicy pomiędzy objętymi rozgraniczeniem nieruchomościami, które to wątpliwości władny jest rozstrzygnąć jedynie sąd powszechny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że koszty administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego w łącznej wysokości [...] zł (wynagrodzenie geodety) winni ponieść po połowie właściciele rozgraniczanych nieruchomości, których granica stała się sporna. Stąd też obciążenie A. G. i J. G. kwotą po [...] zł organ odwoławczy uznał za prawidłowe. Zdaniem Kolegium oznacza to, że w wyniku wznowienia postępowania mogło zapaść wyłącznie rozstrzygnięcie odpowiadające w swej istocie rozstrzygnięciu dotychczasowemu, tj. rozstrzygnięcie utrzymujące w mocy postanowienie organu stopnia podstawowego. Dlatego też Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 151 § 2 kpa, wskazało, że ograniczyło się do stwierdzenia, iż postanowienie Kolegium z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...] wydane zostało z naruszeniem prawa (przepisów prawa procesowego), wskazując okoliczności, z powodu których nie uchyliło tego postanowienia. Stosownie do w/w przepisu, w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji (postanowienia) na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji (postanowienia). Z kolei w myśl art. 146 § 2 kpa, nie uchyla się decyzji (postanowienia) także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja (postanowienie) odpowiadająca w swej istocie decyzji (postanowieniu) dotychczasowej. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył J. G.. Zgodził się z rozstrzygnięciem Kolegium z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...], które stwierdziło, w wyniku wznowienia postępowania, że postanowienie Kolegium z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...] zostało wydane z naruszeniem prawa. Stwierdził, że do dnia dzisiejszego jego zażalenie z dnia [...] października 2015 r. nie zostało rozpatrzone. Dodał, że wnioskiem z dnia [...] listopada 2015 r. wyraźnie prosił o merytoryczne rozpatrzenie zażalenia. Jego zdaniem niesłusznie wznowiono postępowanie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, gdyż instytucja wznowienia postępowania administracyjnego nie dotyczy tego stanu faktycznego, bowiem środek odwoławczy - zażalenie z dnia [...] października 2015 r. nie został do chwili obecnej rozpatrzony. Wniósł o rozpatrzenie zażalenia pod kątem szczegółowego rozpatrzenia jego zarzutów, tj. że nie może ponosić części kosztów zbędnego i bezpodstawnego postępowania rozgraniczeniowego, do którego wyłącznie przyczyniła się A. G. oraz Burmistrz N., dlatego na podstawie art. 262 § 1 pkt 1 kpa, nie może ponosić żadnych kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W uzupełniającym piśmie z dnia [...] stycznia 2016 r. wnioskodawca podniósł, że w całości popiera swój wniosek z dnia [...] stycznia 2016 r. Wskazał, że Burmistrz N. wydając postanowienie z dnia [...] października 2015 r. rażąco naruszył przepisy art. 7 do art. 13 kpa. Stwierdził, że organ winien wezwać A. G., która w dniu [...] marca 2015 r. złożyła wniosek o przeprowadzenie czwartego już postępowania rozgraniczeniowego jej działki nr [...] z działką wnioskodawcy nr [...] z dokładnym jej pouczeniem o celowości zgłoszenia tego wniosku zważywszy, że wnioskodawca pisemnie protestował w piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r. o jego niecelowości, narażenie stron na zbędne koszty postępowania rozgraniczeniowego, które ostatecznie wyniosły [...] zł. Następnie zarzucił, że organ I instancji rażąco naruszył art. 10 kpa. Stwierdził, że jest przekonany, że gdyby organ I instancji spełnił wymogi powyższego przepisu i przesłuchał strony, to nie doszłoby do wszczęcia zbędnego i kosztownego postępowania rozgraniczeniowego i konsekwencji do zobowiązania skarżącego do ponoszenia 50% jego kosztów, dlatego koszty te są bezpodstawne i zostały ustalone z rażącą obrazą art. 262 § 1 pkt 1 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że w myśl art. 145 § 1 pkt 4 kpa "W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu". Jak stanowi art. 151 § 2 kpa "W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji". Zgodnie z art. 146 § 2 kpa "Nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej". W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 262 § 1 pkt 1 kpa "Stronę obciążają te koszty postępowania, które: wynikły z winy strony; zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie". Zgodnie z art. 263 § 1 kpa, "Do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych". Jak stanowi art. 263 § 1 kpa "Jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia". Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że wniosek J. G. jest niezasadny i nie może zostać uwzględniony. Burmistrz N. prawidłowo orzekł o kosztach postępowania rozgraniczeniowego rozdzielając jego koszty po połowie pomiędzy obie strony postępowania. Ponadto Kolegium za niezasadny uznało zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 kpa, wskazując, że zasadnie wznowiło postępowanie, skoro nie rozpatrzyło zażalenia J. G. (wnioskodawcy), to zasadnie potraktowało wniosek z dnia [...] listopada 2015 r. jako wniosek o wznowienie postępowania, gdyż tylko po wznowieniu postępowania możliwe było rozpatrzenie zażalenia J. G. z dnia [...] października 2015 r. Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. G., zarzucając rażące naruszenie przepisów kpa, a mianowicie art. 262 § 1 pkt 1 kpa, który reguluje kwestie ponoszenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego na zasadzie zawinienia stron i to zagadnienie zostało pominięte przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że nie przyczynił się do wszczęcia zbędnego i niepotrzebnego postępowania rozgraniczeniowego, a prowadząc postępowanie Burmistrz N. naruszył art. 7, 9 i 10 kpa, powinien bowiem wezwać wnioskodawczynię A. G. i pouczyć ją, że poniesie wszelkie koszty postępowania rozgraniczeniowego, tym bardziej, że poprzednie postępowania rozgraniczeniowe były nieskuteczne i przegrane przez A. G.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako: ustawa ppsa), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna. Podstawą materialnoprawną kontrolowanego postanowienia jest art. 151 § 2 kpa stanowiący, że w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Tymczasem we wniosku J. G. z dnia [...] listopada 2015 r. zawarte było żądanie strony dotyczące merytorycznego rozpatrzenia zażalenia z dnia [...] października 2015 r. od postanowienia Burmistrza N. dnia [...] października 2015 r. znak: [...] Strona podniosła, że w dniu [...] listopada 2015 r. otrzymała postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza N. z dnia [...] października 2015 r., ale dotyczyło ono tylko "zażalenia A. G.. Po rozpatrzeniu wniosku J. G. z dnia [...] listopada 2015 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, prowadząc postępowanie w trybie wznowienia postępowania wydało postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r. stwierdzające wydanie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r., znak nr [...] z naruszeniem prawa. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, J. G. wskazał, że nie słusznie wznowiono postępowanie ponieważ on takiego wniosku nie składał, ponadto w skardze skierowanej do Sądu J. G. również podniósł, że nie wnosił o wznowienie postępowania, lecz o merytoryczne rozpatrzenie zażalenia. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 61 § 1 kpa żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości sprecyzowanie żądania należy do strony, nie zaś do sfery ocennej organu administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 1990 r., sygn. akt I SA 367/90, ONSA z 1990, Nr 2-3, poz. 47). Zasadniczym obowiązkiem organu administracji jest więc właściwe, precyzyjne ustalenie treści wniosku (podania) strony zwracającej się do o wydanie decyzji. Konieczność ustalenia tego wynika z zasady, że jednostka rozporządza swoim prawem. W tym zakresie strona dysponuje inicjatywą wszczęcia postępowania wynikającą z art. 61 § 1 kpa. Organ nie może zastępować strony w określeniu przedmiotu postępowania, gdyż tylko strona może rozporządzać swoim prawem (zasada dyspozycyjności), chyba że następuje wszczęcie postępowania z urzędu. Wobec powyższego wniosek wszczynający postępowanie administracyjne, w przypadku wątpliwości co do treści żądania, stanowi podstawę do podjęcia przez organ ustaleń w zakresie rzeczywistej woli osoby, od której pochodzi. Postępowaniu temu towarzyszy należyte i wyczerpujące poinformowanie strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Jeśli organ po tak sformułowanym wniosku miał wątpliwości co do prawnego charakteru żądania strony, to mając na uwadze art. 7, 9 i 61 § 1 kpa powinien zwrócić się do niej o sprecyzowanie żądania. Rzeczą organu było przy tym wyjaśnienie skarżącemu prawnych i faktycznych konsekwencji określonego stanowiska. Postępowanie, w wyniku którego wydane zostało zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r. zostało przeprowadzone bez należytego wyjaśnienia treści żądania strony. Przy ustalaniu, jaki charakter ma pismo procesowe strony nie ma decydującego znaczenia jego tytuł ani nawet dosłowne powołanie poszczególnych zawartych w nim zwrotów, ale ocena intencji strony dokonana w oparciu o całokształt podniesionych okoliczności. Podkreślić należy, że o tym, jaki charakter ma mieć ostatecznie pismo decyduje strona, ale w razie wątpliwości w tym zakresie obowiązkiem organu administracji publicznej jest przekazanie stronie stosownych informacji w ramach obowiązków wynikających z art. 9 kpa. Zgodnie z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, a zgodnie z art. 147 kpa wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Nie ustalenie przez organ orzekający rzeczywistego żądania wnioskodawcy stanowi rażące naruszenie przepisów art. 7, art. 61 § 1, art. 63 § 2 i art. 147 kpa. Z powyższych względów zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r. nie mogło ostać się w obrocie prawnym. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy konieczne jest wyjaśnienie faktycznego żądania strony, po odpowiednim pouczeniu strony - zgodnie z art. 9 kpa - o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw będących przedmiotem postępowania. Istotne znaczenie dla przyszłego rozstrzygnięcia w sprawie ma okoliczność, że wyrokiem sygn. akt II SA/Lu [...] w sprawie ze skargi J. G., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r., znak [...] zobowiązując w uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze do łącznego rozpatrzenia zażalenia A. G. i J. G.. W tej sytuacji zasadnym będzie wystąpienie do skarżącego czy popiera wniosek z dnia [...] listopada 2015 r. o rozpatrzenie zażalenia od postanowienia Burmistrza N. z dnia [...] października 2015 r., skoro do takiego rozpatrzenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze zostało zobowiązane w/w wyrokiem Sądu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 135 ppsa Sąd stwierdził nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., znak [...] wznawiające postępowanie administracyjne.