II SA/Lu 356/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K. Ż. w skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej Wójtowi Gminy pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na wykonaniu wejścia do budynku Ośrodka Zdrowia zlokalizowanego na działce nr [...] w D. przy ul. P. wraz z budową pochylni dla osób niepełnosprawnych - wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że w przedmiotowym budynku wydzierżawia lokal, w którym prowadzi działalność medyczną, zaś "rujnujące działania wójta uniemożliwiają jej to". Argumentując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniosła, że "może ona narazić ją na niepowetowaną szkodę, a obiekt przychodni na nieodwracalne zniszczenia". Sąd zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może być uwzględniony. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym wykazanie tych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy. Skarżąca K. Ż. nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji czy poprzedzającej ją decyzji organu I instancji mogło spowodować skutki określone w powołanym przepisie, przy czym należy zauważyć, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego o umorzeniu postępowania odwoławczego nie podlega z istoty swojej wykonaniu, a więc "jej wykonanie" nie może być wstrzymane. W aktach sprawy brak jest również jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, że wykonywanie robót budowlanych na podstawie decyzji organu I instancji może wyrządzić komukolwiek szkodę i to w znacznych rozmiarach, co usprawiedliwiałoby wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uciążliwości związane z prowadzeniem robót budowlanych mieszczą się zazwyczaj w granicach zasad współżycia społecznego i nawet jeśli powodują szkody, to w niewielkich rozmiarach i mają one charakter przejściowy, bowiem po zakończeniu robót podlegają usunięciu. W konsekwencji, skoro nie wykazano, by zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji powodowały realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków, to nieuzasadnione jest wstrzymywanie ich wykonania. Z tego względu orzeczono, jak w sentencji.