II SA/Lu 352/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego - w zakresie wniosku B. J. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: przyznać B. J. prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej . Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu 20 czerwca 2011 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wnosząc o ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa", przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). Przepisy o przyznaniu prawa pomocy – w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy – stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 ustawy). W ocenie Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Skarżący wraz z żoną utrzymują się ze świadczeń emerytalnych. Dochody te są jednak tak niskie, że zdaniem Sądu nie pozwolą na pokrycie kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika bez uszczerbku niezbędnych kosztów utrzymania skarżącego i jego rodziny. Ponadto należy mieć na uwadze, iż rodzina skarżącego znalazła się w bardzo trudnej sytuacji finansowej w wyniku powodzi, która miała miejsce w 2010 r. Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 ustawy Sąd orzekł, jak w postanowieniu.