II SA/Lu 354/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Anna Chmielewska, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2006 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej B. W. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie : uchylenia decyzji o odmowie przyznania zaliczki alimentacyjnej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) uchyliło swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...]stycznia 2006 r. nr SKO. [...] oraz decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2005r nr MOPR.[...] w sprawie odmowy przyznania W. K. zaliczki alimentacyjnej i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Skargę na powyższą decyzję złożył W. K., domagając się przyznania zaliczki alimentacyjnej i jak najszybsze wznowienie jego wypłaty. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w dniu 21 września 2006 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat ustanowiony z urzędu oświadczył, że cofa skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Stwierdził, że organ I instancji już po wniesieniu skargi wydał merytoryczną decyzję w tej sprawie. Pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego przyłączył się do wniosku o umorzenie postępowania sądowego. Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie nie oponował w tej kwestii. Na podstawie okoliczności sprawy należało uznać cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zaskarżona decyzja nie była dotknięta wadą nieważności, cofnięcie skargi nie zmierzało też do obejścia prawa. Z tego powodu na podstawie art.161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie sądowe należało umorzyć. Wobec braku wniosku pełnomocnika skarżącego - adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, sąd takich kosztów nie przyznał.