II SA/Lu 350/09
PostanowienieWSA w Lublinie2009-07-10
Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego dotyczącego rozbiórki budynku, złożony do sądu administracyjnego, mieści się w zakresie kognicji tego sądu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest organem właściwym do rozpatrywania wniosków o zawieszenie postępowania administracyjnego. Jego właściwość ogranicza się do kontroli legalności aktów wydanych przez organy administracji publicznej. Wniosek o zawieszenie postępowania rozbiórkowego powinien być skierowany do organu nadzoru budowlanego, który jest jednocześnie organem egzekucyjnym.Stan faktyczny
Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo nazwane "wniosek o zawieszenie postępowania", w którym prosił o zawieszenie postępowania dotyczącego rozbiórki ganku do czasu rozstrzygnięcia sprawy o podział majątku wspólnego. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy pismo stanowi również skargę na decyzję organu nadzoru budowlanego, jednak skarżący nie wykonał wezwania. Wobec tego sąd uznał, że wniosek nie mieści się w jego kognicji.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. E. w przedmiocie zawieszenia postępowania dotyczącego rozbiórki budynku gospodarczego postanawia odrzucić skargę.
W dniu 12 maja 2009 r. skarżący W. E. wniósł do tut. Sądu za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo nazwane przez skarżącego "wniosek o zawieszenie postępowania", w którym zawarł prośbę o zawieszenie postępowania o rozbiórkę ganku na działce nr ewid. [...] w miejscowości S. gm. S., wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę do czasu rozstrzygnięcia sprawy o podział majątku wspólnego z jego byłą żoną.
Wobec takiej treści skargi Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do jej sprecyzowania poprzez wyjaśnienie czy pismo to stanowi również skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...]w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Jednocześnie poinformowano skarżącego, iż nieudzielanie odpowiedzi w zakreślonym terminie spowoduje, iż złożone pismo zostanie potraktowane wyłącznie jako wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie o rozbiórkę ganku.
Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 22 czerwca 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), skarżący nie wykonał wezwania.
W tych okolicznościach Sąd zważył co następuje.
Nie ulega wątpliwości, że pismo z dnia 10 maja 2009 r. jest według zamiaru skarżącego wnioskiem o zawieszenie postępowania dotyczącego orzeczonej decyzją ostateczną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego rozbiórki ganku dobudowanego do budynku gospodarczego wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę do czasu rozstrzygnięci sprawy o podział majątku wspólnego z jego byłą żoną.
Jednakże tego rodzaju żądanie skierowane do Sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek
samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów w zakresie nie wydania decyzji, wymienionych postanowień oraz aktów i czynności z zakresu administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Jak wskazano na wstępie przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest pismo W. E. zawierające wniosek W. E. o zawieszenie postępowania dotyczącego rozbiórki ganku budynku gospodarczego wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę do czasu rozstrzygnięcia sprawy o podział majątku wspólnego z wniosku W. E . W piśmie tym skarżący podnosi, iż od paru lat toczy się postępowanie o podział majątku wspólnego z byłą żoną I. E., która nie wyraża zgody na prowadzenie budowy na działce nr [...] i z tego względu budynki gospodarcze na tej działce pobudowane są bez wymaganego prawem pozwolenia.
W świetle tak sformułowanego żądania - które w trybie wezwania nie zostało przez skarżącego skorygowane - Sąd uznał, że nie mieści się ono w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Mając bowiem na uwadze wynik postępowania administracyjnego - w sprawie zapadła ostateczna decyzją nakazująca skarżącemu rozbiórkę, która to podlega wykonaniu - wskazać należy, iż organem właściwym do rozpatrzenia złożonego do Sądu żądania zawieszenia postępowania rozbiórkowego jest organ nadzoru budowlanego, który jest jednocześnie organem egzekucyjnym, do którego to należy kontrola wykonania wydanej w sprawie decyzji. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do prowadzenia postępowań i wydawania w następstwie składania wniosków rozstrzygnięć administracyjnych. Jego właściwość obejmuje wyłącznie kontrolę wydanych już przez organy administracji publicznej aktów (decyzji, postanowień).
W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga złożona przez skarżącego nie podlega właściwości sądu administracyjnego. Oznacza to, że skarga ta jest niedopuszczalna, a okoliczność ta wyczerpuje przesłankę jej odrzucenia przewidzianą treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zatem mając na myśli postanowienia art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło